Η “μικρούλα” Βιγιαρεάλ σήκωσε κούπα

 

 

    Το Γκντάνσκ της Πολωνίας έγινε τόπος δόξας για τους Ισπανούς της κωμόπολης της Βιγιαρεάλ. Μια πόλη στα περίχωρα της Βαλένθια με πληθυσμό γύρω στις 50.000, και με την ομώνυμη ομάδα που ιδρύθηκε το 1923 και μέχρι τη δεκαετία του ’90 βολόδερνε μεταξύ 3^ης και 4^ης εθνικής κατηγορίας. Στις 15 Μαΐου του 1997 η ομάδα περιήλθε στην ιδιοκτησία της οικογένειας Ρόιγκ που έχει το κεραμικά PAMESA στην περιοχή και είναι δισεκατομμυριούχοι. Τη σαιζόν 1998 -99 η ομάδα έπαιξε για 1^η φορά στην Primera Division και υποβιβάστηκε, για να ξανανέβει την αμέσως επόμενη χρονιά. Για τη Βιγιαρεάλ ήταν ο παρθενικός της τελικός. Έχει φτάσει άλλες τέσσερεις φορές στα ημιτελικά ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Τρεις στο Γιουρόπα και μία στο Τσάμπιονς Λιγκ, το 2006 με το πέναλτι του Ρικέλμε που απέκρουσε ο Λέμαν. Μια ομαδάρα με τον Πελεγκρίνι στον πάγκο και τους Ρικέλμε και Φορλάν ηγέτες στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και άλλους παιχταράδες όπως ο Μάρκος Σένα.

    Στα 15 χρόνια που μεσολάβησαν, η Βιγιαρεάλ γνώρισε και έναν οδυνηρό υποβιβασμό το 2012. Η ομάδα όμως επανήλθε αμέσως στα σαλόνια και εκ τότε όλο ανεβαίνει. Στο Γκντανσκ ήταν φυσικά και ο Σάντι Καθόρλα, ο παίκτης σημείο αναφοράς αυτής της ομάδας την τελευταία 15ετία, που αποχώρησε το περασμένο καλοκαίρι. Αυτός και ο Μπρούνο Σοριάνο που επίσης ταλαιπωρήθηκε από πολλούς τραυματισμούς και σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Παίκτες από τα σπλάχνα του συλλόγου, από τις ακαδημίες του.

     Στον πάγκο ο Ουνάι Έμερι, ο άνθρωπος που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλον το δρόμο για την κατάκτηση του Γιουρόπα Λιγκ. Το είχε πάρει ήδη τρεις φορές, συνεχόμενες, με τη Σεβίλλη, ενώ έχει χάσει κι έναν τελικό στο ενδιάμεσο με την Άρσεναλ. Ο Έμερι ήταν κι αυτός που καθόρισε σε μεγάλο βαθμό την έκβαση αυτού τελικού. Τουλάχιστον όσο η μπάλα κυλούσε στο χορτάρι και δεν ήταν στημένη στο σημείο του πέναλτι. Εκεί μίλησαν οι παίκτες του και ειδικά ο τερματοφύλακας Ρούγι.

    Ο Έμερι έλεγξε πλήρως το ρυθμό του αγώνα και πήγε το παιχνίδι σβηστά. Έπαιξε με την άμυνα πολύ πίσω, στο ύψος του πέναλτι και με διπλή ζώνη, περιορίζοντας πολύ τις κινήσεις της Γιουνάιντεντ. Μίκρυνε τους χώρους και παρότι οι Άγγλοι είχαν τη μπάλα, οι επιθετικοί τους δεν έβρισκαν χώρους να κινηθούν. Στα λίγα μέτρα που περιορίστηκε το παιχνίδι, με το που έπαιρναν τη μπάλα οι επιθετικοί των κόκκινων βρισκόταν με 3 και 4 αντιπάλους κοντά τους. Μπλοκαρίστηκαν και έτσι το παιχνίδι είχε πολύ λίγες φάσεις. Επιπλέον η Βιγιαρεάλ ευτύχησε να προηγηθεί με τον Ζεράρντ Μορένο στο 29΄και αυτό την έβαλε σε θέση οδηγού στο ματς. Και μπορεί στο 2^ο ημίχρονο η Γιουνάιντεντ να μπήκε δυνατά και να ισοφάρισε με τον Καβάνι στο 55΄ αλλά από εκεί και πέρα δε μπόρεσε να μετατρέψει την υπεροχή της σε ευκαιρίες και γκολ. Οπότε σιγά σιγά εξανεμίστηκε αφού οι παίκτες της κουράστηκαν.

      Χρεώνουν στο Σόλσκιερ ότι ξεκίνησε με τους Γκρίνγουντ, Μπρούνο Φερνάντεζ, Ράσφορντ και Καβάνι, παρότι του έλειπε ο Μαρσιάλ και γνώριζε ότι δε θα είχε στον πάγκο εναλλακτική λύση για να δώσει πνοή και λύσεις στην ομάδα αν το ματς στράβωνε. Πλην του Καβάνι οι άλλοι τρεις επιθετικογεννείς παίκτες του βρέθηκαν σε άσχημη βραδιά και μπλοκαρίστηκαν από τους Ισπανούς. Ο Ουρουγουανός έδωσε τα πάντα αλλά στο τέλος κάτι του έλλειπε. Μέγα λάθος του Νορβηγού κόουτς που έχει «κάψει» τον Φαν Ντε Μπέεκ, παίκτη που τον είδαμε τι μπορεί να κάνει με τη φανέλα του Άγιαξ και που η ομάδα πλήρωσε ένα σωρό λεφτά για να τον αποκτήσει. Στον τελικό τον άφησε στον πάγκο και δεν τον χρησιμοποίησε καθόλου.

    Στο 90λεπτο ο Έμερι έκανε 5 αλλαγές και έδωσε στην ομάδα του φρεσκάδα, έτσι φρέναρε τη Γιουνάιντεντ τη στιγμή που είχε πιάσει ρυθμό και ήθελε να πάρει το παιχνίδι. Άλλαξε κυριολεκτικά την εικόνα του παιχνιδιού. Με φρέσκους παίκτες κούρασε τον αντίπαλο. Ενδεικτικό ότι στο τέλος, ενόψει παράτασης, άλλαξε και τους δύο μπακ γιατί έβλεπε ότι οι κόκκινοι έχουν εξαντληθεί. Και στην παράταση ήταν η Βιγιαρεάλ αυτή που είχε την πρωτοβουλία και κυνήγησε τη νίκη. Έτσι η Γιουνάιντεντ έμεινε για 4^η σερί σαιζόν χωρίς τίτλο. Από εκείνο το Γιουρόπα που σήκωσε με τον Μουρίνιο έχει να δει κούπα.

    Έξυπνη κίνηση για τη Βιγιαρεάλ η απόκτηση του Ντάνι Παρέχο, βοήθησε πολύ με την εμπειρία του και τη μπαλαδοσύνη του στον τελικό, που από το 2011 έως το 2020 έπαιζε στη Βαλένθια η οποία τον άφησε ελεύθερο το περασμένο καλοκαίρι και το εκμεταλλεύτηκε ο Έμερι.

     Τα στατιστικά του αγώνα, 39% - 61% η κατοχή για τη Γιουνάιντεντ, 12(1) – 14(2) οι τελικές, 451 πάσες  με 74% ευστοχία οι Ισπανοί και 691 πάσες με 85% ευστοχία οι Άγγλοι, 7-3 τα κόρνερ. Αλλά οι αριθμοί σε τελικούς έχουν μηδαμινή σημασία.

     Στα πέναλτι τα έβαζαν όλοι λες και δεν υπήρχαν τερματοφύλακες, ειδικά αυτός ο Ντε Χέα δεν το έχει καθόλου. Εκείνο που για μένα μέτρησε περισσότερο είναι ότι, ουδείς παίκτης της Βιγιαρεάλ ήθελε να γίνει ο νέος – Ρικέλμε, που το έχασε το 2006.

     Εντύπωση μου έκανε ότι στις δηλώσεις τους οι παίκτες έλεγαν «το αξίζουν οι άνθρωποι της διοίκησης και όλοι οι άνθρωποι του κλαμπ αυτό το κύπελλο» ! Δείχνει το δέσιμο που υπάρχει στην ομάδα όλο αυτό ! Η εκτίμηση στον ιδιοκτήτη, στον οργανισμό !

     Όταν ο Φερνάντο Ρόιγκ απέκτησε την ομάδα το 1997 αυτή έπαιζε στο El Madrigal των 3.000 θέσεων και δεν είχε προπονητικό κέντρο. Το 2005  ανακαίνισε το γήπεδο και πλέον η χωρητικότητα του ανέρχεται στους 24.890 θεατές. Πλέον η ομάδα διαθέτει 2 προπονητικά κέντρα με πάνω από 10 γήπεδα. Η ομάδα επένδυσε στην ανακάλυψη φθηνών Αργεντινών παικτών και στην ακαδημία της. Σήμερα στην ακαδημία υπάρχουν 1800 παιδιά πολλά από τα οποία διαμένουν στις ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις του συλλόγου. Ο σύλλογος έχει 22 σκάουτ εκ των οποίων οι 14 στο εξωτερικό ! Το βασικότερο δε χρωστάει ούτε ευρώ, τη στιγμή που οι μεγάλες ομάδες της Ισπανίας είναι καταχρεωμένες.  Τα τελευταία χρόνια έχει έσοδα 286 εκ ευρώ από πωλήσεις παικτών με κυριότερες αυτές του Ρόδρι στη Σίτι και του Φορνάλς στη Γουέστ Χαμ.

    Το κυριότερο όλων? Οι Πάου Τορες – Τριγγέιρος – Γκέρεμι Πίνο – Ζεράρντ Μορένο – Πεντράθα –Μάριο Γκασπάρ – Μόι Γκόμεζ – Ντάνι Ράμπα  που έπαιξαν στον τελικό, είναι παίκτες των ακαδημιών της Βιγιαρεάλ !!! 8 παίκτες του τελικού !!!

   Δε θα χαθούμε με τη Βιγιαρεάλ, θα την ξαναβρούμε στα μεγάλα παιχνίδια. Το ταξίδι στις μεγάλες θάλασσες μόλις ξεκίνησε για το «Κίτρινο Υποβρύχιο»…..

                                                                                                    SAM

Τιμή και Δόξα στον Πάμπλο τον Γκαρσία

 

      Κυπελλούχος Ελλάδος 2020-21 ο ΠΑΟΚ του Πάμπλο Γκαρσία. Στην Αθήνα, στο Ολυμπιακό στάδιο κόντρα στον Ολυμπιακό, που πριν το παιχνίδι φάνταζε το μεγάλο φαβορί. Ήταν όμως τέτοια η πίστη του κόσμου του ΠΑΟΚ, που ήρθε εκδρομή στην Αθήνα παρότι το ματς ήταν κεκλεισμένων των θυρών και τέτοια η κάψα του κόουτς Γκαρσία που μεταδόθηκε και στους παίκτες που έτρωγαν σίδερα. Με πρώτο απ’ όλους τον Αλέκο τον Πασχαλάκη που ήταν συγκλονιστικός. Ο Ολυμπιακός δεν εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες που δημιούργησε στο καλό του διάστημα, μετά την ισοφάριση και μέχρι το 68΄- 70΄περίπου. Οι αλλαγές του Γκαρσία στο 80΄άλλαξαν την εικόνα του ΠΑΟΚ και ο Κριέμτσικ με το γκολ του χάρισε την κούπα.

 

Πάμε να τα δούμε…..

 

    Και οι προπονητές ξεκίνησαν με διάταξη 3-4-3. Ο Ολυμπιακός με τον Σα στο τέρμα, Σεμέδο, Σωκράτης, Εμβιλά οι στόπερ από δεξιά προς αριστερά, Ανδρούτος δεξί μπακ και Χολέμπας αριστερό. Έκπληξη εδώ γιατί όλοι περίμεναν Ρεάμπτσιουκ. Στα χαφ Καμαρά και Μπουχαλάκης και επιθετική τριπλέτα Μασούρας και Μπρούμα στα πλάγια και Ελ Αραμπί φορ. Από την άλλη ο Παμπλίτο ξεκίνησε με Πασχαλάκη στο τέρμα, Βιεϊρίνια, Βαρέλα και Κρέσπο κεντρικούς μπακ, Ροντρίγκο δεξιά και Μπάμπα αριστερά. Στα χαφ Σβαμπ και Αουγκούστο και μπροστά Ουάρντα και Ζίφκοβιτς στα πλάγια και Σφιντέρσκι φορ.

    Ο ΠΑΟΚ άφησε τη μπάλα στον Ολυμπιακό και ήταν προσηλωμένος τακτικά κλείνοντας τους χώρους. Ο Ολυμπιακός γύριζε τη μπάλα και έψαχνε το κενό, την τρύπα στην άμυνα για να χτυπήσει. Όταν έχαναν τη μπάλα οι ερυθρόλευκοι αμέσως πίεζαν ψηλά με μπροστάρη τον Καμαρά. Έκλεβαν μπάλες και με άμεση, κάθετη πάσα κοιτούσαν να αιφνιδιάσουν τον αντίπαλο, να τον πιάσουν απροετοίμαστο. Η πρώτη καλή φάση έγινε στο 13΄ με τον Μπρούμα να μπαίνει στην περιοχή από αριστερά αλλά το σουτ του να αποκρούει με το σώμα ο Πασχαλάκης.

    Στο 25΄ αποχώρησε τραυματίας ο Σωκράτης κι αυτό άλλαξε τα δεδομένα του ματς. Στη θέση του πέρασε ο Ρέαμπτσιουκ που πήγε αριστερό μπακ, ο Χολέμπας μετατοπίστηκε ως αριστερό στόπερ και ο Εμβιλά ως δεξί, με τον Σεμέδο κεντρικό στόπερ. Ως εκείνο το σημείο ο Σωκράτης ακολουθούσε παντού τον Σφιντέρσκι και δεν τον άφηνε να πάρει ανάσα. Με  την έξοδο του Παπασταθόπουλου ο Πολωνός φορ πήρε τα πάνω του. Αμέσως μετά είχε κεφαλιά στο δοκάρι και γενικά οι κινήσεις του ήταν πιο άνετες. Από αυτόν ξεκίνησε η φάση στο 35΄που ο ΠΑΟΚ κέρδισε το πέναλτι που μετέτρεψε σε γκολ ο Βιεϊρίνια με ιδανική εκτέλεση.

    Ο Σωκράτης μπορεί να μην κάνει για το υψηλό ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο πλέον, αλλά οι προετοιμασίες που έχει κάνει όλα αυτά τα χρόνια και ειδικά τα τελευταία στην Αγγλία φαίνονται. Δεν του παίρνεις μονομαχία με τίποτα, διαθέτει εκπληκτικό εκτόπισμα και κάνει τη διαφορά σε παιχνίδια στην Ελλάδα.

     Με την έναρξη του 2^ου ημιχρόνου ο Μάρτινς έριξε στο ματς τον Φορτούνη αντί του Μπρούμα. Ο Φορτούνης δεν πήγε στα άκρα αλλά έπαιξε στον άξονα ως τρίτος χαφ. Αυτό συνετέλεσε ώστε ο Ολυμπιακός να πάρει το κέντρο. Ευτύχησε να ισοφαρίσει γρήγορα στο 2^ο ημίχρονο, μόλις στο 50΄, όταν μετά από εκτέλεση κόρνερ του Φορτούνη ο Εμβιλά βρέθηκε μόνος, αφύλακτος στην καρδιά της άμυνας του ΠΑΟΚ και με δυνατό πλασέ νίκησε τον Πασχαλάκη. Για τα επόμενα 15 – 20 λεπτά ο Ολυμπιακός κυριάρχησε στο γήπεδο. Δημιούργησε φάσεις, όχι κραυγαλέες ευκαιρίες αλλά είχε τη μπάλα, πίεζε και ήταν απειλητικός. Έπεσε, όμως, πάνω σε έναν σταθερότατο Πασχαλάκη που ήταν εγγύηση.

     Από το πρώτο ημίχρονο το παιχνίδι φώναζε ότι ο Εμβιλά έπρεπε να περάσει στα χαφ και ο Ολυμπιακός να αλλάξει διάταξη, να πάει σε ένα 4-3-3. Ο Μάρτινς επέμενε στο αρχικό του πλάνο. Έπαιξε σε όλο το ματς με τρεις στόπερ, χρησιμοποιώντας στις θέσεις αυτές τους Χολέμπας και Εμβιλά που δεν είναι στόπερ.

    Από την άλλη ο ΠΑΟΚ δε μπορούσε να κρατήσει μπάλα στα πρώτα 20-25 λεπτά του 2^ου μέρους και φώναζε ότι ήθελε βοήθεια στο χώρο του κέντρου αφού οι δύο του χαφ έδειχναν κουρασμένοι και έχαναν τη μάχη από τους τρεις χαφ του Ολυμπιακού. Ο Γκαρσία δεν έκανε κίνηση και περίμενε να ξεθυμάνει ο αντίπαλος. Πράγματι, στο 10λεπτο από το 70΄έως το 80΄ ο ΠΑΟΚ ισορρόπησε το παιχνίδι και κατάφερε να παγώσει το ρυθμό του αγώνα. Στο διάστημα αυτό ο Ολυμπιακός κέρδισε μόνο ένα φάουλ σε εξαιρετική θέση, έξω από την περιοχή του Πασχαλάκη, το οποίο όμως ο Φορτούνης σούταρε στα περιστέρια.

     Στο 80΄ο Πάμπλο Γκαρσία πέρασε στο παιχνίδι τον Τσιγγάρα αντί του Ουάρντα για να ενισχύσει τα χαφ του και άλλαξε και φορ, με τον Κρμιετσικ να περνάει στη θέση του Σφιντέρσκι. Οι αλλαγές έλεγαν ότι ο Παμπλίτο σκέφτεται την παράταση. Κι όμως…… Κάπου εκεί το παιχνίδι άλλαξε. Στο 84΄ο Τσέχος φορ είχε δύο μεγάλες ευκαιρίες, δύο ονειρεμένα τετ α τετ στα οποία απέτυχε να σκοράρει. Είχε προειδοποιήσει όμως. Ο Μάρτινς ρίχνει στη μάχη τον Χασάν αντί του Μασούρα στο 86΄και πάει με δύο φορ στα τελευταία λεπτά για να πάρει το παιχνίδι.

    Στο 90΄ο Βιεϊρίνια περνάει κάθετα στον Ζίφκοβιτς που με τακουνάκι βγάζει τετ α τετ τον Κρμιετσικ που αυτή τη φορά δεν αστοχεί και πετυχαίνει το γκολ της νίκης. Κακός στο παιχνίδι ο Ζίφκοβιτς, αυτός έπρεπε να βγει κι όχι ο πιο κινητικός Ουάρντα και όμως ο Παμπλίτο τον κράτησε στον αγώνα, πόνταρε πάνω του και δικαιώθηκε !

    Σουτ του Μπουχαλάκη στις καθυστερήσεις βγάζει δύσκολα ο Πασχαλάκης στη γωνία του και εν συνεχεία διώχνει σε κόρνερ προ του Βαλμπουενά που τον κλωτσάει στο κεφάλι. Κι όμως ο γίγαντας σηκώθηκε και συνέχισε! Ο κορυφαίος του τελικού !

 

    Ο Γκαρσία κέρδισε την παρτίδα από τον Μάρτινς. Του μπλόκαρε τα άκρα και ο Ολυμπιακός δε δημιούργησε επικίνδυνες καταστάσεις από τα πλάγια. Ήταν σε κακή βραδιά και τα μπακ του αλλά και οι εξτρέμ του. Στο 1^ο ημίχρονο ούτε από τον άξονα απείλησαν οι ερυθρόλευκοι, που ανέβηκαν πολύ με την είσοδο του Φορτούνη και για 24 λεπτά στο 2^ο μέρος έκαναν το παιχνίδι τους και δημιούργησαν 4 επικίνδυνες φάσεις, χωρίς όμως να καταφέρουν να σκοράρουν.  Κομβική η αναγκαστική αντικατάσταση του Σωκράτη. Ο Μάρτινς όμως όφειλε να γνωρίζει ότι ο διεθνής στόπερ δεν ήταν σε θέση να ανταπεξέλθει σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Ανεξήγητη η επιμονή του Πορτογάλου κόουτς στη διάταξη με τους 3 στόπερ. Από την άλλη ο Γκαρσία ρίσκαρε που δεν βοήθησε την ομάδα του στο 2^ο μέρος, στο καλό διάστημα του Ολυμπιακού. Θα μπορούσε να είχε δεχτεί γκολ που δύσκολα θα ανταπέδιδε.

    Από τον ΠΑΟΚ πέραν του συγκλονιστικού Πασχαλάκη, ηγετική παρουσία είχε ο Βιεϊρίνια, κινητικός ήταν ο Ουάρντα και ο Κρμιέτσικ από την ώρα που μπήκε τους πήρε παραμάζωμα. Θεωρώ ότι ο Μάρτινς υπερεκτίμησε την ομάδα του. Δεν συνειδητοποίησε ότι σε ένα παιχνίδι είναι όλα ανοιχτά, ειδικά όταν ο αντίπαλος δίνει τον υπερπάντων αγώνα. Έχουν παρασυρθεί στον Ολυμπιακό από την άνεση με την οποία κατέκτησαν το πρωτάθλημα, από τις δηλώσεις του Καρεμπέ και τελικούς Γιουρόπα και νομίζουν ότι έχουν υπερομάδα. Το πλήρωσαν…..

 

     Θα πω κάτι….. ο Φορτούνς, ο Ραντζέλοβιτς, ο Μπρούμα, ο Βρουσάι και ο Μασούρας, η επίθεση του Ολυμπιακού (για να μη βάλω μέσα και Χασάν , Βαλμπουενά και Ελ Αραμπί) θα έπαιζαν βασικοί στις : Λεβερκούζεν – Βόλφσμπουργκ-Χέρτα- Άιντραχτ, Βαλένθια-Θέλτα-Μπέτις - Σοσιεδάδ, Λιντς-Άστον Βίλα- Κρίσταλ Πάλας- Γουέστ Χαμ, Ουντινέζε-Μπολόνια-Σασουόλο-Βερόνα, Νις-Ρεν-Μονπελιέ-Μπορντό? Έχετε δει τι παιχταράδες διαθέτουν οι μικρομεσαίες αυτές ομάδες των κορυφαίων πρωταθλημάτων?  Για ποιες ευρωπαϊκές κούπες μιλάμε λοιπόν? Επειδή ξεχωρίζει στην ψωροκώσταινα?

 

   Κλείνοντας να πούμε συγχαρητήρια στον νικητή ΠΑΟΚ. Ήταν μια δικαίωση και για τον κόουτς Γκαρσία. Πήρε κούπα κόντρα σε όλους και σε όλα. Ελπίζω να μην τον εξαναγκάσουν σε παραίτηση.

  

 Υ.Γ.  Εν όψει της νέας Τούμπας, μήπως να ξεχάσουν το Καυτατζόγλειο και να δηλώσουν για έδρα το ΟΑΚΑ?

Υ.Γ.1.  Η ημέρα των Ουρουγουανών χθες. Στην άλλη πλευρά της Μεσογείου, λίγες ώρες νωρίτερα, ο συμπατριώτης του Πάμπλο Γκαρσία, Λουϊς Σουάρεζ οδηγούσε την Ατλέτικο Μαδρίτης στον τίτλο στην Primera…

                                                                                               SAM

Για ποια κυριαρχία των Άγγλων μιλάμε?

 

    Μας έχουν ζαλίσει τον έρωτα οι δημοσιογράφοι για την κυριαρχία των Αγγλικών ομάδων. Από κοντά και κάποιοι οπαδοί του Αγγλικού ποδοσφαίρου να σιγοντάρουν. Λες και βρισκόμαστε 40 και 50 χρόνια πίσω που δεν υπήρχε τηλεοπτική κάλυψη των παιχνιδιών όλων των ευρωπαϊκών διοργανώσεων και πρωταθλημάτων ούτε ηλεκτρονική ενημέρωση και ο Έλληνας φίλαθλος γνώριζε ελάχιστα για το ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι. Όταν ο Διακογιάννης και κάποιοι άλλοι δημοσιογράφοι έπεισαν τον Έλληνα ποδοσφαιρόφιλο ότι τα κατορθώματα της Ντέρμπι Κάουντι είναι ανώτερα από αυτά της ΡΕΑΛ Μαδρίτης.

   Σήμερα όμως είναι αδιανόητο να λέγεται ότι «η Premier league έχει κερδίσει το ενδιαφέρον από το Champions league». Θεωρώ επίσης ως βασικό αίτιο της μη ανάπτυξης του ποδοσφαίρου μας το γεγονός ότι ο Έλληνας παρακολουθεί και θαυμάζει το δυναμικό Αγγλικό ποδόσφαιρο και όχι το τεχνικό Ισπανικό ή το τακτικό Ιταλικό. Πάει κόντρα στη φύση και στην κουλτούρα του. Πιθανόν είναι τα κατάλοιπα της Αγγλικής επιβολής στη χώρα από το 1821 ακόμα.

    Πριν 40 και πλέον χρόνια κάποιοι μας μίλησαν για τα κατορθώματα των Αγγλικών ποδοσφαιρικών ομάδων, παραλείποντας να μας πουν για τη μεγάλη ΡΕΑΛ του Πούσκας και του Ντι Στέφανο, τη Μπενφίκα του Εουσέμπιο και του Κολούνα, για τον Άγιαξ του Κρόιφ και του Νέσκενς και για τη Μπάγερν του Μπεκενμπάουερ και του Γκεντ Μίλλερ. «Τύφλωσαν» ποδοσφαιρικά τον Έλληνα ποδοσφαιρόφιλο. Δε νομίζω ο μέσος Έλληνας φίλαθλος να θυμάται έστω κι έναν παίκτη της Νότιγχαμ του Μπράιν Κλαφ ή της Αστον Βίλα που πήρε πρωταθλητριών το 1981 και όμως θαυμάζουν τις ομάδες αυτές, χωρίς υποσυνείδητα να αντιπροσωπεύουν κάτι ποδοσφαιρικά μέσα τους. Απλά και μόνο επειδή είναι Αγγλικές και έτσι τους έμαθε ο Διακογιάννης από την ΕΡΤ.

    Πάμε και στα σύγχρονα στον 21^ο αιώνα. Μιλάμε ότι έχει καταργηθεί κάθε λογική. Μιλάνε συνεχώς για κυριαρχία των Άγγλων. Μιλάμε για ασύστολο ψέμα. Αφού την προηγούμενη δεκαετία η ΡΕΑΛ και η Μπάρτσα σάρωσαν το Champions league και η Σεβίλλη με την Ατλέτικο Μαδρίτης σάρωσαν το Europa league. Με αριθμούς, με νίκες, με κούπες, με μπάλα. Η μικρούλα Σεβίλλη έβαλε τη μπάλα κάτω και πάτησε τη Γιουνάιντεντ πέρυσι και διέλυσε τη Λίβερπουλ πριν τρία χρόνια στον τελικό του Γιουρόπα, κάνοντας πάρτι στο 2^ο ημίχρονο με την ομάδα του Κλοπ.

     Από το 2000 και μετά στο Champions league έχουν 4 κούπες οι Άγγλοι, 5 με τη φετινή, τρεις οι Γερμανοί με την Μπάγερν, 3 Ιταλοί με Μίλαν (2) και Ίντερ και 10 οι Ισπανοί !!! Στο δε Γιουρόπα? 4 κούπες οι Εγγλέζοι και 10 οι Ισπανοί ! Για πια κυριαρχία μιλάμε? Αυτή υπάρχει μόνο στο μυαλό των απόγονων του Διακογιάννη.

     Αυτό που μας πρόσφεραν την τελευταία 10ετια οι ΡΕΑΛ και Μπάρτσα δεν θα το πλησιάσουν ποτέ οι Άγγλοι. Κυριάρχησαν απόλυτα. Με συνεχόμενες κούπες, με μπαλάρα, με παιχταράδες, με Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο στα ντουζένια τους. Να κάθεται όλος ο πλανήτης να απολαύσει το El Clasico. Και από πίσω μια Ατλέτικο του Σιμεόνε να κόβει λαρύγγια, να παίρνει σπλήνες. Και μια Σεβίλλη να κατακτά 6 Γιουρόπα!

     Ναι, έχουν παραδόσεις οι Άγγλοι και τις διαφημίζουν αλλά για να δούμε λίγο πίσω από την κουρτίνα. Στην Ισπανία οι ομαδάρες ΡΕΑΛ και Μπάρτσα ανήκουν στον κόσμο τους, στα μέλη τους. Οι Αγγλικές ομάδες τα τελευταία χρόνια πέρασαν σε ξένα κεφάλαια. Ξεπουλήθηκαν. Η Σίτι σε Άραβες, η Τσέλσι στον Αμπράμοβιτς, οι Γιουνάιντεντ, Λίβερπουλ, Άρσεναλ και Άστον Βίλα σε Αμερικανούς, η Λέστερ σε Ταϋλανδό, η Έβερτον σε Ιρανό, η Μπόρνμουθ σε Ρώσο, η Σαουθάμπντον σε Ελβετό η Γουότφορρντ σε Ιταλό…. μιλάει πλέον το χρήμα και πήγαν περίπατο οι παραδόσεις….

    Στο μόνο που υπερέχει το Αγγλικό πρωτάθλημα είναι στα λεφτά που παίρνουν οι ομάδες του μέσω των τηλεοπτικών λόγω του μεγιστάνα Μέρντοχ. Οπότε όλες οι ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ κάνουν ακριβές μεταγραφές, χωρίς όμως να καταφέρνουν πολλά πράγματα ποδοσφαιρικά. Είδαμε πριν τρία χρόνια με πόση άνεση ο Ολυμπιακός απέκλεισε την Μπέρνλι από τους ομίλους του Γιουρόπα.

    Υπάρχει ρυθμός λέει στα παιχνίδια του Αγγλικού ποδοσφαίρου. Και ποιος είπε ότι το ποδόσφαιρο είναι να τρέχουμε πάνω κάτω σαν τους μουρλούς και να βγάζουμε σέντρες? Καταργήθηκαν με ποινή η ντρίμπλα, η προσποίηση, το τσαλιμάκι? Κάθε χρόνο είναι 4αδα στην Αγγλία οι ξυλοκόποι της Λέστερ που απλά τρέχουν με τη μπάλα και την πετάνε μπροστά να φύγει στην κόντρα ο Βάρτντι να σκοράρει. Και μη μου πει κανείς για έκπληξη. Απλά δεν είχαν καλές ομάδες οι υπόλοιποι, ξεκίνησε καλά η Λέστερ τη σαιζόν και στη συνέχεια την έσπρωξαν για να ανεβάσουν το ενδιαφέρον για το πρωτάθλημα τους. Και στην Ισπανία πήραν πρωτάθλημα η Λα Κορούνια και η Βαλένθια, που μεσουρανούσαν και στο Champions league τότε, με ομαδάρες, με μπαλάρα και παιχταράδες. Το Αγγλικό ποδόσφαιρο βασίζεται κυρίως σε Γάλλους παίκτες Αφρικανικής καταγωγής με την ταχυδύναμη στο παιχνίδι τους. Ενώ το Ισπανικό πάει στη μπαλαδοσύνη των Βραζιλιάνων και των Αργεντινών μάγων της μπάλας.

     Οι Άγγλοι πάντα υπερείχαν σε ρυθμό  και σε τρεξίματα. Γι αυτό κυριάρχησαν από το 1977 μέχρι τα μέσα της 10ετιας του ’80. Με τη Λίβερπουλ κυρίως αλλά και με τη Νότιγχαμ που πήρε 2 πρωταθλητριών και την Άστον Βίλα που επίσης πήρε κούπα τότε. Τη λύση στα τρεξίματα τη βρήκαν πρώτοι οι Ιταλοί με το κατενάτσιο και την άμυνα που έπαιζαν σε χαμηλά μέτρα. Κλεινόταν στην περιοχή τους, τους άφηναν το γήπεδο να τρέχουν και τους χτυπούσαν με πονηριά στην κόντρα. Γι αυτό στα τέλη των ’80es είχαμε πολλά 0-0  σκορ σε μεγάλους αγώνες. Στη συνεχεία οι Άγγλοι έμειναν εκτός Ευρώπης λόγω χουλιγκανισμού και επανήλθαν ουσιαστικά το 1999 με τη Γιουνάιντεντ να πατάει στην κορυφή της Ευρώπης. Τα επόμενα χρόνια κυριάρχησαν οι «Γαλάκτικος» της ΡΕΑΛ και όταν οι Άγγλοι πήγαν να ξαναπάρουν τα ηνία με Γιουνάιντεντ, Λίβερπουλ, Άρσεναλ και Τσέλσι οι Ισπανοί είχαν βρει τη λύση. Με μπαλαδοσύνη, με κατοχή, με το «τίκι τάκα» και μια φουρνιά παικτών που όμοια της δεν ξαναβγήκε, με Τσάβι, Ινιέστα και Λίο Μέσι.

     Τα τελευταία χρόνια πονήρεψαν και οι Άγγλοι και στα μεγάλα ευρωπαϊκά παιχνίδια το πάνε στην τακτική. Παίζοντας πίσω από τη μπάλα πήρε κούπα η Λίβερπουλ πρόπερσι, το ίδιο παίζει και η Τσέλσι φέτος. Ο Πεπ πάει σε άλλο στιλ αντιποδοσφαίρου. Κρατάει τη μπάλα, έχει την κατοχή της, την κυκλοφορεί άσκοπα ώστε να μην την πάρει ο αντίπαλος και επιτεθεί. Έτσι δεν απειλείται. Αυτά τα έκανε ο Μουρίνιο στην Πόρτο και οι ομάδες του Ανατολικού μπλοκ πριν 40 χρόνια. Μιλάμε για τον ορισμό του αντιποδοσφαίρου.

     Η Γιουνάιντεντ του Sir Alex και η Άρσεναλ του Βενγκέρ έπαιξαν πράγματι ωραίο ποδόσφαιρο τα προηγούμενα χρόνια, σε καμιά περίπτωση όμως δεν άγγιξαν το απόλυτο της ΡΕΑΛ και της Μπάρτσα. Δεν ήταν στη φύση των Αγγλικών ομάδων τους. Ούτε θα με πείσει ποτέ κανένας ότι ο Γκάρι Νέβιλ ήταν καλύτερος μπακ από τον Ντάνι Άλβες και ότι ο Πωλ Σκόουλς ήξερε τη μπάλα του Έφενμπεργκ, του Μεντιέτα, του Βαλερόν και του Ζέεντορφ. Για να μην πάω σε άλλους περισσότερο γνωστούς μπαλαδόρους.

     Το Αγγλικό πρωτάθλημα το έχει καθαρίσει η Σίτι εδώ και μήνες ενώ στην Ισπανία τρεις ομάδες ερίζουν μέχρι την τελευταία αγωνιστική για τον τίτλο. Κακά τα ψέματα, ο τίτλος στην Premier league τα τελευταία χρόνια εξαρτάται από τα κέφια της Σίτι του Πεπ. Αν τον θέλει φτάνει τους 100 βαθμούς και τον κατακτά, αν όχι ελπίζουν και οι υπόλοιποι, Λίβερπουλ και Τσέλσι κυρίως.

      Οπότε άλλο είμαστε κολλημένοι με τη Βασίλισσα ως δουλοπάροικοι και άλλο τι ποδόσφαιρο βλέπουμε. Ποιος μπορεί να δει Άστον Βίλα – Γουέστ Μπρομ και Μπράιτον – Μπέρνλι? Κανένα από τους δημοσιογράφους υποστηρικτές δεν άκουσα να σχολιάζει σε κάποιο ραδιόφωνο ή να γράφει σε κάποιο blog για αυτές τις ομάδες, ούτε στο στοίχημα τις προτείνουν, γιατί δεν τις βλέπουν και δεν τι ξέρουν.

    Κατά τα άλλα το παραμύθι για κυριαρχία των Άγγλων την ώρα που η ΡΕΑΛ έχει 13 πρωταθλητριών !!! Και ναι, οι τόσες κούπες δείχνουν κυριαρχία !!!

 

                                                                                              SAM

Ομάδες και παίκτες που ξεχώρισαν...

 

     Πάσχα και εμείς εδώ ! Αφού το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο δεν έχει σταματημό πλέον είμαστε να αναγκασμένοι να βρισκόμαστε συνεχώς σε εγρήγορση και να παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Λόγω πανδημίας και τα μπερδέματα που αυτή επέβαλε σε όλες τις διοργανώσεις δε μπορέσαμε φέτος να κάνουμε την καθιερωμένη βόλτα στην Ευρώπη για να δούμε δουλειές που ξεχώρισαν και παίκτες που ξεπετάχτηκαν. Τώρα που η σαιζόν πλησιάζει στο φινάλε, οι αγωνιστικές έχουν μπει σε μια σειρά, ελάχιστα είναι τα χρωστούμενα παιχνίδια, μπορούμε να δούμε ποιοι ξεχώρισαν και φέτος. Ποιες ομάδες έκαναν πορεία πάνω από τα κυβικά τους και διεκδικούν στόχους που στην αρχή της σαιζόν φάνταζαν μακρινοί και ποιοι παίκτες έκαναν το ξεπέταγμα τους και θα διεκδικήσουν μεγάλο κομμάτι της πίτας στην επερχόμενη off season.

 

Πάμε να τα δούμε….

 

 

 

 

Σλάβια Πράγας

    Εντυπωσιακή ήταν η πορεία της Σλάβια Πράγας στο φετινό Γιουρόπα Λιγκ και μας έκανε να την προσέξουμε, παρότι σταμάτησε άδοξα με το 0-4 στην Πράγα από την Άρσεναλ Προηγουμένως είχε καταφέρει να αποκλείσει στους «32» τη Ρέιντζερς με νίκη στη Γλασκώβη με 2-0, μετά το 1-1 στην Πράγα, ενώ είχε αποσπάσει ισοπαλία με 1-1 στο “Emirates”, την έδρα της Άρσεναλ. Ασφαλώς έχει εξασφαλίσει το πρωτάθλημα στην Τσεχία αφού είναι 16 βαθμούς μπροστά από τον 2^ο με 4 αγωνιστικές να απομένουν. Είναι μέσα και στο κύπελλο και στοχεύει στο νταμπλ. Είναι από τις ιστορικές ομάδες της Τσεχίας, με έτος ίδρυσης το μακρινό 1892 ! Έχει κατακτήσει αρκετούς εγχώριους τίτλους εκ των οποίων ξεχωρίζουν τα 9 πρωταθλήματα και τα 6 κύπελλα Τσεχοσλοβακίας και τα 6 (με το φετινό) πρωταθλήματα και 4 κύπελλα του νέου κράτους της Τσεχίας.  Από τους παίκτες της ξεχωρίζουν ο πανύψηλος, 193 εκ, γκολκίπερ της Όντρει Κόλαρ, στα 26 του χρόνια, με συμβόλαιο έως το 2024 και αξία στο transfermarkt 7,5 εκ ευρώ, ο νέος Τσεχ. Στην άμυνα ηγέτης είναι ο 34χρονος Κουντέλα και δίπλα του ξεχωρίζουν ο 20χρονος στόπερ Νταβίντ Ζίμα, με ύψος 190 εκ και αξία στο transfermarkt στα 6εκ ευρώ καθώς και ο 23χρονος, Δανός δεξιός μπακ Αλεξάντερ Μπαχ, με καλά σωματικά προσόντα και αξία στο transfermarkt στα 3 εκ ευρώ. Στα χαφ δεσπόζουν οι εσωτερικοί μεσοί, τα 8αρια που λέμε στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, Πετρ Σέβτσικ, στα 26 του με αξία στο transfermarkt στα 3,5 εκ και ο 28χρονος Λούκας Μάζοπουστ με αξία στο transfermarkt επίσης στα 3,5 εκ ευρώ, παίχτης «παιγμένος» μετά από τόσα χρόνια στη Σλάβια. Ο παιχταράς εδώ, που έκανε τη διαφορά στο φετινό Γιουρόπα Λιγκ είναι ο Ρουμάνος Νικολάε Στάνσιου, στα 27 του, με ύψος μόλις 169 εκ, που έχει 12 γκολ και 6 ασίστ στο φετινό πρωτάθλημα και η αξία στο transfermarkt είναι πλέον στα 6 εκ ευρώ. Στην επίθεση υπάρχει εκλεκτό υλικό. Οι εξτρέμ Πίτερ Ολαγίνκα από αριστερά, Νιγηριανός, στα 25 του με ύψος 188 εκ, με 6 γκολ φέτος, με συμβόλαιο έως το 2023 και αξία στο transfermarkt στα 7 εκ και από δεξιά ο Αμπντουλάχ Σίμα, στα 19 του με καταγωγή από τη Σενεγάλη, ύψος 188εκ, με 11 γκολ φέτος και συμβόλαιο έως το 2024, με την αξία του στο transfermarkt να ανέρχεται στα 11 εκ ευρώ! 

Τέλος ο σέντερ φορ αυτής της ομάδας, ο 24χρονος Τσέχος Γιαν Κούτσκα με 13 γκολ και 7 ασίστ έως τώρα στο πρωτάθλημα, με την αξία του στο transfermarkt να ανέρχεται πλέον στα 3 εκ ευρώ και να είναι δεσμευμένος με συμβόλαιο έως το 2024. Παρατηρούμε ότι όλοι οι παίκτες της Σλάβια είναι «δεμένοι» με πολυετή συμβόλαια ώστε να είναι εξασφαλισμένη η ομάδα και να προσδοκά έσοδα από την πώληση τους. Από τον πάγκο, την ομάδα καθοδηγεί ο 45χρονος Τσέχος κόουτς Ζίντριχ Τρπισόφσκι που ανέλαβε τη Σλάβια τον Ιανουάριο του 2018 και με τη δουλειά του κατόρθωσε να σταματήσει την πρωτοκαθεδρία της Βιτόρια Πλζεν. Την οποία διέσυρε χθες με 5-1 ! Η αγαπημένη του διάταξη είναι το 4-2-3-1 και προηγουμένως είχε δουλέψει για 2 σαιζόν στη Λίμπερετς. Στόχος του είναι το βήμα προς το εξωτερικό σε ομάδα με υψηλό μπάτζετ και ει δυνατόν σε προηγμένο πρωτάθλημα.

 

 

Λιλ

 

    Ίσως η μεγαλύτερη μάχη για των τίτλο στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα να γίνεται φέτος στη Γαλλία. Τέσσερις ομάδες ερίζουν για την κορυφή, στην οποία παραμένει η Λιλ παρά την πίεση από την Παρί κυρίως αλλά και από τις Μονακό και Λυών. Η Λιλ έχει κατακτήσει τίτλους στη Γαλλία, 3 πρωταθλήματα και 6 κύπελλα. Οι τελευταίοι της το 2011 οπότε και κατέκτησε το νταμπλ  με το Ρούντι Γκαρσία στον πάγκο της. Φέτος με 3 αγωνιστικές να απομένουν έχει συγκεντρώσει 76 βαθμούς έναντι 75 της Παρί και 71 της Μονακό, με τη μάχη να μπαίνει στην τελική ευθεία και να αναμένεται συναρπαστική. Όλα άρχισαν το καλοκαίρι του 2017 όταν η διοίκηση των Λιλουά αποφάσισε να φέρει στην ομάδα τον Μαρσέλο Μπιέλσα, θεωρώντας ότι διαθέτουν καλό υλικό που ο Αργεντινός κόουτς θα το ανέβαζε επίπεδο. Ο El Loko άλλαξε τους περισσότερους παίκτες και άρχισε να χτίζει μια νέα ομάδα από την αρχή. Τα αποτελέσματα δεν τον ευνόησαν και έτσι τον Δεκέμβριο αντικαταστάθηκε από τον Κριστόφ Γκαλτιέ που παραμένει στον πάγκο της ομάδας έως και σήμερα, 4,5 χρόνια μετά. Ο Γκαλτιέ αρέσκεται να παίζει με 4-2-3-1 και προηγουμένως είχε δουλέψει για μια 8ετία (2009-2017) στη Σεντ Ετιέν κατακτώντας το Λιγκ Καπ το 2013.

    Το ρόστερ της Λιλ διαθέτει κυριολεκτικά παιχταράδες που αναμένεται να φέρουν περισσότερα χρήματα στο σύλλογο από ότι έφερε η φουρνιά του νταμπλ το 2011. Τερματοφύλακας ο 25χρονος από τη Γουϊνέα Μάικ Μάιγκναν, με ύψος 191 εκ και αξία στο transfermarkt 25 εκ ευρώ, το συμβόλαιο του οποίου λήγει το επόμενο καλοκαίρι και φέτος αναμένεται να πουληθεί. Στην άμυνα το μεγάλο αστέρι είναι ο 21χρονος Ολλανδός Σβεν Μπότμαν, με ύψος 195 εκ, συμβόλαιο έως το 2025 και αξία στο transfermarkt στα 28 εκ ευρώ, παίκτης εγκεφαλικός που έχει παίξει 33 ματς στο φετινό πρωτάθλημα. Επίσης ο 24χρονος Τούρκος δεξιός μπακ Ζεκί Τσελίκ με συμβόλαιο έως το 2023 και αξία στο transfermarkt στα 20 εκ ευρώ. Πάμε στα χαφ όπου η ομάδα βασίζεται στον 23χρονο Πορτογάλο Ρενάτο Σάντσεζ που ήρθε από τη Μπάγερν Μονάχου και στη Λιλ ξαναβρήκε τη φόρμα του και την όρεξη για ποδόσφαιρο, η αξία στο transfermarkt στα 28 εκ - και στον έμπειρο Γάλλο, Μπενζαμίν Αντρέ, στα 30 του, με 30 ματς στο φετινό πρωτάθλημα και αξία στο transfermarkt στα 15 εκ ευρώ. Εδώ ασφαλώς δεσπόζει ο 22χρονος Σενεγαλέζος αμυντικός χαφ Μπουμπακαρί Σουμαρέ, με ύψος 188εκ και συμβόλαιο έως το καλοκαίρι του 2022. Η αξία στο transfermarkt στα 23 εκ αλλά σίγουρα κάποια ομάδα της Premier league θα δώσει πολλά παραπάνω αυτό το καλοκαίρι για να τον αποκτήσει. Στα εξτρέμ υπάρχουν δύο ταχύτατοι Αφρικανοί παίκτες που κάνουν τη διαφορά. Από αριστερά ο Τζόναθαν Μπάμπα στα 25 του, Ιβοριανός, με 6 γκολ φέτος και αξία στο transfermarkt στα 25 εκ και στα δεξιά ο 22χρονος Από το Κονγκό Τζόναθαν Ικονέ, με 4 γκολ ως τώρα στη σαιζόν και αξία στο transfermarkt 30 κ ευρώ. Στη θέση του φορ η ομάδα διαθέτει πολλές λύσεις και βρίσκει εύκολα σκορ. Ξεχωρίζει ο γερόλυκος Τούρκος Μπουράκ Γιλμάζ με 13 γκολ, στα 35 του και δίπλα του υπάρχουν ο 24χρονος συμπατριώτης του Γιουσούφ Γιαζίκι με 7 γκολ και αξία στο transfermarkt 20 εκ, ο Τίμοθι Γουεά που ήρθε από την Παρί, γιος του μεγάλου Ζορζ Γουεά, προέδρου πλέον της Λιβερίας, μόλις 21 χρονών και αξία στο transfermarkt 12 εκ ευρώ. 

Τέλος η μεταγραφή του περυσινού καλοκαιριού, ο Καναδός Τζόναθαν Ντέιβιντ που ήρθε από τη Γάνδη με 27 εκ ευρώ και πλέον αξίζει 30 στο transfermarkt, με 11 γκολ φέτος και μεγάλη συμβολή στην απογείωση της ομάδας και στο κατόρθωμα να διεκδικεί τον τίτλο από την Παρί. Δεν πρέπει να παραλείψουμε να τονίσουμε ότι μέλος της ομάδας αυτής είναι και ο Ορέστης Καρνέζης, στα 35 του πλέον και χωρίς συμμετοχή ως τώρα.

 

 

 

Γουέστ Χαμ

 

    Στην Premier league στην 6^η θέση βρίσκεται η Γουέστ Χαμ του Ντέιβιντ Μόγιες. Έχει συγκεντρώσει 55 βαθμούς σε 33 αγώνες και υπολείπεται έναν της 5^ης Τότεναμ και 5 της 4^ης Τσέλσι οι οποίες όμως έχουν ματς περισσότερο. Η Γουέστ Χαμ παίζει απόψε εκτός έδρας με την Μπέρνλι. Στη φετινή Premier league έχει πετύχει 16 νίκες, έχει φέρει 7 ισοπαλίες και έχει γνωρίσει την ήττα 10 φορές. Έχει πετύχει 53 γκολ και έχει δεχτεί 43. Χρειάζεται μια βελτίωση η άμυνα της. Η καλύτερη θέση της στην Premier league είναι η 5^η που κατέλαβε τη σαιζόν 1998-99, ενώ γενικά στο Αγγλικό πρωτάθλημα η 3^η το μακρινό 1986. Έχει κατακτήσει όμως 3 κύπελλα (1964-1975-1980) και ήταν άλλες δύο φορές στον τελικό (1923 – 2006), έπαιξε και σε τελικό Λιγκ Καπ δύο φορές (1966-1981), ενώ το 1965 κατέκτησε το Σούπερ Καπ στην Αγγλία. Την ίδια χρονιά, το 1965, καταγράφεται και η μεγαλύτερη επιτυχία της ιστορίας της, αφού νικώντας με 2-0 τη Μόναχο 1860 στον τελικό κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ! Έπαιξε, μάλιστα, ξανά σε τελικό του Κυπελλούχων το 1976, αλλά ηττήθηκε με 2-4 από την Άντερλεχτ.

    Την τωρινή ομάδα μεταμόρφωσε ο Ντέιβιντ Μόγιες όταν την ανέλαβε ξανά τον Δεκέμβριο του 2019, διαδεχόμενος τον Μανουέλ Πελεγκρίνι ο οποίος δεν «κόλλησε» με τα «Σφυριά». Ο Μόγιες ήταν ξανά στη Γουέστ Χαμ από το Νοέμβριο του 2017 έως τον Μάιο του 2018 καταφέρνοντας να σώσει την ομάδα από τον απειλούμενο υποβιβασμό της. Έχει επιβάλει πειθαρχία, κάνει προσεχτικές και πετυχημένες μεταγραφές και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τα ταλέντα των ακαδημιών του συλλόγου. Ο Μόγιες έχει μακρά πορεία στους πάγκους. Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 1998 από την Πρέστον στην οποία έμεινε έως το 2002. Στη συνέχεια έκανε το άλμα, αναλαμβάνοντας την Έβερτον στην οποία έμεινε για 11 χρόνια, έως το 2013. Η πορεία του με την Έβερτον του έδωσε το εισιτήριο ώστε να διαδεχθεί τον sir Alex όταν αυτός σταμάτησε από τη Γιουνάιντεντ. Εκεί τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα ήθελε. Στραπατσαρίστηκε το προφίλ του. Έμεινε στον πάγκο της μόνο για 51 αγώνες και εκδιώχθηκε ως αποτυχημένος. Στη συνέχεια είχε σύντομα περάσματα από τη Σοσιεδάδ, τη Σάντερλαντ και τη Γουέστ Χαμ χωρίς να παρουσιάσει κάτι το ιδιαίτερο. Μέχρι φέτος που κάνει πορεία για έξοδο στο Champions league με τη Γουεστ Χαμ !

   Οι παίκτες που κάνουν τη διαφορά στα «Σφυριά» είναι ο αμυντικός χαφ Ντέκλαν Ράις. Σε κάθε αγώνα καταπίνει αμέτρητα χιλιόμετρα, κάνει πολλά και επιτυχημένα τάκλιν και είναι ο παίκτης από τον οποίο ξεκινάει η 11αδα. Είναι μόλις 22χρονών και η αξία του στο transfermarkt έχει εκτοξευτεί στα 60εκ ευρώ ! Δίπλα στον Ράις ο Τσέχος Τόμας Σούτσεκ. Ήρθε στο Λονδίνο πέρυσι το Γενάρη ως δανεικός από τη Σλάβια Πράγας και με τις εμφανίσεις του έπεισε το σταφ της Γουέστ Χαμ να δαπανήσει 16,2 εκ ευρώ για να τον αποκτήσει, το περασμένο καλοκαίρι. Με αθόρυβη δουλειά στη μεσαία γραμμή, πατάει συνεχώς στην αντίπαλη περιοχή και είναι ο 1^ος σκόρερ της ομάδας με 9 γκολ. Στα 26 του ο Τσεχος χαφ, μαζί με τον Ράις αποτελούν τις κολώνες στο οικοδόμημα του Μόγιες.  Η αξία του στο transfermarkt στα 40εκ ευρώ !

    Από εκεί και πέρα, στην άμυνα ξεχωρίζουν ο 24χρονος Γάλλος στόπερ Ισά Ντιόπ με αξία στο transfermarkt στα 18 εκ και ο Τσέχος δεξιός μπακ Βλάντιμιρ Κουφάλ με αξία transfermarkt 10 εκ ευρώ. Στα χαφ πολύτιμες βοήθειες έχει προσφέρει ο δανεικός από τη Γιουνάιντεντ Τσέσε Λίγκααρντ, αφού σε μόλις 11αγώνες έχει πετύχει 9 γκολ και έχει μοιράσει 4 ασσίστ !!! Σημαντικός και ο επιτελικός χαφ Πάμπλο Φορνάλς, στα 25 του ο Ισπανός οργανώνει το παιχνίδι της ομάδας και είναι βασικό γρανάζι στη μηχανή του Μόγιες. Η αξία του στο transfermarkt στα 18 εκ ευρώ. Συνεισφορά έχει και ο Αργεντινός Μανουέλ Λανζίνι που με τον Μόγιες έχει μετατραπεί σε ρεζέρβα αλλά η αξία του παραμένει ψηλά αφού ανέρχεται στα 10 εκ στο transfermarkt. Στα εξτρέμ ξεχωρίζουν ο 25χρονος Αλγερινός Σαϊντ Μπενραχμά ο οποίος διαθέτει ποιότητα αλλά του λείπει το γκολ. Σε 23 ματς δεν έχει βρει δίχτυα. Κάνει άλλες δουλειές στο γήπεδο και η αξία του στο transfermarkt είναι στα 22 εκ ευρώ. Μεγάλη σαιζόν κάνει ο 24χρονος Ουαλός Τζάροντ Μπόουεν με 8 γκολ και 5 ασσίστ ως τώρα και την αξία του να έχει εκτοξευτεί στα 30 εκ στο transfermarkt. Σέντερ φορ ο 31χρονος Τζαμαϊκανός Μιχαηλ Αντόνιο με μακρά πορεία στα Αγγλικά γήπεδα και από το 2015 με τη φανέλα της Γουέστ Χαμ. Έχει 7 γκολ και 5 ασσίστ φέτος, η αξία του στο transfermarkt είναι στα 12 εκ, αντιμετωπίζει συχνά προβλήματα μικροτραυματισμών πλέον και είναι φανερό ότι στη θέση του φορ η ομάδα θα χρειαστεί κάτι ποιοτικότερο, ειδικά αν παίξει στο Champions league!  Η ομάδα ανήκει στους Νέιβιντ Σάλιβαν και Ντέιβιντ Γκόλντ οι οποίοι διαθέτουν εμπειρία στο Αγγλικό ποδόσφαιρο και χρήματα ώστε να εξασφαλίσουν πως η καλή φετινή πορεία της ομάδας θα έχει και συνέχεια.

 

 

Σίμυ Νουάνκου

 

    Τελευταία και υποβιβασμένη στη Serie A η Κροτόνε, έχει συγκεντρώσει μόλις 18 βαθμούς. Μετράει μόλις 5 νίκες και 26 ήττες σε 34 ματς πρωταθλήματος. Γκολ 42 υπέρ και 85 κατά, δεν είχε ποτέ ελπίδα. Μέσα σε όλη αυτή τη μετριότητα ξεχώρισε ένας παίκτης, ο φορ Σιμεόν (Σίμυ) Νουάνκου, 28χρονών, γεννημένος το 1992  στη Νιγηρία, με ύψος 198 εκ (!), βάρος 84 κιλά, δεξιοπόδαρος. Από το καλοκαίρι του 2016 στην ομάδα, όταν ήρθε με 850.000 από την Πορτιμονένσε όπου δεν υπολογιζόταν και είχε δοθεί ως δανεικός στη Ζιλ Βιθέντε, με την οποία τη σαιζόν 2015-16ν είχε 20 γκολ σε 43 παιχνίδια, στη 2^η κατηγορία της Πορτογαλίας. Στα 5 χρόνια που βρίσκεται στην Κροτόνε έχει σχετικά γεμάτες σαιζόν, ειδικά οι 3 τελευταίες, αφού τις 2 πρώτες ήταν κάπως αναγνωριστικές, με την ομάδα στη Serie A τότε. Πέρυσι στη Serie Β είχε  20 γκολ σε 37 αγώνες και φέτος παρά την κάκιστη πορεία της ομάδας έχει πετύχει 19 γκολ σε 33 παιχνίδια στο πρωτάθλημα και είναι 4^ος σκόρερ στη Serie A μαζί με τον Λουϊς Μουριέλ της Αταλάντα και πίσω μόνο από τον Λουκάκου της Ίντερ που έχει 21 και τον CR7 που έχει 27. Είναι ο μόνος παίκτης της Κροτόνε που διασώθηκε από το φετινό ναυάγιο. Έχει συμβόλαιο και για την επόμενη σαιζόν και η αξία του στο transfermarkt ανέρχεται στα 4 εκ ευρώ !

 

 

Τερέμ Μοφί

 

    Στη μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού η Λοριάν στη Ligue 1. Μετά από 35 αγώνες είναι 17^η με 38 βαθμούς με 10 νίκες, 8 ισοπαλίες και 17 ήττες και βρίσκεται στο +4 από τη 18^η Ναντ και στο +6 από την 19^η Νιμ που υποβιβάζονται. Έχει πετύχει 46 γκολ και έχει δεχθεί 62. Στις 3 αγωνιστικές που απομένουν παίζει με Λιόν εκτός, με Μετς εντός και εκτός με Στρασβούργο. Λογικά θα σωθεί. Καταλυτικός παράγοντας ώστε η ομάδα να εξασφαλίσει την παραμονή της είναι ο 21χρονος Νιγηριανός φορ Τερέμ Μοφί, με ύψος 188εκ, βάρος 87 κιλά, αριστεροπόδαρος. Αποκτήθηκε την 1^η Οκτώβρη του 2020 από την Κοντράικ αντί 8εκ ευρώ! Στους Βέλγους έπαιξε μόλις 10 ματς εν μέσω covid. Είχε πάει με αντίτιμο 150.000 ευρώ από τη Λιθουανική Ριτεράι στην οποία σε 1,5 χρόνο και σε 29 παιχνίδια είχε 20 γκολ. Στην Κοντράικ είχε 5 γκολ σε 9 ματς πρωταθλήματος, που πρόλαβε να παίξει πριν τον εντοπίσουν τα «λαγωνικά» της Λοριάν. Στην 1^η του σαιζόν στο υψηλό επίπεδο έχει 29 παιχνίδια με τη Λοριάν και 14 γκολ και 3 ασσίστ ! Είναι 6^ος σκόρερ στη Ligue 1. Δεσμεύεται με συμβόλαιο έως το 2024 και η αξία του στο transfermarkt είναι 8 εκ ευρώ !

 

    Αυτά. Τρεις ομάδες, δύο παίκτες, φορ και οι δύο και πιστεύω είμαστε οκ. Ελπίζω μέχρι τέλους της σαιζόν να εντοπίσουμε και άλλες περιπτώσεις που να αξίζουν να ασχοληθούμε. Άλλωστε μες τη βδομάδα έχουμε μεγάλες μάχες, για τους ημιτελικούς των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Θα βγουν οι φιναλίστ των τελικών και ανεξάρτητα από τα σκορ στα πρώτα παιχνίδια, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Αναμένονται οι μητέρες των μαχών !

                                                                                           SAM