Νιουκάστλ : Η επόμενη μέρα

Αγωνιστική δράση δεν υπάρχει πουθενά στον πλανήτη λόγω corvid -19 οπότε δεν υπάρχουν και ειδήσεις. Χιλιάδες μέσα κυνηγάνε την είδηση με το τουφέκι. Ψάχνουν τι θα γράψουν, πως θα καλύψουν το χώρο.  Οι μπασκετικοί ασχολούνται με τη σειρά «the last dance» για τον Μάικλ Τζόρνταν. Στο ποδόσφαιρο δεν έχει βρεθεί λύση ακόμα. Τουλάχιστον προς το παρόν γιατί το Σαββατοκύριακο ξεκινά η Μπουντεσλίγκα οπότε θα βρούμε ενδιαφέρον. Δύο μήνες τώρα ήταν δύσκολο να βρεθούν ειδήσεις. Μια από αυτές που κέντρισαν το ενδιαφέρον ήταν η πώληση της Νιουκάστλ σε ένα fund υπό την Αμάντα Σταβελέϊ με βασικό χρηματοδότη των βαθύπλουτο Σαουδάραβα πρίγκιπα Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν. Ένα ντιλ που αναμένεται να ξεπεράσει τα 300 εκ λίρες και που θα κάνει την Νιουκάστλ την πλουσιότερη ομάδα του κόσμου. Δεν ξέρουμε αν ισχύει καθώς τρία χρόνια τώρα, από το 2017, σέρνεται το σενάριο. Μπορεί τώρα να βρήκαν απλά κάτι να ασχοληθούν οι Βρετανοί δημοσιογράφοι. Φαίνεται πάντως να υπάρχει καπνός.

     Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν πάμε να πούμε δύο λόγια για τις «Καρακάξες» και κάποιες πινελιές για τους πρωταγωνιστές της αγοραπωλησίας.

Η ομάδα

    Πριν τη διακοπή λόγω της πανδημίας η Νιουκάστλ βρισκόταν στη 13^η θέση της Premier League έχοντας συγκεντρώσει 35 βαθμούς, μετά από 29 αγωνιστικές.  Στο συν 7 από τον υποβιβασμό. Είχε 9 νίκες, 8 ισοπαλίες και 12 ήττες. Είχε πετύχει 25 γκολ και είχε δεχτεί 41.

   Στο πάγκο της από τον περασμένο Ιούλιο κάθεται ο 59χρονος Άγγλος Στηβ Μπρους. Από το 1998 στους πάγκους Αγγλικών ομάδων χωρίς να έχει καταφέρει μέχρι τώρα τη μεγάλη επιτυχία. Έχει δουλέψει στη Σέφιλντ Γιουνάιντεντ, στη Χάντερσφιλντ, στη Γουϊγκαν, στην Κρίσταλ Πάλας, στη Μπέρμιγχαμ, στη Σάντερλαντ, στη Χαλ, στην Άστον Βίλλα και τη Σέφιλντ Γουένσντεϊ. Έχει συμβόλαιο με τη Νιουκάστλ έως το 2022 αλλά αν αλλάξει χέρια η ομάδα δύσκολα θα το εξαντλήσει. Αρέσκεται να παίζει με 4-2-3-1 και είναι ο κλασικός Άγγλος κόουτς.

   Πάμε στους παίκτες. Στο τέρμα είναι ο Σλοβάκος Μάρτιν Ντόμπαβιστ , 2^η σαιζόν στην ομάδα στα 31 του, όχι κάτι το εντυπωσιακό που να εμπνέει την απόλυτη σιγουριά. Στην άμυνα. Δεξιά ο 25χρονος Σουηδός Κράφθ , ο Ισπανός Τσάβι Μανγκίγιο και ο Αμερικανός Γιέντλιν μοιράζονται το χρόνο συμμετοχής χωρίς να ξεχωρίζει κάποιος ιδιαίτερα. Αριστερά στον έμπειρο Σκωτζέζο Ματ Ρίτσι προστέθηκε τον Γενάρη ως δανεικός από την Τότεναμ ο Ντάνι Ρόουζ, ενώ υπάρχει και ο Ολλανδός Βίλλεμς για τα πιο συντηρητικά σχήματα. Στο κέντρο της άμυνας. Ο Άγγλος Τζαμάλ Λεσκελές ξεχωρίζει, δίπλα του ο Ελβετός Σχάρ και ενίοτε ο Αργεντινός Φεντερίκο Φερνάντεζ . Από πίσω τους έρχονται ο Ιρλανδός Κλάρκ, ο Ουαλός Ντουμέτ και ο Γάλλος Λεγιέν, παίκτες που με δυσκολία στέκονται στην Premier League.

   Στα χαφ ο Άγγλος αμυντικογεννής μέσος Ισαάκ Χάιντεν και δίπλα του ο Σέλβεϊ ή ο 22χρονος, ταλαντούχος και πολλά υποσχόμενος Σον Λονγκσταφ  στα 22 του. Πίσω τους υπάρχουν ο μικρός αδερφός του Σον, Μάθιου Λόνγκσταφ στα 20 του και οι δανεικοί Ναμπίλ Μπενταλέμπ που ήρθε από τη Σάλκε και ο Αυστριακός, Βαλεντίνο Λατζάρο που ήρθε από την Ίντερ. Πιο μπροστά παίζει ο Παραγουανός Μιγκέλ Αλμιρόν, που είναι καλός παίκτης αλλά χάνεται σε αυτή τη μέτρια ομάδα.

   Η ομάδα, παρότι Αγγλική και με Άγγλο προπονητή, διαθέτει μόλις δύο καθαρόαιμους εξτρέμ. Τον 23χρονο Γάλλο Σαιντ- Μαξίμιν που είναι υπέρ ταλαντούχος και τον Γκανέζο Κριστιάν Ατσού που η καριέρα του έχει πάρει την κατιούσα.

   Στην επίθεση ο 31χρονος Άντι Κάρολ ψάχνει την κεφαλιά αλλά δεν…. και έχει μηδέν γκολ σε 13 συμμετοχές, ο 29χρονος Άγγλος Γκέιλ και ο Ιάπωνας Γιοσινόρι Μούτο που επίσης δεν έχουν βρει δίχτυα στη φετινή Premier League. Βασικός στην επίθεση είναι ο 23χρονος Βραζιλιάνος Ζοέλιντον, καλοκαιρινό απόκτημα από τη Χοφενχάιμ, αντί 40 εκ λιρών, ποσό που τον κάνει την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του κλαμπ. Όμως σε 29 εμφανίσεις στην φετινή Premier League έχει σημειώσει μόλις ένα τέρμα. Απογοήτευση !

   Χαρακτηριστικό της μετριότατης πορείας της ομάδας είναι το γεγονός ότι πρώτος σκόρερ της με 5 γκολ είναι ο χαφ Γιόνζο Σέλβεϊ. Από τους υπόλοιπους παίκτες ουδείς έχει πάνω από δύο γκολ….

     Παρόλα αυτά ο κόσμος της πόλης ασχολείται ολημερίς με την ομάδα και τα τεκταινόμενα σε αυτή, δεν υποστηρίζει κάποια άλλη ομάδα και θεωρεί τις «Καρακάξες» το μεγαλύτερο κλαμπ του πλανήτη ! κι ας απέχει εδώ και  πάνω από μισό αιώνα από τους τίτλους….

Ιστορία

   Η ποδοσφαιρική ομάδα του Νιουκάστλ ιδρύθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1892 και τα χρώματά της είναι το λευκό και το μαύρο, χρησιμοποιεί για έδρα της το «Σεντ Τζέιμς Παρκ» χωρητικότητας 52.400 θεατών. Η Νιουκάστλ φέρει το προσωνύμιο «Καρακάξες» - «Magpies» και αιώνιος «εχθρός» της θεωρείται η Σάντερλαντ.

        Έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα Αγγλίας, όλα προπολεμικά, το 1905, το 1907, το 1909 και το 1927. Επίσης έχει σηκώσει 6 κύπελλα Αγγλίας με τελευταίο το μακρινό 1955 και πρώτο το 1910, όπως επίσης το 1924, το 1932, το 1951 και το 1952. Η κορυφαία της 10ετία ήταν η πρώτη του 20^ου αιώνα όπου πήρε 3 πρωταθλήματα και 1 κύπελλο ενώ έπαιξε και σε άλλους τρεις τελικούς κυπέλου και τους έχασε (1905-1906-1908). Τελευταίος της τίτλος το Κύπελλο Εκθέσεων Ευρώπης το 1969 οπότε και επιβλήθηκε σε διπλούς τελικούς της Ουγγρικής Ούιπεστ με 3-0 και με 3-2. Παρά τη χρόνια αποχή της από τους τίτλους έχει φανατικούς υποστηρικτές στο νησί και θεωρείται ιστορική ομάδα. Τη φανέλα της έχουν φορέσει πολλοί μεγάλοι παίκτες. Έχει ταλαιπωρηθεί από υποβιβασμούς αλλά ποτέ δεν πήγε κάτω από τη 2^η τη τάξη κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου.

Τα χρόνια της Premier League

    Τη δεκαετία του ’80 τη φανέλα της φόρεσαν ο Πήτερ Μπίρτσλεϊ, ο Κέβιν Κίγκαν και ο Πολ Γκασκόιν. Τη 10ετία του ’90 ο Λες Φέρντιναντ, ο Νταβίντ Ζινολά και φυσικά ο Άλλαν Σίρρερ που προτίμησε τις Καρακάξες από τη ΡΕΑΛ Μαδρίτης (!) την εποχή εκείνη. Στα’90^es η Νιουκάστλ είχε φοβερή ομάδα και βρέθηκε στα ψηλά της νεοσύστατης τότε Premier League. Τη σαιζόν 1993-94 κατετάγει 3^η , ενώ δύο χρόνια μετά, τη σαιζόν 1995-96 τερμάτισε 2^η (!). Το ίδιο επίτευγμα επανέλαβε και τη σαιζόν 1996-97 με τον Κέβιν Κίγκαν στον πάγκο της και τη Γιουνάιντεντ του σερ Άλεξ να της στερεί τον πολυπόθητο τίτλο.  Έπαιξε και σε δύο τελικούς κυπέλλου και αμφότερους τους έχασε με 0-2, το 1998 από την Άρσεναλ του Αρσέν Βενγκέρ και το 1999 από τη Γιουνάιντεντ του τρεμπλ.

   Η αρχή της νέας χιλιετίας τη βρήκε με τον Μπόμπι Ρόμπσον στον πάγκο της, που είχε αφήσει προηγουμένως τον πάγκο της Μπαρτσελόνα όπου είχε διερμηνέα τον Μουρίνιο.  Τερμάτισε 4^η τη χρονιά 2001-02, 3^η την επόμενη και 5^η τη μεθεπόμενη. Με ηγέτη και σκόρερ τον φοβερό Άλαν Σίρρερ ο οποίος έχει 206 γκολ σε 405 αγώνες με τη φανέλα της και δίπλα του παίκτες όπως ο Ζερμαίν Τζένας, ο Κίρον Ντάιερ, ο Λι Μπόιερ, ο Κρεγκ Μπέλαμι, ο Νολμπερτ Σολάνο, ο Λορέν Ρομπέρ και ο Πάτρικ Κλάιφερτ. Κατάφερε και  έπαιξε ακόμα και σε όμιλο του Champions League!

   Τον Αύγουστο του 2005 έκανε μεταγραφή ρεκόρ ντύνοντας με τα χρώματα της τον Μάικλ Όουεν αντί 17 εκ λίρες ! αλλά δεν κατάφερε να συνεχίσει την εντυπωσιακή πορεία της προηγούμενης τριετίας.

   Τελευταία φορά που είχε καλή ομάδα ήταν τη σαιζόν 2011-12 με τον Άλαν Πάρντιου στον πάγκο της, όταν και τερμάτισε στην 5^η θέση της Premier League, διαθέτοντας στις τάξεις της παίκτες όπως ο Κομπαϊγ, ο Μπεν Αρφά, ο Ντεμπά Μπα και ο Παπίς Σισέ. Καλή προσπάθεια έγινε και με τον Ράφα Μπενίτεθ στον πάγκο της αλλά ο ιδιοκτήτης του συλλόγου Μάικ Άσλει δεν διέθετε χρήματα για μεταγραφές ώστε η ομάδα να έχει τη δυνατότητα να πρωταγωνιστήσει στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου.

Ιδιοκτήτης

    Ο Μάικ Άλει αγόρασε το 77% των μετοχών  της ομάδας το 2007 αντί 134 εκ λιρών. Επίσης έχει παραχωρήσει άτοκα δάνεια ύψους 111 εκ λιρών στο σύλλογο. Αρέσκετε να παρακολουθεί τα παιχνίδια της ομάδας με τη φανέλα της και έχει έρθει σε σύγκρουση σχεδόν με όλους τους προπονητές που προσέλαβε.  Οι οπαδοί τον κατηγορούν ότι υποχρηματοδοτεί την ομάδα, πουλάει τους καλύτερους παίκτες και τον καλούν να την πουλήσει βλέποντας πως δεν υπάρχει μέλλον με αυτόν στο τιμόνι της. Άλλωστε επί ημερών του η Νιουκάστλ έχει γνωρίσει δύο φορές των υποβιβασμό.

   Πρόβλημα στο ενδεχόμενο πώλησης πέρα από τα δημοσιεύματα και τις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη, αποτελούν καταρχήν η υπόθεση φοροδιαφυγής του συλλόγου που άνοιξε το 2017 και εν συνεχεία το γεγονός πως εταιρεία του Άσλεϊ έχει τα δικαιώματα εμπορίας του κλαμπ. Πάντως από το 2017 υπάρχει ενδιαφέρον από διάφορα κονσόρτσιουμ με μπροστινή την Αμάντα Σταβελέι και τη συμμετοχή του Σαουδάραβα πρίγκιπα Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν.

   Αμάντα Σταβελέι

    Η 47χρονη Αγγλίδα broker, γεννημένη τον Απρίλη του 1973 στο Γιορκσάιρ είναι ουσιαστικά η κάτοχος της εταιρείας PCP Capital Partners που πάει να πάρει τη Νιουκάστλ αντί 300 εκ λιρών. Είναι προσωπική φίλη της πρώην  πρωθυπουργού΄Τερέζα Μέι και έγινε γνωστή στα Βρετανικά ταμπλόιντ λόγω της σχέσης της με τον πρίγκιπα Άντριου, του οποίου την πρόταση γάμου αρνήθηκε. Το 2008 βοήθησε την τράπεζα Barclays φέρνοντας κεφάλαια από τη Μέση Ανατολή και σεΐχη Μανσούρ ο οποίος εξαγόρασε το 16% της τράπεζας αντί 3,5 δις λίρες. Το Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου ο σεΐχης αγόρασε τη Μάντσεστερ Σίτι αντί 210 εκ λιρών. Από το 2011 είναι παντρεμένη με τον Ιρανό Merhidas Ghodonssi και ζει στο Ντουμπάι, καλλιεργεί διασυνδέσεις με επίκεντρο το Αμπού Ντάμπι,  διατηρώντας και διαμέρισμα στο Park Lane του Λονδίνου.

    Η εταιρεία της PCP Capital Partners την οποία κατέχει μαζί με το νόμιμο συνεργάτη της Γκρεγκ Έντι έχει έδρα στο Maiyfair του Λονδίνου και η εργασία της είναι να ενεργεί μέσω θυγατρικών υπεράκτιων ιδιωτικών μετοχών ως όχημα για την επένδυση κεφαλαίων από τη Μέση Ανατολή.  Τέτοια κεφάλαια  θέλει να επενδύσει και στη Νιουκάστλ.

  Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν

    Ο διάδοχος του θρόνου, ο μελλοντικός βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας αφού θα διαδεχτεί τον πατέρα του. Είναι μόλις 33 χρονών, γεννημένος το 1985. Διαθέτει αμύθητα πλούτη και δουλεύει τις περισσότερες ώρες της ημέρας αφού ουσιαστικά αυτός κυβερνά τη χώρα. Στα παλάτια του τα πάντα είναι από χρυσό και διαθέτει πολυτελείς κατοικίες στις σημαντικότερες πρωτεύουσες του κόσμου, με αυτή στο δυτικό Παρίσι να ξεχωρίζει καθώς την  αγόρασε το 2016 αντί 300 εκ δολαρίων. Είναι πλουσιότερος από τον σεΐχη Μανσούρ της Σίτι και τον Αλ Κελαϊφί της Παρί Σαιν Ζερμαίν. Αν αποκτήσει τη Νιουκάστλ αναμένεται να την εκτοξεύσει προς την κορυφή. Στην προσπάθεια του όμως μπαίνουν εμπόδια.

     Καταρχήν το τηλεοπτικό δίκτυο BeIN Sports,  o τηλεοπτικός Κολοσσός από το Κατάρ, που έχει προσφέρει σχεδόν 570.000.000 ευρώ για τα δικαιώματα των αγώνων της Premier League , υποστηρίζει πως έχει πέσει θύμα πειρατείας από τη Σαουδική Αραβία, η οποία μεταδίδει παράνομα αγώνες του Αγγλικού πρωταθλήματος.

Συγκεκριμένα το δίκτυο “beoutQ” άρχισε να μεταδίδει παράνομα αγώνες το 2017 και παρά τις συστάσεις τόσο αθλητικών φορέων της κυβέρνησης όσο και των κατόχων των δικαιωμάτων , η πειρατεία συνεχίστηκε κανονικά. Τον περασμένο Ιούλιο , η Premier League απευθύνθηκε σε εννιά διαφορετικά δικηγορικά γραφεία στη Σαουδική Αραβία, τα οποία ωστόσο αρνήθηκαν να ενεργήσουν εναντίον του δικτύου “beoutQ”. Γι αυτό το λόγο, ουσιαστικά το “BeIN Sports” απειλεί να «σπάσει» την 3ετή συμφωνία προκειμένου να μην ολοκληρωθεί η αγοραπωλησία της Νιουκάστλ.

    Εν συνεχεία η χήρα του δολοφονηθέντος δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι, Χάρις Τσενγκίς, καταγγέλλει ότι ο πρίγκιπας διέταξε τη δολοφονία. Απέστειλε επιστολή στους οπαδούς της Νιουκάστλ στην οποία αναγράφει: «Ξέρω ότι πολλοί από εσάς δελεάζονται από την προσφορά του να βγάλει την ομάδα σας από τη δύσκολη θέση που ήταν για τόσα χρόνια. Αλλά ο Πρίγκιπας κατηγορείται πως διέταξε τη δολοφονία του Τζαμάλ. Όλες οι έρευνες έδειξαν εμπλοκή του. Δεν έχει δικαστεί στην χώρα του, αφού κυβερνάει με… σιδερένια πυγμή. Η παράκληση μου είναι προς εσάς να σκεφτείτε ότι αποδεχόμενοι την προσφορά του Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, είναι ο σωστός δρόμος για να βγει η ομάδα σας από το δρόμο της απογοήτευσης». Όμως οι οπαδοί δεν της δίνουν σημασία, μεθυσμένοι από την προοπτική εκτόξευσης της ομάδας τους. Της απαντάνε ότι και η Βρετανική Κυβέρνηση έχει πάρε-δώσε με τον Μπιν Σαλμάν και να απευθυνθεί σ’ αυτή. Τον οπαδό δεν τον ενδιαφέρει η πολιτική και τα κάθε είδους συμφέροντα, θέλει απλά να δει την ομάδα του μεγάλη.

Τι χρειάζεται ?

    Υπομονή – πλάνο- οργάνωση. Τα συνηθισμένα στα λόγια που σπάνια τα βρίσκεις σε ομάδες με λεφτά. Τα λεφτά απαιτούν την επιτυχία τώρα. Όμως στην αρχή θα υπάρξουν στραβές, και αναποδιές, αναπόφευκτα. Πάντα έτσι γίνεται μέχρι να βρεθούν οι ισορροπίες. Οπότε πρέπει να βρεθεί ο άνθρωπος στο Νησί που θα τρέξει την ομάδα, ο εκτελεστικός διευθυντής. Αυτός που θα σχεδιάσει το οργανόγραμμα και θα προσλάβει τα κατάλληλα άτομα σε κάθε τομέα, στα οικονομικά, στα γραφειοκρατικά, στις δημόσιες σχέσεις κλπ. Που θα φέρει και τον τεχνικό διευθυντή. Μαζί με τον οποίο θα αποφασίσουν καταρχήν τι ομάδα θέλουν να χτίσουν, επιθετική, με κατοχή μπάλας, αμυντική και σκληροτράχηλη που θα χτυπάει στην κόντρα κ.ο.κ. Κατόπιν αυτού να προσλάβουν και τον προπονητή που αντιπροσωπεύει το στιλ ποδοσφαίρου που θέλουν να παίξουν, γιατί άλλο Γκουαρντίολα, άλλο Κλοπ και άλλο Μουρίνιο. Και μετά παίκτες. Δεν είναι ρόστερ αυτό για να πρωταγωνιστήσει η ομάδα. Το πολύ να μείνουν 5-10 παίκτες αρχικά κι αυτοί όχι για πρωταγωνιστικούς ρόλους. Θέλει πολύ δουλειά η ομάδα, χτίσιμο από τα θεμέλια και αυτό θα πάρει χρόνο. Όσα λεφτά και αν διαθέσεις ομάδα σε μια βραδιά δε φτιάχνεις. Υπομονή – πλάνο – οργάνωση, λοιπόν και τύχη !

    Όπως και να ‘χει μακάρι να γίνει το ντιλ και να υπάρξει ακόμα μία δυνατή ομάδα στην Premier League που να χτυπάει τίτλο. Δεν είναι αδύνατο. Βλέπουμε τη Λέστερ που και πρωτάθλημα τους πήρε και φέτος διεκδικεί ακόμα και τη 2^η θέση. Γιατί όχι και η Νιουκάστλ…..

                                                                     SAM

To Ελληνικό Ποδόσφαιρο το 2020

     Όταν λέμε Ελληνικό ποδόσφαιρο δεν αναφερόμαστε αποκλειστικά στις μεγάλες ομάδες μας, που παίζουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και που κατά καιρούς φέρνουν επιτυχίες. Ούτε μπορούμε να πούμε ότι στο σημερινό παγκοσμιοποιημένο ποδόσφαιρο η Εθνική ομάδα αποτελεί τον καθρέπτη του ποδοσφαίρου μιας χώρας και της δουλειάς που γίνεται στη βάση αυτού. Ποιο πολύ, η Εθνική ομάδα, θεωρείται η βιτρίνα.

    Οπότε, θεωρώ ότι τον σημαντικότερο ρόλο της εικόνας, σε αυτό που ονομάζουμε εθνικό ποδόσφαιρο, έχει το πρωτάθλημα που διοργανώνει μια χώρα και οι ειδικές συνθήκες που επικρατούν σε αυτό.  Και από τι εξαρτάται η δυναμική και ο ανταγωνισμός στο πρωτάθλημα? Από τις μικρομεσσαίες ομάδες, αυτές βάζουν, κυρίως, τον βαθμό δυσκολίας στον κάθε υποψήφιο πρωταθλητή.  Οι ομάδες που βρίσκονται από άποψη δυναμικής ανάμεσα στους «μεγάλους» και τις ομάδες των κατωτέρων κατηγοριών, της Β΄ και Γ΄ εθνικής. Αυτές οι ομάδες που τροφοδοτούν με παίκτες τους μεγάλους και που συχνά υποδέχονται ως δανεικούς από τους μεγάλους τα παιδιά των ακαδημιών τους για να τους «γνωρίσουν», να τα «συστήσουν» στο ποδόσφαιρο της Superleague. Αυτές οι 10-15 ομάδες που συμπληρώνουν το πρωτάθλημά μας και που είναι υπέρ-απαραίτητες για τη διεξαγωγή του.

  

    Το βασικότερο γνώρισμα αυτών των ομάδων, της Λάρισας, της Λαμίας, της Ξάνθης, του Ατρόμητου, του Πανιωνίου, του Αστέρα Τρίπολης κ.ο.κ είναι ότι είναι Π.Α.Ε. , Ποδοσφαιρικές Αθλητικές Εταιρείες, έχουν ισολογισμό, έσοδα, έξοδα, κέρδη και ζημιές. Παράγουν ένα προϊόν, το ποδόσφαιρο, το οποίο πουλάνε με στόχο το κέρδος. Δε λειτουργούν έτσι για πλάκα. Έχουν διοικητικό συμβούλιο, Πρόεδρο, εκτελεστικό Διευθυντή, υπαλλήλους, παίκτες προπονητές, γιατρούς, φυσιοθεραπευτές, μασέρ κλπ και όλοι αυτοί πληρώνονται. Διαθέτουν γήπεδο, προπονητήριο, γραφεία υλικοτεχνικό εξοπλισμό που όλα αυτά απαιτούν έξοδα για τη συντήρηση και την ανανέωση τους. Επίσης οφείλουν να αποδώσουν φόρους στο κράτος και να καταβάλουν εισφορές σε κρατικό οργανισμό για την ασφάλιση των υπαλλήλων και των παικτών τους. Όλα αυτά απαιτούν χρήμα για να καλυφθούν. Παράγουν οι ομάδες αυτές χρήμα για να καλύψουν, καταρχήν, τα έξοδα τους και στη συνέχεια να αποδώσουν κέρδος στους μετόχους τους?

   Η κάθε ομάδα περιμένει τα έσοδα της από το τηλεοπτικό συμβόλαιο, από τις χορηγίες και από τα εισιτήρια (διαρκείας και κάθε αγώνα ξεχωριστά). Επίσης μπορεί να έχει έσοδα από την πώληση κάποιου περιουσιακού της στοιχείου, κάποιου ποδοσφαιριστή.

   Πάμε να δούμε που βρίσκονται οι μικρομεσαίες ομάδες μας σε καθέναν από τους παραπάνω τομείς εσόδων. 

Α. Τηλεοπτικό Συμβόλαιο 

 Βασικός τηλεοπτικός πάροχος και αιμοδότης του εθνικού ποδοσφαίρου εδώ και περίπου 25 χρόνια είναι η ΝΟVA. Τα τελευταία χρόνια μπήκε στο παιχνίδι και η κρατική τηλεόραση διότι «έσπασε» η κεντρική διαχείριση και η συνδρομητική τηλεόραση έκρινε ότι δεν τη συμφέρει να πληρώνει κάποιες ομάδες για το υποβαθμισμένο και αντί-τηλεοπτικό προϊόν που προσφέρουν. Δεν άξιζε για 3-4 παιχνίδια με τους μεγάλους να διαθέσει τεράστια χρηματικά ποσά που ζητούσαν οι σύλλογοι αυτοί. Έτσι η κυβέρνηση στο σχέδιο «Άρτος και θεάματα για το Λαό» ενέταξε και το ποδόσφαιρο. Ανέκαθεν το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα ήταν κρατικοδίαιτο, πριν όχι πολλά χρόνια ο κορμπανάς του κρατικού ΟΠΑΠ  κάλυπτε τα έξοδα των ομάδων. Από όταν ο οργανισμός αυτός ιδιωτικοποιήθηκε μπήκε στο παιχνίδι η ΕΡΤ.

    Η λύση εδώ είναι η κεντρική διαχείριση. Είναι μείζονος σημασίας να «βάλουν πλάτη» οι μεγάλοι για την επιβίωση των μικρομεσαίων ομάδων και στην τελική για την επιβίωση του ίδιου του πρωταθλήματος. Κυριαρχικό ζήτημα να σεβαστούν τις απαιτήσεις της ΝΟVA ή του όποιου τηλεοπτικού παρόχου , του πλερώνων. Οφείλουν να καταλάβουν ότι το Ελληνικό ποδόσφαιρο δε σηκώνει 18 και 16 ομάδες στην 1^η κατηγορία του. Δε μπορεί να συμβαίνει αυτό μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν τα εφήμερα συμφέροντα κάποιων εκ των μεγάλων. Ας δούμε για κάποια χρόνια μήπως και ανέβει το ενδιαφέρον από την ανάδειξη του πρωταθλητή μέσα από τα play off. Γεγονός που σημαίνει περισσότερα ντέρμπι, ενδεχομένως με μεγάλο ενδιαφέρον και περισσότερες συνδρομές για τον τηλεοπτικό πάροχο, που θα μεταφραστεί σε περισσότερη διαφήμιση και στην τελική σε περισσότερα χρήματα για τις ομάδες. Ας μην κυριαρχεί πάντα το εφήμερο μικροσυμφέρον….

Β. Χορηγοί

  Στη χώρα μας οι εκάστωτε κυβερνήσεις είχαν βρει τη λύση με τα λεφτά του κρατικού ΟΠΑΠ. Έτσι χρηματοδοτούσαν ιδιωτικές επιχειρήσεις, όπως οι ΠΑΕ, στο όνομα του λαού. Ανέβαζε κάποιος μια ομάδα στην 1^η κατηγορία, έπαιρνε το παχυλό τηλεοπτικό συμβόλαιο λόγω της κεντρικής διαχείρισης και σε καλές εποχές για το ελληνικό ποδόσφαιρο, λάμβανε γενναία χορηγία από τον ΟΠΑΠ, διέθετε τα μισά από αυτά τα χρήματα για να χτίσει μια ομάδα από λεγεωνάριους παίκτες της κατηγορίας, συν τα έξοδα λειτουργίας (μισθοί, ταξίδια, ξενοδοχεία, και  αν πλήρωνε εφορία και εισφορές) και του έμενε και κάνα εκατομμύριο στην τσέπη για μπουρμπουάρ ! Μια χαρά !

   Αυτά πλέον τελείωσαν, ο ΟΠΑΠ ιδιωτικοποιήθηκε και η κάθε ομάδα οφείλει να βγει στην ελεύθερη αγορά και να βρει χορηγό . Ο ιδιωτικός ΟΠΑΠ ακόμα συμβάλει και δίνει χορηγίες αλλά δεν είναι τόσο γενναιόδωρος και κιμπάρης όπως πριν. Το προϊόν - ποδόσφαιρο που προσφέρουν οι μικρομεσαίες ομάδες δεν είναι για να προσελκύσει χορηγούς. Τόσα χρόνια  τα παιχνίδια γινόταν σε  γήπεδα βούρκους, με όλη την ομάδα κλεισμένη στην περιοχή της να διώχνει τη μπάλα στο πουθενά και η κλωτσιά να πάει σύννεφο, έτσι όμως δεν προσελκύεις τον θεατή – πελάτη και κατ’ επέκταση ούτε τον χορηγό. Βγαίνουν σεριάνι από τις ΠΑΕ στις τοπικές κοινωνίες και δε μπορούν να προσελκύσουν τοπικούς επιχειρηματίες για να συνδράμουν στα έξοδα. Άντε να πουλήσουν κάνα ημερολόγιο ή να πάρουν καμιά διαφήμιση στις διαχωριστικές πινακίδες. Μέχρι το πολύ σε  καμιά σοβαρή εταιρεία ένδυσης φτάνουν, για να έχουν φανέλες να παίζουν. Ο κάθε επιχειρηματίας της τοπικής κοινωνίας δεν είναι κορόιδο. Θα συνεισφέρει μόνο αν τον εξυπηρετεί στην ανάπτυξη της εταιρείας του. Βλέποντας ότι το ποδόσφαιρο δεν προσφέρει διαφήμιση αλλά δυσφήμιση με όλα αυτά που λαμβάνουν χώρα (καχυποψία, διαμαρτυρίες, κακές διαιτησίες, βία, επεισόδια) μένει μακριά.

   Επιπλέον, η κρίση έφερε σε δύσκολη θέση πολλές μεγάλες εταιρείες της χώρας, άλλες έκλεισαν και άλλες «μετανάστευσαν». Μόνο ως ανέκδοτο ακούγεται για τις «μικρές» ομάδες η προσέλκυση κάποιας πολυεθνικής εταιρείας για χορηγία….

Γ.  Εισιτήρια

    Βλέπουμε όλα τα γήπεδα να είναι άδεια. Εκτός από τα παιχνίδια με τους μεγάλους οι μικρομεσαίες ομάδες αδυνατούν να κόψουν 1.000 εισιτήρια στα υπόλοιπα παιχνίδια. Τα διαρκείας πωλούνται 200 ευρώ το πολύ και πάλι δε φεύγουν. Η αγορά δεν ενδιαφέρεται. Ο Έλληνας είναι οπαδός του καναπέ και της υψηλής κριτικής εξ αποστάσεως. Πρέπει να του προσφέρεις υψηλές υπηρεσίες για να τον προσελκύσεις, να του πάρεις τα λεφτά. Να αισθανθεί πιο άνετος στο γήπεδο από ότι στον καναπέ του. Να μην τον τρώει το κρύο, να μην τον θερίζει ο αέρας, να μη βρέχεται, να κάθεται άνετα και όχι στα τσιμέντα. Και επιπρόσθετα αυτό που βλέπει να έχει ενδιαφέρον, σασπένς.

   Πόσα γήπεδα στην Ελλάδα έχουν ένα απλό στέγαστρο να προστατεύει τον θεατή από τη βροχή? Πόσα έχουν κατασκευή για να κόβει τον αέρα? Πόσα έχουν άνετα και καθαρά καθίσματα? Πόσα έχουν αξιοπρεπείς τουαλέτες? Ας το αφήσουμε….

     Βασικός ανασταλτικός παράγοντας η βία. Πέρα από τη λεκτική που επί 2 ώρες ακούς ότι μπινελίκι μπορεί να φανταστεί ανθρώπου νους, έχουμε τη ρίψη αντικειμένων, φωτοβολίδων, βεγγαλικών. Όλα αυτά είναι  λίαν επικίνδυνα για τη σωματική ακεραιότητα και την ανθρώπινη ζωή. Μπορεί να υπάρξει μετατόπιση οπαδών από κερκίδα σε κερκίδα για να πλακωθούν και να βρεθείς στη μέση. Να πέσει ξύλο με τα ΜΑΤ. Πριν κατά τη διάρκεια ή μετά τον αγώνα. Δε μπορείς να πας στο γήπεδο και να φοράς τα χρώματα της ομάδος σου. Φοβάσαι ότι θα σε πετύχουν στο δρόμο και θα σε κάνουν ασήκωτο. Θα σου σπάσουν το αυτοκίνητο. Ασφάλεια καμία. Όχι από το κράτος. Όχι. Από τις ίδιες τις ΠΑΕ που θέλουν «στρατούς». Που όχι μόνο θέλουν αλλά ανατρέφουν και συντηρούν τέτοιους οπαδούς. Ε, πώς να πληρώσεις για να κινδυνέψεις?

                                       

Δ. Πώληση παικτών

  Για να πουλήσεις παίκτες και να έχεις έσοδα πρέπει να βγάλεις, να παράγεις παίκτες. Είτε με σωστό και οργανωμένο σκάουτινγκ, να τους αποκτήσεις σε μικρή ηλικία και να τους εξελίξεις, είτε να τους δημιουργήσεις από την ακαδημία σου ως ακατέργαστη πρώτη ύλη. Και τα δύο απαιτούν τεχνογνωσία, υλικοτεχνικές υποδομές (γήπεδα, προπονητήρια, μηχανήματα κλπ) και καταρτισμένους, εξειδικευμένους ανθρώπους (προπονητές, γυμναστές, σκάουτ).

    Από γήπεδα, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι έχουν όλα πλέον έναν αξιοπρεπή χλοοτάπητα και οι παίκτες δεν παίζουν εν έτη 2020 σε χωράφια. Η λίγκα ανάγκασε τις ομάδες να εκσυγχρονιστούν στο θέμα αυτό. Όχι τίποτα το εντυπωσιακό βέβαια, μιας και με την πρώτη βροχή το γήπεδο μετατρέπεται σε βούρκο, αλλά όπως και να ‘χει υπάρχει μια πρόοδος.

   Εγκαταστάσεις για προπόνηση. Ελάχιστα πράγματα. Ακόμα και οι μεγάλοι υστερούν. Ελάχιστες ομάδες έχουν 2^ο βοηθητικό για προπόνηση. Μόνο του Ρέντη του Ολυμπιακού και κάποτε η Παιανία των Βαρδινογιάννηδων είναι ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Η Ξάνθη είχε δημιουργήσει κάτι καλό αλλά το πούλησε. Ενώ καλά λόγια μαθαίνω και για τις εγκαταστάσεις του Παναιτωλικού. Από εκεί και πέρα λίγα πράγματα.

    Σε εξειδικευμένους ανθρώπους, προπονητές, γυμναστές, σκάουτ και λοιπά στελέχη, βρισκόμαστε στον ποδοσφαιρικό μεσαίωνα. Δεν υπάρχουν καταρτισμένα άτομα αλλά παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές, που επειδή έπαιζαν μπάλα υποτίθεται ότι έχουν «μάτι» για σκάουτερ και προπονητές. Γυμνάζουν και προπονούν από μνήμης, από όσα θυμούνται από τις προπονήσεις που έκαναν σαν παίκτες πριν από 10 και 20 χρόνια. Το μόνο που περνούν στους παίκτες είναι η μαγκιά του παλιού, μεγάλου παίκτη. Αστειότητες. Δεν πας πουθενά έτσι. Οφείλει η κάθε ομάδα να ξεχωρίσει τον πρώην παίκτη της που διαθέτει το ταλέντο σ κάποιον τομέα και να τον στείλει στην Ευρώπη να αποκτήσει τεχνογνωσία. Είτε σε σεμινάρια, συνέδρια, είτε σε αναπτυγμένες ποδοσφαιρικά ομάδες και ακαδημίες ώστε να ξεπατικώσει τρόπους δουλειάς. Να μάθει, να δει πως δουλεύουν οι κορυφαίοι και να το προσαρμόσει στις δικές του ιδέες. Για να γίνεται επιστημονική δουλειά, με βάσεις και όχι μπουγάτσα κουτουρού. 

                                       

          Κεφαλαιώδες ζήτημα είναι η νοοτροπία. Προπονητών και παραγόντων.

Πάρτε για παράδειγμα τον Δώνη και τον Παναθηναϊκό. Έγινε μια δουλειά πέρυσι, την 1^η σαιζόν με τους πιτσιρικάδες. Φέτος? Ο Εμμανουηλίδης πήγε δανεικός στον Πανιώνιο για να παίζουν οι Μολό και Μπεκ και τελικά ο Δώνης έκανε εξτρέμ τον Μπουζούκη για να βολέψει στον άξονα τον δικό του, τον δανεικό και ήδη φευγάτο Ζαχίντ.  Για του χρόνου, δε, θέλει λέει να κάνει ο ίδιος τις μεταγραφές. Για να ξαναβγεί 4^ος…. Πώς να βγάλει παίκτη έτσι ο Παναθηναϊκός? Και αυτούς που βγήκαν δεν τους έβγαλε ο Δώνης, ο οποίος αναγκαστικά, από τις συνθήκες στο σύλλογο, τους έβαλε να παίξουν. Παίκτες τους είχαν κάνει οι άνθρωποι που δουλεύουν τόσα χρόνια στην ακαδημία του Παναθηναϊκού.

     Πάμε και στον Παναιτωλικό που έκανε μια ωραία προσπάθεια πέρυσι με τον Δέλλα και προωθήθηκαν αρκετοί αξιόλογοι και ταλαντούχοι νεαροί παίκτες, όπως ο Λιάβας, ο Μαλλής, ο Τσιγγάρας κ.α. Από εκεί και έπειτα, ότι και να ζήτησε ο Δέλλας, καλώς ή κακώς έφυγε. Όμως η ομάδα έπρεπε να πάει να γίνει θυγατρική της Μπενφίκα ?  Με αμφιλεγόμενους άμπαλους Πορτογάλους προπονητές που δεν είχαν ξαναδουλέψει σε πρώτη ομάδα? Δε μπορούσε ο Παναιτωλικός να βρει έναν άνθρωπο να συνεχίσει την καλή δουλειά που είχε ξεκινήσει να γίνεται?  Τα Γιάννενα δίπλα έφεραν τον Γιαννίκη από τη Γερμανία και επιστρέφουν….

     Ο Ατρόμητος που τόσα χρόνια είναι στα ψηλά, έχει βγάλει παίκτες? Όλο με δανεικούς τη βγάζει. Και από αυτούς είναι ζήτημα αν ένας- δύο επέστρεψαν ως καλύτεροι στον ΠΑΟΚ και στον Ολυμπιακό απ’ όπου προέρχονται για να παίξουν. Φέτος που λιγόστεψαν οι δανεικοί έμεινε εκτός play off αλλά τουλάχιστον πήραν χρόνο συμμετοχής κάποιοι μικροί. Τα περί καλού προπονητή Κάναντι και περί τεχνικού Διευθυντή Αγγελόπουλου τα ακούω βερεσέ.

    Με δανεικούς από τον Ολυμπιακό την έβγαζε τα τελευταία χρόνια και ο Πανιώνιος. Κόπηκαν φέτος και πάτωσε. Περασμένα μεγαλεία οι παιχταράδες που αναδείκνυε κάποτε. 

     Τα ίδια και η Ξάνθη που γέμισε την Ελλάδα με παίκτες εδώ και 30 χρόνια. Τώρα πούλησε μέχρι και το προπονητικό της.

     Ο Αστέρας Τρίπολης? Τόσα χρόνια στην Α΄ εθνική μόνο τον Κουρμπέλη έδωσε σε μεγάλη ομάδα, άντε και τον Κυριακόπουλο φέτος στην Σασουόλο της Ιταλίας. Εκεί έχει βρει άκρη αλλά δεν πρέπει να δίνει τους παίκτες τόσο μικρούς, στα 18-19 τους. Όπως τον Αντζούλα στη Φιωρεντίνα ή τον Μιχέλη στη Μίλαν γιατί δεν πιάνουν. Πρέπει πρώτα να παίρνουν παιχνίδια εδώ. 

    Τελευταίο παράδειγμα η Λάρισα. Η άλλοτε κραταιά και πρωταθλήτρια ΑΕΛ. Σε ολόκληρη τη Θεσσαλία δεν υπάρχει ένας ταλαντούχος παίκτης? Δεν έχει τεχνογνωσία να εντοπίσει, να εξελίξει και να αναδείξει ένα ταλέντο? Έχει γεμίσει η ομάδα με Γιουγκοσλάβους συν τους δανεικούς  Κάτσε και Ουάρντα. Είναι  παραγωγή ποδοσφαίρου αυτό?

     Πήγαμε πίσω από τη βιτρίνα, βαθιά, πίσω από τους πηγαίους τίτλους, στα ψηλά γράμματα, στη βάση όχι στην κορυφή. Να αναλύσουμε και να κατανοήσουμε που πάει το Ελληνικό ποδόσφαιρο και τι μέλλον έχει. Υπό ποιες συνθήκες και με ποια νοοτροπία γίνεται η δουλειά. Είδαμε την απουσία πλάνου, τεχνοκρατικού σχεδίου. Να σώσουμε απλά την κατηγορία και φέτος και βλέπουμε. Όμως στον 21^ο αιώνα οφείλουν οι ομάδες μας να καταλάβουν ότι στο ποδόσφαιρο το 20% είναι το ταλέντο, για να μην πω λιγότερο. Το 80% είναι δουλειά. Σωστή και προγραμματισμένη προπόνηση σε όλους τους τομείς. Να χτιστεί ο παίκτης και σωματικά και ψυχολογικά και πνευματικά. Από ανθρώπους με γνώση και με σωστά εργαλεία. Για να τα διαθέτεις όλα αυτά και να μπορείς να δουλέψεις σωστά πρέπει να έχεις βάλει υλικοτεχνικές βάσεις, να έχεις φιλοσοφία και σχέδιο με απώτερο σκοπό να πουλάς σωστό προϊόν και να παράγεις χρήμα. Αυτά!

                                                                                                                              SAM

 

Γουλβς, η αντίπαλος του Ολυμπιακού

    Τα play off του Ελληνικού πρωταθλήματος μετατέθηκαν για το άλλο Σαββατοκύριακο και έρχεται και εβδομάδα με ευρωπαϊκά παιχνίδια, για το Τσάμπιονς και το Γιουρόπα Λιγκ. Οπότε είναι ευκαιρία να πούμε πέντε πράγματα για την αντίπαλο του Ολυμπιακού στο Γιουρόπα, τη Γουλβς ή WOLVERHAMPTON WANDERERS FC όπως είναι η πλήρης ονομασία της.

Η φετινή πορεία

    Αυτή τη στιγμή και μετά από 28 αγωνιστικές στην Πρέμιερ Λιγκ η Γούλβς βρίσκεται στην 6^η θέση με 42 βαθμούς, ισόβαθμη με την 5^η Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ και στο -3 από την 4^η Τσέλσι. Είναι επίσης στο +2 από την Τότεναμ και τη Σέφιλντ που ακολουθούν με 40 βαθμούς. Έχει 10 νίκες, 12 ισοπαλίες και 6 ήττες στο πολύ απαιτητικό Αγγλικό πρωτάθλημα , έχει πετύχει 41 γκολ και έχει δεχτεί 34, επιβεβαιώνοντας όσα γράφονται για προβλήματα στην αμυντική της λειτουργία. Έχει μείνει εκτός κυπέλλου με ήττα 0-1 από τη Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ και εκτός Λιγκ Καπ με ήττα 1-2 από την μετέπειτα φιναλίστ του θεσμού, Άστον Βίλα. Οπότε για τη συνέχεια της σαιζόν της απομένουν δύο στόχοι, η έξοδος στο Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης σαιζόν μέσω του πρωταθλήματος, που σημαίνει 4^η ή 5^η θέση και η πορεία της στο Γιουρόπα, που βλέπει πολύ ψηλά.

    Η φετινή ευρωπαϊκή της περιπέτεια ξεκίνησε πολύ νωρίς, από τον Ιούλιο. Όταν απέκλεισε με δύο νίκες, 2-0 και 4-1, την Κρουσάντερς της Βόρειας Ιρλανδίας. Ακολούθησε η Πιούνικ Ερεβάν από την Αρμενία με δύο εύκολες νίκες, 4-0 αμφότερες. Στα play off του Γιουρόπα, για την είσοδο στους ομίλους, προέκυψε δύσκολη αντίπαλος, η Ιταλική Τορίνο, την οποία η Γουλβς κατέβαλε με δύο νίκες, 3-2 και 2-1, παίρνοντας πανηγυρική πρόκριση. Στον όμιλο πέτυχε από δύο νίκες κόντρα σε Μπεσίκτας και Σλόβαν Μπρατισλάβας, ενώ έχασε και έφερε ισοπαλία με την Μπράγκα και έτσι προκρίθηκε στα νοκ άουτ του θεσμού. Στην προηγούμενη φάση, στους «32» του Γιουρόπα, καθάρισε την πρόκριση κόντρα στην Εσπανιόλ επικρατώντας στο πρώτο παιχνίδι, στο «Μουλινό» με 4-0. Τυπική διαδικασία η ρεβάνς, έκανε και ροτέσιον ο Νούνο Εσπίριτο Σάντος και ανώδυνη ήττα με 2-3. Και έτσι έφτασε μέχρι τον Ολυμπιακό.

Ιστορία

Η Γουλβς αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Αγγλικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, από τον 19^ο αιώνα. Τα πρώτα ποδοσφαιρικά χρόνια στην Αγγλία κατέκτησε δύο φορές το κύπελλο, το 1893 και το 1908. Εκ τότε, έπρεπε να φτάσουμε στη δεκαετία του ’50 για να ξαναδεί τίτλο η ομάδα. Αυτή όμως ήταν η δεκαετία που η Γουλβς μεγαλούργησε και κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1954-1958-1959) και δύο κύπελλα (1949-1960). Έχει και δύο Λίγκ Καπ (1974-1980) και τέσσερα Κουμιούνιτι Σιλντ (1949-1954-1959-1960). Μεγάλη στιγμή για την ιστορία της, η συμμετοχή της στους διπλούς τελικούς του κυπέλου ΟΥΕΦΑ της σαιζόν 1971-1972 που έχασε τον ευρωπαϊκό τίτλο από την Τότεναμ, με ήττα 1-2 εντός έδρας και ισοπαλία 1-1 στο Λονδίνο. Τη δεκαετία του ’80 άρχισε η πτώση της ομάδας και από το 1984 μόλις μια σαιζόν έπαιξε στην Πρέμιερ Λιγκ, το 2003-04. Μέχρι το 2018 που κέρδισε εκ νέου την άνοδο της και την 1^η σαιζόν, πέρυσι κατετάγει 6^η κερδίζοντας την έξοδο στο φετινό Γιουρόπα, ενώ και φέτος συνεχίζει την εξαιρετική πορεία της.

   Στη σύγχρονη ιστορία της, λένε ότι στην ομάδα κάνει κουμάντο ο μεγαλό-ατζέντης Ζόρζε Μέντεζ και η αλήθεια είναι ότι έχει πάει τον προπονητή και αρκετούς παίκτες. Αυτό είναι άσχετο με τα παιχνίδια και δε θα του αφιερώσουμε χώρο. Ο παίκτης όταν μπαίνει στο γήπεδο θέλει να κερδίσει .

Έδρα

Ως έδρα η ομάδα χρησιμοποιεί το «Molineux Stantium» το οποίο κατασκευάστηκε το 1889 (!) και τη διετία 1991-1993 έγινε η ανακατασκευή και ο εκσυγχρονισμός του και απέκτησε τη σημερινή του μορφή. Είναι χωρητικότητας 32.050 θεατών και παραδοσιακά, για γήπεδο Αγγλικής ομάδος, είναι γεμάτο σε όλα τα παιχνίδια. Γεμάτο αναμένεται να είναι και με τον Ολυμπιακό.

Προπονητής – Νούνο Εσπίριτο Σάντος

Από τριετίας τα ηνία της ομάδας έχουν παραδοθεί στον 46χρονο Πορτογάλο κόουτς και μαζί του ξεκίνησε και η ανοδική πορεία της ομάδος. Έκανε καλή καριέρα ως τερματοφύλακας, αλλά εδώ θα τον δούμε σαν προπονητή και μόνο. Μόλις σταμάτησε το ποδόσφαιρο πήγε δίπλα στον Ζεσουάλδο Φερέιρα που ήταν τότε στη Μάλαγα και εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων. Μαζί ήρθαν και στον Παναθηναϊκό το 2010. Τη σόλο προπονητική του καριέρα την ξεκίνησε το 2012 στη Ρίο Άβε, στην οποία έμεινε ως το 2014, για 2 χρόνια και την οδήγησε στον τελικό κυπέλου Πορτογαλίας και μέσω αυτού στην Ευρωπαϊκή έξοδο. Κατόπιν υπέγραψε στη Βαλένθια, την οποία την 1^η σαιζόν οδήγησε στην 4^η θέση και την εξασφάλιση της συμμετοχής της στο Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης περιόδου. Τη 2^η σαιζόν ξεκίνησε πολύ άσχημα και αναγκάστηκε σε παραίτηση τέλη Νοεμβρίου, μετά από εντός έδρας ήττα 0-1 από τη Σεβίλλη. Τον Ιούνιο του 2016 ανέλαβε την Πόρτο, στην οποία είχε κάνει καριέρα και ως ποδοσφαιριστής. Έφυγε μετά από μια σαιζόν που βγήκε 2^ος στο πρωτάθλημα και δεν κατέκτησε κανένα τίτλο.

    Αμέσως υπέγραψε στη Γουλβς και την 1^η σαιζόν την επανέφερε στην Πρέμιερ Λιγκ. Παραμένει έως σήμερα στον πάγκο της και αναμφισβήτητα, το όνομα του έχει ταυτιστεί με την ανάκαμψη του συλλόγου και την επιστροφή στο δρόμο τον επιτυχιών. Η ομάδα βρίσκεται στο δρόμο της καθιέρωσης και αναζητά έναν τίτλο για να το επιτύχει και να ξεκινήσει την εκτόξευσή της.

   Ο Πορτογάλος κόουτς παίζει με διάταξη τριών κεντρικών αμυντικών, σε σύστημα 3-5-2 ή 4-3-3 και το παιχνίδι της ομάδας του χαρακτηρίζεται από την ένταση και τον υψηλό ρυθμό.

Το ρόστερ – ο βασικός κορμός

     Το ρόστερ της ομάδας διαθέτει 9 Πορτογάλους, οι περισσότεροι εκ των οποίων αποτελούν βασικά στελέχη της ομάδας. Τερματοφύλακας παίζει ο 32χρονος και πολύπειρος Ρούι Πατρίτσιο, έφυγε από τη Σπόρτιγκ Λισαβόνας μετά το «πέσιμο» τον οπαδών, όπως και ο νυν συμπαίκτης του, Ποντένσε, που είχε έρθει στον Ολυμπιακό. Στην άμυνα, το κεντρικό τρίο αποτελείται από τους Κόνορ Κόαντι, ως κεντρικός στόπερ, τον Γαλλομαροκινό Ρομαίν Σαϊς, ως αριστερό στόπερ και δεξιά εναλλάσσονται ο Γουϊλι Μπολί με τον Βέλγο χαφ Λίντερ Ντεντόνκε, ο οποίος παίζει πάντα βασικός, όπου υπάρχει κενό, είτε στο κέντρο της άμυνας είτε στο δίδυμο των χαφ! Παίκτες σε καλή ηλικία, στην ποδοσφαιρική ωριμότητα τους, από 24 έως 29 χρονών, που αλληλοσυμπληρώνονται, με δύναμη, δυναμισμό, ψηλό παιχνίδι, ταχύτητα, σπιρτάδα και μπαλαδοσύνη. Η Γουλβς δεν είναι ομάδα που διακρίνεται για την αμυντική της συνοχή, αν και τον τελευταίο μήνα παρουσιάζεται βελτιωμένη ανασταλτικά. Ο Ντεντόνκερ είναι παίκτης κλειδί για το σύστημα, για τη διάταξη της ομάδας. Είναι αυτός που έρχεται και παίζει 3^ος χαφ δίπλα στους Μουτίνιο και Νέβες και από 3-4-3 με κλασικούς εξτρέμ, η ομάδα παίζει με 3-5-2, με τα μπακ να παίρνουν όλοι την πλευρά, τον Τραορέ να βγαίνει εκτός και τον Ζότα να έρχεται ως 2^ος φορ δίπλα στον Χιμένεθ.

 Στη δεξιά πλευρά παίζει ο Ιρλανδός ο Ματ Ντόχερτι στα 28 του και αριστερά, βασικός θεωρείται ο 26χρονος Ισπανός Τζόνυ Κάστρο, αλλά παιχνίδια παίρνει και ο 20χρονος Πορτογάλος Ρούμπεν Βινάγκρε. Οι μπακ ουσιαστικά παίζουν ως εξτρέμ, ειδικά στο 3-5-2 που δεν έχουν παίκτη μπροστά τους. Στο 3-4-3, με εξτρέμ μπροστά τους, οι δύο μπακ μένουν πίσω και η τακτική της ομάδος είναι πιο αμυντική, πιο μαζεμένη και χτυπάει στο χώρο, στο transition, που τη βολεύει, την εξυπηρετεί ως ομάδα.

     Στα χαφ αναντικατάστατοι θεωρούνται ο 33χρονος Ζοάο Μουτίνιο, παίκτης πολύ γνωστός και με αξιόλογη καριέρα στα ευρωπαϊκά γήπεδα και ο 22χρονος Ρούμπεν Νέβες που από τα πόδια του περνάει όλο το παιχνίδι της Γουλβς. Οι δύο χαφ είναι εγκεφαλικοί και αργοί. Ίσως εκεί είναι το τρωτό σημείο των «Λύκων», εκεί ακριβώς που βρίσκεται και η δύναμη της. Εκεί πιστεύω πρέπει να πιέσει ο Ολυμπιακός, να ρίξει όλο το βάρος της τακτικής του, να εκμαιεύσει το λάθος και να χτυπήσει στην κόντρα.

    Στην επίθεση ο Ραούλ Χιμένεζ, ο Μεξικάνος φορ, απόκτημα από τη Μπενφίκα με 34 εκ ευρώ, παίζει με πλάτη, αντέχει το ξύλο και έχει το γκολ μες την περιοχή. Τον υποστηρίζουν από δεξιά ο παιχταράς και «χτιστός» Αντάμα Τραορέ και από αριστερά ο Ντιόγκο Ζότα. Συμμετοχές παίρνει και ο 19χρονος Πορτογάλος Πέδρο Νέτο, ενώ ο Ποντένσε τώρα μπαίνει στην ομάδα.

    Βλέπουμε ότι το ροτέσιον είναι μικρό, ένας κορμός 14 παικτών, συν τον Ποντένσε που ήρθε τον Γενάρη και τώρα μπαίνει στην ομάδα. Αυτό σημαίνει ομοιογένεια και συνοχή, αλλά συνάμα σημαίνει και κούραση γιατί δε μιλάμε για μηχανές. Λένε ότι αυτή τη στιγμή είναι καλύτερη από την Άρσεναλ πράγμα που σε καμιά περίπτωση δε με βρίσκει σύμφωνο. Μπορεί να φαίνεται πιο δουλεμένη, αλλά η Άρσεναλ πέρα από το αναμφισβήτητο προσόν της φανέλας, που όλοι ξέρουμε πόσο μετράει στα ευρωπαϊκά ματς, έχει και παιχταράδες, star quality όπως ο Ομπαμεγιανγκ ή ο Οζίλ με τον Λακαζετ, που με μια ενέργεια σου καθαρίζουν το παιχνίδι. Άσχετα αν με τον Ολυμπιακό, εκτός από  κακή και επιπόλαιη ήταν και άτυχη. Η Άρσεναλ αν της βγει ο Αρτέτα και με δυο τοπ παίκτες χτυπάει τίτλο στην Αγγλία, η Γουλβς θέλει 20 παίκτες για να πάει για τίτλο και αν….

    Πέρα από αυτά η Γουλβς είναι καλά δουλεμένη ομάδα, από τον ίδιο προπονητή εδώ και μια τριετία, δηλαδή συν ένα χρόνο δουλειάς σε σχέση με τον Μάρτινς και τον Ολυμπιακό. Παίζει με ένταση και υψηλούς ρυθμούς και μειονεκτεί, υστερεί σε ταχύτητα στον άξονα και στους κεντρικούς αμυντικούς και κυρίως στους δύο χαφ. Ψάχνει τον ανοιχτό χώρο, αλλά τα καταφέρνει και στο μικρό χώρο αφού έχει ομοιογένεια και ποιότητα και οι παίκτες της βγάζουν συνδυασμούς. Δεν ξέρω αν θα παίξει και πόσο ο Ποντένσε, που μπαίνει σιγά σιγά σε μια έτοιμη και δουλεμένη ομάδα, αλλά θα ήθελα να τον δω απέναντι στον Τσιμικά ή στον Ομάρ.

   Εν κατακλείδι πιστεύω ότι αν ο Ολυμπιακός δώσει προτεραιότητα σε αυτά τα δύο παιχνίδια, τώρα που εξασφάλισε διαφορά ασφαλείας στο πρωτάθλημα, μπορεί να προκριθεί, θεωρώ ότι την έχει τη Γουλβς. 

                                                                                                                             SAM