USUAL SUSPECTS !

      Σεβίλλη και Ίντερ οι ομάδες που θα ανταμώσουν στον τελικό της Παρασκευής 21  Αυγούστου στο  Rein Energy Stadium της Κολωνίας. Συνήθης ύποπτοι γιατί η μεν Σεβίλλη έχει πέντε κατακτήσεις τον 21^ο αιώνα (2006, 2007, 2014, 2015, 2016)    η δε Ίντερ  μετράει τρεις κατακτήσεις την τελευταία δεκαετία του 20^ου αιώνα (1991, 1994, 1998) ενώ ήταν και μια ακόμα φορά φιναλίστ, το 1997. Μιλάμε δηλαδή για δύο ομάδες που έχουν γράψει την ιστορία του θεσμού όσο καμία άλλη. Η Σεβίλλη προκρίθηκε με ανατροπή επί της Γιουνάιντεντ και αφού γλίτωσε από του χάρου τα δόντια στις αρχές του 2^ου ημιχρόνου, χάρη στον τερματοφύλακας της, τον Μπόνο. Η Ίντερ ήταν επιβλητική και έκανε επίδειξη δύναμης κόντρα στη Σαχτάρ φιλοδωρώντας τη με 5 γκολ. Για και τις δύο ομάδες η έκβαση του τελικού, κατάκτηση του τροπαίου ή όχι, θα κρίνει και το πρόσημο που θα μπει μπροστά από τη φετινή σαιζόν.

        Πάμε όμως να τα δούμε αναλυτικά τους δύο ημιτελικούς και τα συμπεράσματα που μπορούν να βγουν για την αγωνιστική κατάσταση των ομάδων ενόψει τελικού.

Σεβίλλη – Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ = 2 – 1

   Η Γιουνάιντεντ ευτύχησε να πάρει κεφάλι στο σκορ μόλις στο 9΄με το πέναλτι του Μπρούνο Φερνάντεζ. Με το που προηγήθηκε όμως γύρισε πίσω και έδωσε χώρο στη Σεβίλλη. Έπρεπε να ισοφαριστεί στο 26΄ για να ξαναβγεί στην επίθεση. Η φετινή Σεβίλλη είναι ομάδα κυνική, που κάνει λίγες φάσεις στα παιχνίδια της, αλλά αυτές της αρκούν για να βρει το γκολ και να πάρει τη νίκη. Και στο συγκεκριμένο ματς η Σεβίλλη είχε 9(3) τελικές έναντι 20 (9) της Γιουνάιντεντ και όμως αυτή πήρε το εισιτήριο για τον τελικό. Το παιχνίδι κρίθηκε στο 2^ο ημίχρονο και ιδιαίτερα στα πρώτα 15 λεπτά του, όταν η Γιουνάιντεντ είχε ρεσιτάλ χαμένων ευκαιριών, 4 τετ α τετ που απέκρουσε ο Μπόνο και έγινε ο ήρωας του παιχνιδιού.  

   Η Γιουνάιντεντ δεν ήταν προσεκτική τακτικά. Γνώριζε ότι η επιθετική ανάπτυξη και η παραγωγή παιχνιδιού της Σεβίλλης βασίζεται στους δύο πλάγιους μπακ της, τον Χέσους Νάβας και τον Ρεγκιλόν. Κι όμως αυτοί οι δύο παίκτες ήταν που δημιούργησαν τα δύο γκολ των Σεβιγιάνων. Από εκεί και πέρα είναι μεγάλη υπόθεση η εμπειρία στη διαχείριση του παιχνιδιού, στις ανάσες σου, στα τρεξίματα σου, στο ρυθμό του αγώνα, στην τακτική σου και ως άτομο και ως ομάδα. Η Γιουνάιντεντ είχε τις ευκαιρίες, τα τρεξίματα, κέρδιζε τις μονομαχίες, η Σεβίλλη από την άλλη είχε τον Μπόνο, τον αναπληρωματικό της τερματοφύλακα, σε μεγάλη βραδιά και την εμπειρία να διαχειριστεί το παιχνίδι και να φύγει από το γήπεδο με την πρόκριση. Χωρίς να είναι καλύτερη από την αντίπαλο της.

    Αυτή η εμπειρία από τέτοια παιχνίδια κάνει τη διαφορά στο τέλος. Ούτε είναι τυχαίο που ο προχθεσινός είναι ο τρίτος ημιτελικός που ηττάται η Γιουνάιντεντ τη φετινή σαιζόν. Θέλει ακόμα δουλειά για να μπορεί να κάνει και το τελευταίο βήμα στην επίτευξη του στόχου.

   Χαρακτηριστικό του παιχνιδιού και η εμπειρία των δύο κόουτς. Από τη μια ο Λοπετέγκι, με θητεία σε πολλούς πάγκους μεταξύ των οποίων της Εθνικής Ισπανίας και της ΡΕΑΛ, με το που βλέπει την καταιγίδα της Γιουνάιντεντ στις αρχές του 2^ου ημιχρόνου κάνει 2 μαζεμένες αλλαγές για να ανακόψει το ρυθμό της αντιπάλου, να μαζέψει την ομάδα του και να ανασυνταχθεί. Από την άλλη ο Σόλσκιερ που πριν τη Γιουνάιντεντ είχε δουλέψει μόνο στη Μόλντε, έβλεπε τα τρένα να περνούν. Έκανε τις πρώτες αλλαγές του στο 86΄ και ενώ είχε δεχτεί το 2-1. Ενώ το ματς είχε ουσιαστικά κριθεί. Ούτε καν απείλησε στα τελευταία λεπτά, δεν είχε υποψία φάσης. Έτσι θα δει τον τελικό από τον καναπέ του….

Ίντερ – Σαχτάρ Ντόνετσκ = 5-0

   Το συγκεκριμένο παιχνίδι δε χρίζει ιδιαίτερης κριτικής, η Ίντερ το μετέτρεψε σε παράσταση για ένα ρόλο. Στο 1^ο ημίχρονο η  ομάδα του Κόντε βρήκε το γκολ στο 19΄ και μετά περίμενε τη Σαχτάρ στο δικό της μισό του γηπέδου και έψαχνε με μακρινές μπαλιές την κόντρα επίθεση.   Με συνεχή ντουμπλαρίσματα στο μαρκάρισμα κάθε αντιπάλου, κλείδωσε τους Ουκρανούς, οι οποίοι παρότι είχαν κατοχή μπάλας 67% είχαν μόλις ένα σουτ όλο κι όλο στο 1^ο ημίχρονο και καμία άλλη ευκαιρία.

   Στο 2^ο ημίχρονο η Ίντερ πέθανε τη Σαχτάρ με το ασφυκτικό της πρέσινγκ, δεν την άφησε να πάρει ανάσα, την εξάντλησε, της χάλασε το μυαλό και τη «σκότωσε» στο τέλος. Ο εγωισμός του Λουκάκου που ήθελε οπωσδήποτε να σκοράρει ανέβασε το δείκτη του σκορ στο 5-0. Κι όμως η Σαχτάρ στο 1-0 είχε κεφαλιά από το ύψος της μικρής περιοχής, του Ζούνιορ Μοράις που όμως πήγε πάνω στον Χαντάνοβιτς. Αφού δεν ήρθε η ισοφάριση, στην επόμενη φάση, στο 64΄, η Ίντερ έκανε το 2-0 και εκεί οι Βραζιλιάνοι της Σαχτάρ άδειασαν, τελείωσαν, κατέρρευσαν. Συν το γεγονός ότι οι Ουκρανοί είναι μια ομάδα που δεν ξέρει να παίζει άμυνα, φτάσαμε στα 5.

    Το μόνο ερώτημα που μένει από αυτό το παιχνίδι είναι προς τον Λαουτάρο Μαρτίνεζ. Είναι σίγουρος ότι θέλει να αφήσει αυτή την Ίντερ που χτίζεται για μεγαλεία από τον Κόντε, για να πάει σε αυτή τη Μπαρτσελόνα του ξεζουμισμένου πλέον Μέσι?

 Σεβίλλη – Ίντερ

   Ν α δώσουμε φαβορί είναι αδιανόητο. Με την επιστροφή του Μόντσι η Σεβίλλη επιστρέφει σε τελικό του Γιουρόπα. Με αυτή τη συχνή της παρουσία στους τελικούς και την κατάκτηση της συγκεκριμένης διοργάνωσης η Σεβίλλη ανασταίνει παίκτες, αναδεικνύει προπονητές και φτιάχνει καριέρες. Από τη άλλη η Ίντερ στην 1^η σαιζόν του Κόντε έχασε τον τίτλο στον ένα βαθμό από τη Γιουβέντους, έβαλε πολλούς νέους παίκτες στην ομάδα της, από την Πρέμιερ Λιγκ προερχόμενους, έχει  ρίξει μπετά και έχει βάλει βάσεις για μια ομάδα που θα κάνει σοβαρό πρωταθλητισμό και θα κατακτήσει τίτλους. Επιθυμεί η αρχή να γίνει αυτή την Παρασκευή.

   Στο γήπεδο η δύο ομάδες ισορροπούν και πιστεύω ότι πολλά θα κριθούν στη μονομαχία Μπρόζοβιτς vs Μπανέγα. Υπάρχουν όμως και αρκετοί άλλοι παίκτες που στη βραδιά τους ή ακόμα και με μια ενέργειά τους μπορούν να κρίνουν τον τελικό.

       Ίδωμεν…..

                                                                                                                              SAM

Βγήκε και το δεύτερο ζευγάρι ……Γαλλό-Γερμανική μονομαχία !

    Δύο προημιτελικοί που μας αποζημίωσαν μες το 15Αυγουστο. Φοβερά παιχνίδια. Στο ένα είχαμε μια υπερηχητική Μπάγερν που ασέλγησε στο πτώμα της Μπαρτσελόνα. Στο άλλο είχαμε μια Σίτι αγχωμένη, λάθος στημένη από τον Πεπ και να μην τι θέλει με τίποτα η μπάλα. Χαρακτηριστική η ευκαιρία που χάνει ο Στέρλιγκ σε κενή εστία και στην επόμενη φάση δέχεται το 3^ο γκολ και τελειώνει το παιχνίδι.

   Ο Μέσι απογοήτευσε. Ο Πεπ για μία φορά δεν έφτασε στο στόχο του. Από την άλλη ο Τόμας Μίλλερ αναγεννήθηκε και ο Ρούντι Γκαρσία φώναξε παρόν.

    Πάμε να τα δούμε πιο αναλυτικά….

Μπαρτσελόνα – Μπάγερν Μονάχου = 2 – 8

   Την τιμώρησε, την ταπείνωσε, την εξευτέλισε. Δεν τη λυπήθηκε, δε σταμάτησε κι αν υπήρχε κι άλλος χρόνος θα της έριχνε 10 γκολ ! Στο γήπεδο εμφανίστηκε μια  Μπάρτσα με παίκτες γερασμένους, που όχι μόνο δε μπορούσαν να πρεσάρουν, να κυνηγήσουν τη μπάλα και τον αντίπαλο, αλλά τους ήταν δύσκολο και να αλλάξουν τη μπάλα. Να κάνουν σωστές πάσες, να βγάλουν τη μπάλα με σιγουριά από την περιοχή τους και να βρουν το Μέσι στην επίθεση. Αυτό απογοήτευσε, τσάκισε ψυχολογικά τον Αργεντινό. Χαρακτηριστική η εικόνα που κυκλοφορεί και τον δείχνει να κάθεται μόνος του στα αποδυτήρια στο ημίχρονο. Στα τελευταία, δε, λεπτά δεν ήθελε να του δίνουν τη μπάλα. Πρώτη φορά τον είδα έτσι  και έχει ξανά χάσει, αλλά ποτέ έτσι, με κατεβασμένα τα χέρια. Τον απογοήτευσαν οι πάντες γύρω του.      

    Πάλεψε μόνο στο 1^ο 20λεπτο η Μπάρτσα, ισοφάρισε, είχε και 1-2 ευκαιρίες να προηγηθεί και μετά παραδόθηκε. Από το 22΄μέχρι το 31΄, μέσα σε 9 λεπτά δέχτηκε 3 γκολ και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Η ομάδα δεν είχε πλέον κουράγια να διεκδικήσει το οτιδήποτε.

       Κάποιοι παίκτες της ήταν απλά απαράδεκτοι. Αυτός ο Τερ Στέγκεν είχε το θράσος να διεκδικήσει, έστω, τη θέση του βασικού από τον μεγάλο Νόιερ στην εθνική ομάδα της Γερμανίας? Αυτός ο Λεγκλιέ στη Λεγκανιές θα ήταν αναπληρωματικός του Σιόβα. Ο Σεμέδο? Μα καλά ποιον τον πήρε αυτόν στη Μπάρτσα? Στο φετινό Ολυμπιακό θα είχε το ρόλο του Γκασπάρ, να κάνει τα ρεπό του Ομάρ. Μετρήσεις δεν κάνουν στη Μπάρτσα? Ο Σέρχι Ρομπέρτο σε τραγική κατάσταση . Δε μπορούσε να τρέξει από τα πρώτα λεπτά. Ο Ντε Γιογκ δεν είναι εσωτερικός χαφ, δε γίνεται ν παίζει δίπλα στον Μπούσκετς. Βαριά κορμιά και οι δύο, με ανοιχτό διασκελισμό, εκτίθενται.  Ο Μπούσκετς υπήρχαν στιγμές που μάρκαρε με τα μάτια, τελείωσε από το τοπ επίπεδο.   Ο Σουάρεζ αργός πια, δεν μπορούσε να εκμεταλλευτεί το πέλαγος που άφηναν στην πλάτη τους οι σέντερ μπακ των Γερμανών.    Ήθελε γρήγορο παίκτη στην επίθεση η Μπάρτσα αλλά με τι προσωπικότητα ο Σετιέν να αφήσει έξω κοτζάμ Λουϊς Σουάρεζ? Εντύπωση μου έκανε που έπαιζαν πάσες στα 3 μέτρα μες τη περιοχή, το ίδιο που έκανε και η ΡΕΑΛ με τη Σίτι, ο τερματοφύλακας με τους στόπερ. Φώναζαν στους αντιπάλους να έρθουν να τους πάρουν τη μπάλα….

    Με του ς 4 χαφ που ξεκίνησε ο Σετιέν, η ομάδα χωρίς εξτρεμ, συν τον Μέσι που κινούνταν στον άξονα, δεν έδινε πλάτος στο γήπεδο, να ανοίξει το παιχνίδι και να κυκλοφορήσει τη μπάλα, να τη βγάλει από την περιοχή της με μια μπαλιά στα πλάγια. Να τρέξει τους αντιπάλους και να τους κουράσει. Επιπλέον οι χαφ της Μπάρτσα άφηναν τους αντιπάλους να περνούν ανάμεσα στις γραμμές τους και να κάνουν παιχνίδι. Έτσι ήρθε ο διασυρμός.

   Η Μπάγερν έκανε απλά πράγματα. Πίεσε ψηλά γνωρίζοντας ότι οι αντίπαλοι δεν έχουν σωστό passing game και κάνουν εύκολα το λάθος. Γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει γρήγορος παίκτης στην επίθεση της Μπαρτσελόνα, ανέβασαν ψηλά την άμυνα, είχαν κοντά τις γραμμές και πίεζαν ανελέητα. Έπεφταν στον αντίπαλο που είχε τη μπάλα για να μην τον αφήσουν να πάρει ανάσα, να σηκώσει το κεφάλι και να ψάξει τη μπαλιά στην πλάτη της άμυνας τους. Πήρε ρίσκο ο Φλικ αλλά του βγήκε. Επίσης ο Λέβαντόφσκι τραβιόταν συνεχώς εκτός περιοχής ανοίγοντας διαδρόμους για τον Μίλλερ και τους υπόλοιπους. Οι χαφ της είχαν σίγουρες και σωστές μεταβιβάσεις, δεν πουλούσαν τη μπάλα. 42 στις 43 σωστές πάσες ο Γκορέτσκα και 71 στις 74 σωστές πάσες ο Αλκάνταρα !

    Διαβασμένη η Μπάγερν πήγε στη Λισαβονα με μοναδικό στόχο να επιστρέψει στο Μόναχο με την κούπα. Από την άλλη η Μπαρτσελόνα έπιασε πάτο. Της έκανε καλό η Μπάγερν που δε σταμάτησε στα 5 ή στα 6. Θα ξεχνιόταν αυτά, όπως και η 3αρα από τη Ρόμα ή η 4αρα από τη Λίβερπουλ, ενώ τα 8 δύσκολα καταπίνονται. Πάντως όσο υπάρχει ο Μπερτομέου δεν είμαι αισιόδοξος για την επόμενη μέρα της Μπάρτσα. Όταν ο Στόιτσκοφ του πάει τον Αλφόνσο Ντέιβις και του λέει «είναι Καναδός, δε με ενδιαφέρει…», ότι και να πούμε είναι περιττό….

Μάντσεστερ Σίτι – Λιόν = 1 - 3

   Και εκεί που όλοι περιμέναμε να δούμε τον Πεπ εναντίον της Μπάγερν μας τα χάλασε η Λιόν. Με σωστή τακτική και ποδόσφαιρο υπομονής κατάφερε να περιορίσει τη Σίτι, να φέρει το παιχνίδι στα μέτρα της και στο τέλος να «κλέψει»  την πρόκριση. Τη βοήθησε και ο Πεπ με την επιλογή του να ξεκινήσει με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, διάταξη που είχε καιρό να χρησιμοποιήσει, να ρίξει στο παιχνίδι τον «φευγάτο» Έρικ Γκαρσία και να στείλει τον Ντε Μπρούινε στα δεξιά της επίθεσης από τον άξονα που συνήθως αγωνίζεται. Αποτέλεσμα ο Βέλγος να μην έχει μεγάλη συμμετοχή στο παιχνίδι της Σίτι. Μέχρι το 40΄η Σίτι είχε δύο φάουλ του Ντε Μπρούινε, από πλάγια, που πήγαν πάνω στον αντίπαλο τερματοφύλακα. Ενώ στο τελευταίο 5λεπτο του ημιχρόνου είχε το αδύναμο πλασέ του Ρόντρι μέσα από τη περιοχή, στην αγκαλιά του Λόπεζ και το πλασέ του Στέρλιγκ από κοντά, αλλά πλάγια, μετά από μπαλιά διαβήτη του Ντε Μπρούινε,  που πρόλαβε ο Μάρσαλ και έδιωξε.

   Στο 56΄ο Πεπ διόρθωσε τα λάθη του, πέρασε τον Μαχρέζ στη θέση του  Φερναντίνιο, το γύρισε σε 4αδα στην άμυνα, έφερε τον Ντε Μπρούινε στον άξονα και ο Μαχρέζ πήγε δεξιά. Στο 20λεπτο 58΄- 78΄η Σίτι είχε 72% κατοχή μπάλας, είχε 8-0 τελικές υπέρ της και κατάφερε να φτάσει στην ισοφάριση. Είχε την ευκαιρία με τον Ζέσους μετά από σέντρα- λουκούμι του Στέρλιγκ να προηγηθεί, αλλά ο Βραζιλιάνος δεν ενήργησε σωστά.

   Από το επόμενο λεπτό αρχίζει το δράμα για τους Citizen’s….Σε μια ιδιαιτέρως αμφισβητούμενη φάση, τόσο για παίκτη (Εκαμπί) που επηρεάζει τη φάση και είναι εμφανώς σε θέση οφσάιντ, όσο και για φάουλ του σκόρερ, Ντέμπελε, στον Γκαρσία στο ξεκίνημα της φάσης. Παρόλα αυτά το γκολ κατοχυρώθηκε ! Κατόπιν, στο 86΄ο Στέρλιγκ, μέσα από τη μικρή περιοχή και σε κενή εστία, μόνος του, κατάφερε και σούταρε ψηλά άουτ. Στο επόμενο λεπτό, ο θηριώδης Ρέιν – Αντελαϊντ κερδίζει της κόντρες βγαίνει στην επίθεση, ο Ντέμπελε παίρνει το ριμπάουντ από το σουτ και κάνει το 1-3. Τετέλεσται !

   Τι να πεις μετά από όλα αυτά για τακτικές και λάθη? Είναι και να σε θέλει….

  

     Από εκεί και πέρα, δυο λόγια για τον Ρούντι Γκαρσία. Ο κόουτς δεν είναι τυχαίος ούτε χθεσινός. Εργάζεται ως πρώτος προπονητής από το 1999 που βρισκόταν στον πάγκο της Σεντ Ετιέν έως το 2001. Στη συνέχεια από το 2002 έως το 2007 κάθισε στον πάγκο της Ντιζόν και τη σαιζόν 2007-08 ήταν στη Λε Μαν. Από εκεί ανέβηκε επίπεδο και πήγε στη Λιλ. Έμεινε έως το 2013, το 2011 πήρε νταμπλ στη Γαλλία ! Την 3ετία 2013-2016 τον βρήκε στον πάγκο της Ρόμα, όπου την 1^η κιόλας σαιζόν έφτασε να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Με καταπληκτική ομάδα, μέλος της οποίας ήταν και ο Βασίλης Τοροσίδης. Με Μαϊκόν δεξί μπακ, Μπενάτια και Λεάντρο Καστάν στην άμυνα, Ντε Ρόσι, Ναϊγκολάν και Στρούτμαν στα χαφ και Τότι μπροστά ! Οι τραυματισμοί τον χτύπησαν στη συνέχεια και δεν πήγε το ίδιο καλά. Ακολούθησε για άλλη μια 3ετία η Μαρσέιγ από το 2016 μέχρι το 2019. Μαζί της έπαιξε τελικό Γιουρόπα το 2018 και έχασε με 0-3 από την Ατλέτικο Μαδρίτης στο γήπεδο της Λιον. Από 14/10/2019 είναι στον πάγκο της Λιον…. Αυτά για έναν όχι πολυδιαφημισμένο κόουτς αλλά όπως απέδειξε, μάστορα στη δουλειά του !

 Μπάγερν Μονάχου  – Λιόν

   Ακόμη μία Γαλλό –Γερμανική μάχη μας προέκυψε και στον 2^ο ημιτελικό. Μπορεί όλοι να λένε για την Premier league, για την Primera και για το Καμπιονάτο που ανεβαίνει μετά τον ερχομό του CR7 και του Αντόνιο Κόντε που έκανε την Ίντερ ανταγωνιστική για το πρωτάθλημα αλλά και άλλες ομάδες που ανεβαίνουν, αλλά όλες οι ομαδάρες από αυτά τα πρωταθλήματα είναι εκτός. Στα ημιτελικά του φετινού Τσάμπιονς Λιγκ είναι δύο ομάδες από τη Μπουντεσλίγκα και δύο από το Σαμπιονά. Από τα πρωταθλήματα που δε δίνεται τόσο βάση στην τακτική αλλά στο επιθετικό και θεαματικό ποδόσφαιρο. Από δύο χώρες που εκτός της Μπάγερν και της Παρί, οι υπόλοιπες ομάδες δεν κάνουν δαπανηρές μεταγραφές αλλά βασίζονται κυρίως στην παραγωγή παικτών και στο καλό scouting.

   Όπως είπαμε, έτσι και ξαναλέμε, «προγνωστικά σε ημιτελικό Τσάμπιονς Λιγκ δε μπορούν να γίνουν. Αφού έφτασαν ως εδώ και με τον τρόπο που έφτασαν έχουν πάρει την κατάλληλη φόρα για να φτάσουν τελικό». Από εκεί και πέρα η Μπάγερν με την εμφατική της επικράτηση επί της Μπάρτσα και την 8αρα με την οποία τη φιλοδώρησε, σκορπίζει τρόμο.  Έχει την ψυχολογία με το μέρος της και βλέπει μόνο κούπα. Από την άλλη η Λιόν γιατί να κωλώσει? Από τη στιγμή που πέταξε έξω Γιουβέντους και Σίτι, γιατί όχι και τη Μπάγερν. Ένα ματς είναι, θα κάνει το παιχνίδι της και θα τρέξει μέχρι να της βγουν τα συκώτια στο γήπεδο με στόχο τον τελικό και την καταξίωση.

           Υπομονή ως την Τετάρτη το βράδυ, σε τέσσερα βράδια από τώρα….

                                                                                                                             SAM

Κλείδωσε το πρώτο ραντεβού των ημιτελικών !

     Καταρχήν δεν είναι ωραίο το ποδόσφαιρο, ειδικά σε αυτό το επίπεδο, χωρίς θεατές. Βλέπουμε ωραία παιχνίδια με σασπένς αλλά χωρίς τον παλμό που δίνει ο κόσμος στο γήπεδο. Μου αρέσει το final-8 ! Με τρία παιχνίδια- τελικούς σηκώνεις κούπα. Τελικούς ώμους, που σημαίνει ότι χρειάζονται άντερα για να φτάσεις ως το τέλος και με τις εκπλήξεις να παραμονεύουν, αφού σε ένα ματς- τελικό και ο μικρός έχει τις ελπίδες του.

    Είδαμε δύο καλά παιχνίδια. Στο 1^ο η Παρί λύγισε στο τέλος την πρωτάρα Αταλάντα χάρη στο star quality που διαθέτει. Στο 2^ο η Λειψία, μια καλοδουλεμένη ομάδα, απέδειξε ότι το ποδόσφαιρο του Σιμεόνε είναι ξεπερασμένο, ας μην είχε τη φανέλα πέταξε έξω την Ατλέτικο Μαδρίτης και βλέπει τελικό.

    Πάμε να τα δούμε πιο αναλυτικά….

Αταλάντα – Παρί Σεν Ζαιρμέν = 1-2

   Η Παρί ανήμερα των 50των γενεθλίων της κατάφερε για πρώτη φορά στη νέα εποχή της, υπό ιδιοκτησίας Αράβων, να φτάσει στα ημιτελικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Με δυσκολία και την τελευταία στιγμή κυριολεκτικά. Έφτασε λίγα λεπτά πριν τον αποκλεισμό που θα σήμαινε ο εκ νέου χτίσιμο της ομάδας από την αρχή. Ο Νέιμαρ από αρνητικός πρωταγωνιστής που θα γινόταν, κυρίως λόγω της ευκαιρίας που έχασε στην αρχή του ματς, ανεπίτρεπτη για την κλάση του και γι αυτά που πληρώνεται, κατάφερε στο τέλος να καθαρίσει το παιχνίδι και να φέρει την πρόκριση.

   Ο Γκασπερίνι κέρδισε κατά κράτος την παρτίδα από τον Τούχελ. Είχε στήσει άψογα  την Αταλάντα και πήγε το παιχνίδι εκεί που ήθελε. Έφτασε κοντά, αλλά μέτρησε η κλάση που αγοράζεται με χρήμα, στο τέλος. Στο 1^ο ημίχρονο παρότι η Παρί είχε την κατοχή με 43% - 57%, οι τελικές ήταν 4-4 και η Αταλάντα είχε κερδίσει 2 κόρνερ έναντι κανενός των Παριζιάνων. Ήταν φανερό ότι οι Μπεργκαμάνσκι ήλεγχαν τον αγώνα. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το 60΄, παρότι  στο 2^ο ημίχρονο η Αταλάντα μπήκε στο γήπεδο περισσότερο για να κρατήσει το υπέρ της σκορ.

   Στο 60^ο λεπτό ο Τούχελ έριξε στο παιχνίδι, τον προερχόμενο από τραυματισμό, Κίλιαν Εμπαπέ. Με την ταχύτητα του άνοιξε την άμυνα της Αταλάντα και δημιούργησε φάσεις, απείλησε, τον ένοιωσαν οι αντίπαλοι αμυντικοί. Έπαιξε από αριστερά και από εκεί συνέκλινε και ο Νέιμαρ που είχε πλέον το ρόλο 10αριού. Έβαλαν στη μέση τον εξαιρετικό δεξιό μπακ Χάτενμπεργκ, που δε μπορούσε να τους προλάβει με τίποτα. Φάνηκε ότι Νέιμαρ και Εμπαπέ μιλούν την ίδια ποδοσφαιρική γλώσσα και βρίσκονται με κλειστά μάτια. Δεν υπάρχει μπακ στον κόσμο που θα τον βάλουν στη μέση αυτοί οι δύο και θα μπορέσει να τους σταματήσει.

   Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην Αταλάντα, κέρδισε τις εντυπώσεις με την προσπάθεια της, αλλά δεν είχε εναλλακτικές λύσεις όταν οι βασικοί της κουράστηκαν ή τραυματίστηκαν. Έχασε γήπεδο όταν βγήκε ο αρχηγός της Πάπου Γκόμεζ. Έλειπε και ο κομβικός Ίλισιτς. Ο Γκασπερίνι στο τέλος αναγκάστηκε να ρίξει στο παιχνίδι τον νεαρό, από την Κ-19, Ντα Ρίβα. Αρκετά ήταν μέχρι εδώ για τους Μπεργκαμάνσκι. Η πλούσια Παρί βρίσκεται εκεί που πρέπει. Είναι ομάδα με πολύ ποιότητα και χθες πέραν του Εμπαπέ που μπήκε αλλαγή, έλλειπαν και ο Βεράτι με τον Ντι Μαρία. Μεγάλο λάθος του Καβάνι που βιάστηκε να φύγει από την ομάδα, θα πήγαινε τελικό….

Λειψία – Ατλέτικο Μαδρίτης = 2-1

                                    

   Όταν μετά το τέλος του παιχνιδιού ο Κόκε, ο αρχηγός της Ατλέτικο, οι συμπαίκτες του και ο ίδιος ο Τσόλο, δηλώνουν ότι η Λειψία ήταν καλύτερη, δεν μπορέσαμε να ακολουθήσουμε την ένταση με την οποία έπαιξε, κέρδιζε όλες τις μονομαχίες και έδειχνε να ξέρει τι πρέπει να κάνει κάθε στιγμή μες το παιχνίδι, αυτό τα λέει όλα. Η Ατλέτικο παρουσιάστηκε πολύ κακή και η Λειψία ήταν η ομάδα που έπαιξε ποδόσφαιρο.

   Η ομάδα του Τσόλο Σιμεόνε με ένα σφιχτό 4-4-2, με πολύ κοντά τις γραμμές, στα 7-8 μέτρα, προσπάθησε να ανακόψει τις επιθέσεις της Λειψίας, να κλέψει μπάλες και να χτυπήσει στην κόντρα. Ότι κάνει συνήθως δηλαδή. Αλλά ο Νάιγκελσμαν παρουσιάστηκε διαβασμένος και δεν επέτρεψε η ομάδα του να δεχτεί κόντρα επιθέσεις. Η Ατλέτικο είχε σε κακή βραδιά πολλούς παίκτες της, ενώ από την άλλη ο Ουπαμεκανό θάμπωσε τον ποδοσφαιρικό πλανήτη. Ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος στη γραμμή άμυνας της Γερμανικής ομάδας και εξαφάνισε τον Ντιέγκο Κόστα. Καθάριζε τα πάντα γύρω του, δεν περνούσε τίποτα και κατάπινε τους πάντες !!! Χρόνια είχα να δω τέτοιον αμυντικό ογκόλιθο….

    Ο Νάιγκελσμαν φέτος «σκότωσε» το ποδόσφαιρο του Μουρίνιο (στον προηγούμενο γύρο) και του Τσόλο. Με μια νεανική ομάδα, χωρίς παραστάσεις στο υψηλό επίπεδο αλλά σωστά δουλεμένη και με σωστές ποδοσφαιρικές αρχές γαλουχημένη, κατάφερε να πετάξει εκτός της πιο «κωλοπετσωμένη» ομάδα των Ευρωπαϊκών γηπέδων, την Ατλέτικο που όλοι οι μεγάλοι θέλουν να αποφύγουν στα νοκ άουτ παιχνίδια.

                                        

   Οι Μαδριλένοι μπήκαν στο παιχνίδι με την είσοδο του Ζοάο Φέλιξ στο 62΄. Τότε ανέβηκε ο Καρασκο και κυρίως ο Μάρκο Γιορέντε. Πήρε μπάλα η Ατλέτικο, πίεσε και έφτασε στην ισοφάριση. Φαινόταν να έχει τον έλεγχο του παιχνιδιού, αλλά μια καταπληκτική διαγώνια μπαλιά του Σάμπιτζερ που βρήκε τον Ανχελίνο και το έξυπνο γύρισμα του τελευταίου, έβγαλαν τον Άνταμς σε θέση βολής και δεν αστόχησε. Στο 88΄ όταν η Ατλέτικο δεν προλάβαινε να αντιδράσει.

  Βαριές οι ευθύνες του Τσόλο για την κάκιστη κατάσταση που εμφανίστηκε η Ατλέτικο. Κούρασε με την τακτική του, διαθέτει παίκτες αυτή η ομάδα για να παίξει ποδόσφαιρό, μπάλα. Σε καμιά περίπτωση η Ατλέτικο δε μπόρεσε να ανταπεξέλθει στο ρόλο του φαβορί. Στο τέλος ο Τσόλο έμεινε αποσβολωμένος να κοιτάζει τον Νάιγκελσμαν να πανηγυρίζει ….

   Και δω, μάλλον ο Τίμο Βέρνερ βιάστηκε να φύγει.

 Παρί Σεν Ζαιρμέν – Λειψία

   Προγνωστικά σε ημιτελικό Τσάμπιονς Λιγκ δε μπορούν να γίνουν. Αφού έφτασαν ως εδώ και με τον τρόπο που έφτασαν έχουν πάρει την κατάλληλη φόρα για να φτάσουν τελικό. Από τη μια πλευρά τα λεφτά των Αράβων που πριν τρία καλοκαίρια ξόδεψαν 400 εκ ευρώ για να φέρουν στο Παρίσι Νέιμαρ και Εμπαπέ και από την άλλη η μεθοδικότητα, η οργάνωση, το χτίσιμο με υπομονή και σωστό scouting.

    Μεγάλη αναμένεται και η μάχη μεταξύ των δύο Γερμανών προπονητών. Του ακριβοπληρωμένου από τους Άραβες Τούχελ και του ανερχόμενου αστεριού της προπονητικής, των μόλις 33^ων ετών Νάιγκελσμαν. Θα ‘ναι μεγάλη ήττα και για τον Τούχελ ενδεχόμενος αποκλεισμός.

    Σε κάθε περίπτωση η Λειψία που ιδρύθηκε μόλις το 2009 από την Red Bull μπορεί να θεωρήσει τεράστια επιτυχία την παρουσία της σε ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Άσχετα αν όλη η ομάδα διψά για τελικό και κούπα. Από την άλλη, το «πρέπει» για την Παρί είναι τεράστιο. Έχουν ξοδευτεί πολλά χρήματα γι αυτή την ομάδα. Τα περισσότερα από κάθε άλλη. Φέτος είναι τα 50^α γενέθλια της και θα θελε να τα συνδυάσει με την απόλυτη επιτυχία, τρεμπλ στη Γαλλία και κούπα Τσάμπιονς Λιγκ. Απέναντί της δεν έχει κάποια βαριά φανέλα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, ούτε καν τη δυσκολοκατάβλητη και κωλοπετσωμένη Ατλέτικο, αλλά την άσημη και μικρούλα Λειψία.  Θα είναι αποτυχία μεγατόνων να μην πάει αυτή η Παρί στον τελικό !

   Υπομονή ως την Τρίτη το βράδυ, σε πέντε βράδια από τώρα….

                                                                                                                              SAM

Champions league 6 μήνες μετά !

    Ας ξεκινήσουμε με γκρίνια. Περιμένουμε 6 μήνες για να δούμε παιχνίδια Τσάμπιονς Λιγκ, τη βραδιά που ξανά αρχίζει η διοργάνωση γίνονται δύο ματσάρες, στις οποίες κραταιές ομάδες όπως η ΡΕΑΛ και η Γιουβέντους κινδυνεύουν να μείνουν έξω, εκτός συνέχειας. Όπως και έγινε τελικά. Και πάς κυρία ΟΥΕΦΑ και μου βάζεις τα παιχνίδια την ίδια ώρα? Να μην ξέρουμε τι να δούμε? Και δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό, κάθε χρόνο τα ίδια….

  Πάμε παρακάτω, πάμε στα παιχνίδια…

Γιουβέντους – Λιόν = 2-1

    Στο Τορίνο ο Γερμανός διαιτητής, κάποιος Τσβάιερ, ήταν αυτός που καθόρισε το παιχνίδι. Καταρχήν μόλις στο 12΄ καταλόγισε ένα πέναλτι σε βάρος της Γιουβέντους, με το οποίο άνοιξε το σκορ η Λιον,  που τις έκοψε τα πόδια.  Με δεδομένο ότι η Γιουβέντους είχε να ανατρέψει και το 0-1 σε βάρος της από το πρώτο παιχνίδι. Μιλάμε για πέναλτι ανύπαρκτο. Μόνο ο Γερμανός το είδε. Στη συνέχεια και πριν βγει το ημίχρονο έδωσε επίσης ανύπαρκτο πέναλτι υπέρ της Γιουβέντους με το οποίο ισοφάρισε το παιχνίδι. Δεν είναι διαιτητής γι αυτό το επίπεδο αυτός.

                              

   Στο καθαρά αγωνιστικό μέρος του παιχνιδιού η Λιόν, που βρήκε το γκολ νωρίς, έπαιξε πίσω από τη μπάλα και περίμενε τους Ιταλούς. Είχε 5 μήνες χωρίς παιχνίδια, μιας και στη Γαλλία το πρωτάθλημα δε συνεχίστηκε λόγω της πανδημίας. Έδωσε μόνο ένα ματς, τον τελικό κυπέλλου Γαλλίας κόντρα στην Παρί, πριν μια εβδομάδα και εκεί έπαιξε φουλ αμυντικά κρατώντας το -Μηδέν- για 120 λεπτά και έχασε την κούπα στα πέναλτι. Από την άλλη η «Βέκια Σινιόρα» παρουσιάστηκε σε κακή κατάσταση και δεν ήταν απειλητική. Έψαξε το γκολ μόνο μέσα από στημένες φάσεις, από φάουλ και κόρνερ. Σε ροή αγώνα δε μπορούσε να βγάλει συνδυασμούς και να διασπάσει την αντίπαλη άμυνα. Οι περισσότεροι παίκτες της ήταν σε τραγική κατάσταση και μόνο ο Κριστιάνο Ρονάλντο είχε τον ποδοσφαιρικό εγωισμό να κυνηγήσει την πρόκριση.

   Έτσι, παρότι το 2-1, η ανατροπή του σκορ, έγινε σχετικά νωρίς η Γιούβε δεν μπόρεσε να πάρει κάτι παραπάνω και σχετικά άνετα οι Λιονέ κράτησαν το σκορ πρόκρισης. Ο Ρούντι Γκαρσία πολύ έξυπνα έπαιξε με ψηλά την άμυνα, στα 30 μέτρα από τον τερματοφύλακα, για να έχει κοντά τις γραμμές και να μη μπορεί η Γιουβέντους να βάλει παίκτες ανάμεσα τους και να δημιουργήσει ρήγματα.  Δεν είχε να φοβηθεί τίποτα στο χώρο που άφηνε στην πλάτη της άμυνας του. Ήταν αδύνατο να χτυπήσει στην ταχύτητα η Γιουβέντους με τον Ιγκουαϊν. Ο Αργεντινός φορ ήταν να τον λυπάσαι, αν σέβεται το όνομα του πρέπει να σταματήσει το ποδόσφαιρο!

    Σε κάθε περίπτωση η Γιουβέντους παρουσιάστηκε πολύ κακή και στα τελευταία λεπτά, με την πρόκριση στο ένα γκολ, δεν είχε δυνάμεις να απειλήσει ουσιαστικά την αντίπαλο της. Μια αντίπαλο που είχε για μεγάλο πρωταγωνιστή, τον παιχταρά Ανουάρ.  Έτρεχε παντού, έδινε βοήθειες, ντουμπλάριζε, κρατούσε μπάλα, έβγαζε την ομάδα μπροστά, έπαιζε έξυπνα από την πλευρά του Κουαρδάδο, που δεν είναι μπακ και δημιουργούσε ρήγματα, πήρε το πέναλτι που καθόρισε την πρόκριση. Παίχτης τοπ επιπέδου.

    Δηλαδή, είσαι η Ρόμα που σε πήρε νέος ιδιοκτήτης με κοντά 600 εκ ευρώ και θες να ανέβεις επίπεδο, αυτόν πας και παίρνεις. Είσαι η Μίλαν που θες να επανέλθεις στο ένδοξο παρελθόν σου, από έναν τέτοιο παίκτη ξεκινάς να χτίζεις την ομάδα σου ή ακόμα και στην Τότεναμ του Μουρίνιο θα ήταν ιδανικός για τα χαφ της. Παίρνεις αυτόν και τον Καντέ που τον πουλάει η Τσέλσι και καθαρίζεις και δημιουργικά και ανασταλτικά. Ανεβαίνεις κατευθείαν στο τοπ επίπεδο ως ομάδα !  Πολύ καλός και ο Βραζιλιάνος, ο Μπρούνο Γκιμαράες δίπλα του στα χαφ ….

    Από την άλλη πλευρά, η Γιουβέντους είχε μόνο τον CR7. Ουδείς άλλος φάνηκε να πιστεύει στην πρόκριση.  Ο Πιάνιτς μόνο για να εκτελέσει κάνα φάουλ υπήρχε στο γήπεδο. Τι έκανε η Μπαρτσελόνα που τον απέκτησε δε μπορώ να καταλάβω. Ποιος είδε τι και τον φέρνει στο «Κάμπ Νόου» στη θέση του 22χρονου Αρτούρ που έχει όλο το μέλλον μπροστά του.

    Ο Σάρι? Πήρε το πρωτάθλημα, αλλά αυτό δε μετράει για τη Γιούβε μιας και ήταν το 9^ο σερί, είχαν προηγηθεί άλλα 8 πρωταθλήματα. Στο Τσαμπιονς Λιγκ απέτυχε αφού αποκλείστηκε από κατώτερο αντίπαλο. Υπάρχει βέβαια η δικαιολογία της διακοπής. Εγώ βλέπω μια γερασμένη ομάδα, να επιβεβαιώνει το προσωνύμιο της «Βέκια» ήτοι «γηραιά». Οκ ο Κριστιάνο και ο εμβληματικός Μπουφόν, αλλά από εκεί και πέρα θέλει φρέσκο αίμα η ομάδα. Ποιος Πιάνιτς, ποιος Ιγκουαϊν και ποιος Κουαρδάδο τώρα. Ξεπεράστηκαν . Λίγοι και οι Ραμπιο, Ράμσει, Μπερναντέσκι ακόμα και ο Ντε Λιχτ, για αλλαγές όχι για πρωταγωνιστές.  Όποιον και να φέρεις για τον πάγκο δεν κάνεις τίποτα με αυτούς. Δεν είναι θέμα Σάρι λοιπόν, παρά τα δεδομένα λάθη του. Του αξίζει να πάρει χρόνο και να του φέρουν και παίκτες.

Μάντσεστερ Σίτι – ΡΕΑΛ Μαδρίτης = 2-1

    Εδώ φάνηκε να το έχει δουλέψει πολύ στο μυαλό του το ματς ο Πεπ. Μετά τη διακοπή και έχοντας χάσει το πρωτάθλημα από τη Λίβερπουλ που ήταν 20 βαθμούς μπροστά, έριξε όλο το βάρος για την προετοιμασία αυτού του παιχνιδιού. Τη Σίτι άλλωστε την καίει εδώ και χρόνια η διάκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ και γι αυτό έφεραν στο «Έτιχαντ» τον Πεπ. Ε, η χθεσινή βραδιά ήταν μεγάλη και για την ομάδα και για τον Πεπ, δεν είναι μικρό πράγμα να αποκλείεις τη «Βασίλισσα».

   Η ΡΕΑΛ παρουσιάστηκε χωρίς τον ηγέτη της τον Σέρχιο Ράμος κι αυτό της στοίχισε. Ο παρτενέρ του, ο Βαράν ήταν σε τραγική βραδιά και σε αυτόν πέφτει το μεγαλύτερο βάρος για τον αποκλεισμό.  Δωρεά του ήταν τα δύο γκολ της Σίτι.  Το πρώτο νωρίς – νωρίς που έβαλε σε θέση οδηγού τους «Πολίτες» και το 2^ο όταν η ΡΕΑΛ έψαχνε ένα γκολ για να ισοφαρίσει το σκορ του πρώτου αγώνα και για να μπει για τα καλά στο παιχνίδι της πρόκρισης. Συνολικά έκανε 9 λάθη και καταδίκασε την ομάδα του, ήταν διαρκής πηγή κινδύνου. Λάθη όμως δεν έκανε μόνο ο Βαράν, έκανε και ο Κουρτουά που έδωσε πάσα στον Ντε Μπρούινε και ευτυχώς ο Φοντέν σούταρε άουτ στο 42΄. Έκανε και ο Καζιμίρο που δεν πρόσεξε την πάσα του στο 54΄και ευτυχώς δεν πρόλαβε ο Στέρλινγκ τον Κουρτουα.

   Αυτό οφείλεται στην τακτική του Ζιντάν να παίξει με κοντινές πασίτσες και να ξεκινάει το χτίσιμο του παιχνιδιού της ΡΕΑΛ από τον τερματοφύλακα, τον Κουρτουά. Δεν έδιωχναν τη μπάλα μπροστά αλλά άλλαζαν οριζόντιες πάσες ακόμα και μες τη μικρή περιοχή. Ε, η Σίτι με ατελείωτο τρέξιμο, πρέσιγκ παντού, πίεση ψηλά τους οδήγησε σε λάθη και καθάρισε το παιχνίδι. Πρωταγωνιστής ο Γκάμπριελ Ζέσους που και στα δύο γκολ εκμεταλλεύτηκε τα λάθη του Βαράν. Είχε μία ασίστ και ένα γκολ.

   Η ΡΕΑΛ έδειξε ότι δεν είναι τόσο καλή παρότι κατέκτησε το πρωτάθλημα στην Ισπανία. Αυτό οφείλεται περισσότερο στο ότι παρουσιάστηκε πολύ κακή η Μπαρτσελόνα μετά τη διακοπή. Το μόνο ωραίο για τη ΡΕΑΛ στο χθεσινό παιχνίδι,  ήταν η προσπάθεια του Ροντρίγκο στο γκολ της ισοφάρισης, η ντρίμπλα του, η γλυκιά σέντρα του. Ασφαλώς και η μεγάλη προσπάθεια του Μπενζεμά που έβγαλε προσωπικότητα μεγάλου παίκτη στο γήπεδο. Πολύ κακός ο Αζάρ, καμιά σχέση με τον παίκτη που ξέραμε, τον διέλυσε η ΡΕΑΛ.

   Δίκαια η Σίτι θα βρίσκεται στο final-8 της Λισαβόνας. Ψηλώνουν οι «Πολίτες» με αυτή την πρόκριση. Απέναντί τους θα βρουν τη Λιον που αν μη τι άλλο είναι στα μέτρα τους. Γίνονται φαβορί για την 4αδα. Από τη Λιόν ξέρω τι να περιμένω, τι θα δω. Θα παίξει πίσω από τη μπάλα, θα βγάλει τρεξίματα και ο Ανουάρ θα κρατάει μπάλα και θα βγάζει την ομάδα μπροστά με σκοπό να χτυπήσει στην κόντρα με τους ταχύτατους Αφελάι και Τόκο- Εκαμπί. Μόνο μην παίξει με την άμυνα τόσο ψηλά ο Γκαρσία, στα 30 μέτρα από το τέρμα, γιατί η Σίτι θα τον «σκοτώσει». Αυτό που περιμένω να διαπιστώσω είναι αν η Σίτι να σηκώσει το βάρος του φαβορί. Να μπει στο γήπεδο και να κάνει το παιχνίδι της, αυτό που ξέρει. Θέλω να δω αν θα έχουν οι παίκτες της το καθαρό μυαλό  να διαβάσουν το παιχνίδι της Λιον, να βρουν διαδρόμους και να διασπάσουν την άμυνα της ώστε να έχουμε μια δικαίωση γι αυτή την πολύ καλή ομάδα που έχει δημιουργήσει ο Πεπ. Αν γίνουν όλα αυτά, μην απορήσετε αν έχουμε και μεγάλο σκορ !

 Σε κάθε περίπτωση… υπομονή μια εβδομάδα για να μιλήσει το γήπεδο !

                                                                                                  SAM

Οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά

Ο Ολυμπιακός πήγε να παίξει τα ρέστα του στην Αγγλία κόντρα στη Γουλβς με στόχο να γράψει ιστορία. Να κερδίσει τη συμμετοχή του στο πρώτο final-8 της ιστορίας και να μπει για τα καλά στα ευρωπαϊκά σαλόνια, στο κλειστό κλαμπ των μεγάλων. Δεν τα κατάφερε. Ο λόγος? Δεν ήταν έτοιμος να τα καταφέρει, δεν είχε τύχη, δεν είχε εύνοια, δεν είχε αγωνιστικό ρυθμό.

   Καταρχήν όση τύχη είχε κόντρα στην Άρσεναλ του έλειψε κόντρα στη Γουλβς. Στο πρώτο ματς είχε την αποβολή του Σεμέδο πολύ νωρίς, μόλις στο 28^ο λεπτό και έπαιξε 60+ λεπτά ευρωπαϊκού αγώνα με παίκτη λιγότερο. Στη συνέχεια και πριν τον επαναληπτικό τραυματίστηκε ο Σα. Τεράστιο πλήγμα, το γράψαμε και στους «Χρησμούς», φάνηκε και στο παιχνίδι. Τέλος, μες το παιχνίδι είχε τόσες ευκαιρίες και δεν σκόραρε, ενώ με την Άρσεναλ με μια φάση έβρισκε το γκολ που ήθελε.

    Η διαιτησία ίσως να έδωσε τα σπόρια στη γηπεδούχο, αλλά αν ο Ολυμπιακός σκόραρε στις φάσεις που είχε δε θα τον σταματούσε ο διαιτητής. Επίσης, φάνηκε ότι η ομάδα δεν είχε αγωνιστικό ρυθμό και σίγουρα έπαιξε ρόλο στα πρώτα λεπτά που οι ερυθρόλευκοι δεν πατούσαν καλά και εκεί τελικά κρίθηκε το παιχνίδι.

   Οι ερυθρόλευκοι μπήκαν μουδιασμένοι στο ματς, κρύοι, ψαρωμένοι. Έκαναν πολλά αβίαστα λάθη, δεν είχαν σωστή κυκλοφορία της μπάλας και δε μπορούσαν να περάσουν τη σέντρα. Οι μεταβιβάσεις των παικτών του Ολυμπιακού μύριζαν φόβο, έδιναν τη μπάλα για να φύγει από πάνω τους η ευθύνη. Σε ένα τέτοιο γύρισμα του Καμαρά, ο Άλλεν σκέφτηκε τις επιλογές του και χάθηκε χρόνος. Έκανε λάθος, δεν έδιωξε μακριά τη μπάλα, ο Ποντένσε έξυπνα παρεμβλήθηκε, πονηρά έπεσε και πήρε το πέναλτι. Ο Χιμένεθ έκανε ψύχραιμα το 1-0 μόλις στο 8΄ και έβαλε τη Γουλβς στη θέση του οδηγού.  

    Όλοι θα ρίξουν το ανάθεμα στον Άλλεν. Για μένα φταίει η ομάδα. Ήξερε ότι ο νεαρός Γάλλος δεν είχε παιχνίδια και οι συμπαίκτες του έδειξαν να μην τον εμπιστεύονται. Δεν τον στήριξαν στα πρώτα λεπτά, αυτοί, οι έμπειροι πελαγοδρομούσαν περισσότερο. Στη συνέχεια ανέβηκε ο Άλλεν και με σωτήριες επεμβάσεις κράτησε τον Ολυμπιακό στο παιχνίδι ως το τέλος. Οπότε δεν «κάηκε».

   Στον Ολυμπιακό πήρε περισσότερο από 15 λεπτά για να καταλάβει ότι ο απέναντι δεν είναι τίποτα σπουδαίο και επ’ ουδενί δεν είναι καλύτερη ομάδα η Γουλβς. Εκεί στο 19΄, με τη φάση του Τσιμικά, φάνηκε να αναθαρρούν οι ερυθρόλευκοι. Τότε, γύρω στο 20λεπτο ανέβηκε και ο Βαλμπουενά που μέχρι τότε δεν είχε ακουμπήσει μπάλα. Από εκεί και έπειτα πήρε μπάλα, πέρασε μπαλιές και ο Ολυμπιακός δημιούργησε φάσεις. Κορυφαία το γκολ του Καμαρά στο 28΄ που ακυρώθηκε γιατί στην αρχή της φάσης, ο Ελ Αραμπί, ο δημιουργός του γκολ, ήταν μερικά χιλιοστά οφσάιντ ! Από εκεί και πέρα και μέχρι τη λήξη του ημιχρόνου, είδαμε ένα παιχνίδι στο οποίο ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος και πιο απειλητικός, χωρίς όμως τη μεγάλη φάση, αυτό που λέμε κλασσική ευκαιρία.

  Με το ξεκίνημα του 2^ου ημιχρόνου, ο Μάρτινς έριξε στο ματς Φορτούνη και Ραντζέλοβιτς αντί Μπουχαλάκη και Μασούρα, σημαίνοντας την αντεπίθεση για την ισοφάριση. Οι Πειραιώτες πήραν τη μπάλα και μέτρα στο γήπεδο, γύριζαν τη μπάλα έξω από την περιοχή της Γουλβς χωρίς όμως να μπορούν να πατήσουν σε αυτή και να γίνουν ιδιαίτερα απειλητικοί. Αντίθετα οι «Λύκοι» ήταν αυτοί που είχαν δύο φάσεις στο 61΄και στο 63΄με πρωταγωνιστή τον Ποντένσε.

  Έτσι, στο 65΄ο Μάρτινς τα έπαιξε όλα για όλα. Έριξε στο παιχνίδι τον Χασάν αντί του Καμαρά! Έπαιξε με 2^ο χαφ δίπλα στον Γκιγιέρμε, τον Φορτούνη ! Αμέσως, στο 67΄είχαμε τη μεγάλη φάση με την ατομική προσπάθεια του Φορτούνη που μπήκε κάθετα στην περιοχή, γύρισε στον Ελ Αραμπί ο οποίος με σεντρεφορίσιο πάρσιμο της μπάλας και γύρισμα, σούταρε άουτ….

   Από εκεί και έπειτα ο Ολυμπιακός με συνεχείς αλλαγές παιχνιδιού, με μεγάλες παράλληλες μπαλιές από τα σίγουρα πόδια των Βαλμπουενά και Φορτούνη, άλλαζε συνεχώς παιχνίδι, από τον έναν μπακ στον άλλο, με σκοπό να ανοίξει την άμυνα της Γουλβς. Βέβαια η ομάδα έδειχνε να μπερδεύεται με Βαλμπουενά και Φορτούνη δίπλα-δίπλα στο χώρο του κέντρου, μιας και έπεφταν συνεχώς ο ένας πάνω στον άλλο.  

    Μπαίνοντας στο τελευταίο 15λεπτο του παιχνιδιού, μίλησε η κούραση από την υπερπροσπάθεια μες το κατάκαλόκαιρο. Τα τρεξίματα μειώθηκαν και αυξήθηκαν τα λάθη. Από τέσσερις ευκαιρίες δημιούργησαν και έχασαν οι δύο ομάδες. Κορυφαίες, το τετ-α-τετ του Ζότα μετά από λάθος γύρισμα του Μπα στο 79΄, που τον νίκησε ο Άλλεν και κράτησε όρθιο τον Ολυμπιακό και η κεφαλιά του Χασάν μετά από σέντρα του Τσιμικά, που απέκρουσε ο Ρούι Πατρίτσιο !

   Ασφαλώς οι παίκτες της Γουλβς έκαναν πολλές καθυστερήσεις όσο πλησιάζαμε προς το τέλος, όμως και ο Ολυμπιακός ξέμεινε από κουράγια και καθαρό μυαλό και δεν πίεσε στα τελευταία λεπτά.

   Τα στατιστικά καταδεικνύουν την σαφή ερυθρόλευκη επιλογή. 62% κατοχή μπάλας,  525 πάσες οι 450 σωστές, έναντι 283 πάσες της Γουλβς με τις 209 να είναι σωστές, 16 τελικές οι 5 στην εστία, έναντι 12 τελικών της Γουλβς με τις 4 να είναι στην εστία. Με αυτά και με την γενικότερη εικόνα του παιχνιδιού, ο αποκλεισμός είναι σίγουρα άδοξος….. και θα δούμε πως θα τον διαχειριστεί η ομάδα. Ο Ολυμπιακός σίγουρα μπορούσε και δεν είναι χειρότερος από τη Γουλβς. Χθες δεν ήταν η βραδιά του. Ίσως να μην ήρθε και η σειρά του ακόμα….

   Σε μια χρονιά με πολλές ιδιαιτερότητες ο Ολυμπιακός έφτασε να παίζει για 381 μέρες στην Ευρώπη, αντιμετωπίζοντας και αποκλείοντας μεγάλους αντιπάλους. Αν γινόταν την άνοιξη ο επαναληπτικός με τη Γουλβς θα μπορούσε να είχε γραφτεί αλλιώς η ιστορία. Με τα «αν» όμως δε γίνεται δουλειά. Σε κάθε περίπτωση ένα υπέροχο ευρωπαϊκό ταξίδι έφτασε στο τέλος για μια υπέροχη ομάδα και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Μάρτινς, στους παίκτες και στον Καρεμπέ.

Υ.Γ. Διαμαρτυρήθηκε για τη διαιτησία ο Ολυμπιακός αλλά χαλαρά, με τον εκπρόσωπο τύπου τον Γαβαλά και όχι με τους…. συνήθεις ύποπτους. Καμιά σχέση με το χαμό που θα έκανε αν του τύχαινε τέτοια διαιτησία στην Ελλάδα. Εδώ τον παίρνει…..

Υ.Γ.1   Τελικά ήταν σωστό που χάλασαν τον κόσμο και δεν έγινε ο τελικός κυπέλλου? Βγήκε σε καλό στην ομάδα?

                                                                                                                             SAM