Καλές δουλείες στην ποδοσφαιρική Ευρώπη (μέρος Α)

      Το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο η ΡΕΑΛ, η Μπαρτσελόνα, η Μπάγερν, η Γιουβέντους και ου το καθ’ εξής…. Ούτε μόνο το Champions league, ούτε μόνο τα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα. Παίζεται και αλλού καλό ποδόσφαιρο το οποίο ασφαλώς μπορούμε να βρούμε και σε πιο «δεύτερες» ομάδες στα πέντε τοπ πρωταθλήματα. Εκεί θα προσπαθήσουμε να εστιάσουμε σήμερα, σε τρεις ομάδες, των οποίων η πορεία μας έχει εντυπωσιάσει και η μέχρι τώρα παρουσία τους, τους έχει φέρει να διεκδικούν το κάτι παραπάνω στη σαιζόν, αναλογικά με το μπάτζετ τους και τα ιστορικά κυβικά τους.

       Απαραίτητη διευκρίνηση. ‘Όταν λέμε «καλές δουλειές» δεν εννοούμε μόνο από προπονητικής άποψης. Άλλωστε η πορεία μιας ομάδας δεν οφείλεται μόνο στον προπονητή. Αναφερόμαστε σε όλο τον οργανισμό, στη διοίκηση, στο προπονητικό σταφ, σε όλους τους ανθρώπους που δουλεύουν στα αποδυτήρια της ομάδας, φυσικά στους παίκτες, στον τεχνικό διευθυντή ή τέλος πάντων στον υπεύθυνο για το «στήσιμο» και τη δημιουργία του ρόστερ (τον recruiter), ακόμα και σε ανθρώπους που δεν είναι πλέον στο κλαμπ αλλά συνέβαλαν με τη δουλειά και τις ιδέες τους στη δημιουργία της παρούσας ομάδας.

Ας ξεκινήσουμε….

Μπασάκσεχιρ

Πρωτοπόρος στο Τουρκικό πρωτάθλημα η Μπασάκσεχιρ, με 57 βαθμούς μετά από 25 αγωνιστικές (9 στροφές πριν το τέλος), με 17 νίκες, 6 ισοπαλίες και μόλις 2 ήττες! Τέρματα, 40 υπέρ και μόλις 12 παθητικό, που κάνει εύκολα αντιληπτό ότι η ανασταλτική της λειτουργία την έχει φέρει πάνω από τις παραδοσιακές δυνάμεις του Τουρκικού ποδοσφαίρου, τη Γαλατά Σαράι που είναι 2^η και 8 βαθμούς πίσω, την Μπεσίκτας που είναι 3^η και 13 βαθμούς πίσω και τη Φενέρμπαχτσέ που παλεύει να αποφύγει τον υποβιβασμό και είναι 5^η από το τέλος και αποτέλεσε το τελευταίο θύμα της Μπασάκσεχιρ, νίκη με 2-1, στην πορεία της προς τον τίτλο.

Την ομάδα βρίσκουμε και με την ονομασία Μπουγιουκσεχίρ, εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη και ιδρύθηκε σχετικά πρόσφατα, το 1990. Από το 2010 που κατέκτησε την 6^η θέση και έπειτα παρουσιάζει μια ανοδική πορεία και έχει πετύχει την έξοδο της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις κάποιες σαιζόν.

Στο ρόστερ της υπάρχουν αρκετοί γνωστοί αστέρες του ποδοσφαίρου αλλά και άλλοι έμπειροι ποδοσφαιριστές  που την οδηγούν στον τίτλο, βασιζόμενοι στην ομοιογένεια που έχει αποκτήσει ως ομάδα. Στην άμυνα ξεχωρίζουν ο 33χρονος, Γάλλος Γκαέλ Κλισί, ο 32χρονος, Μολδαβός στόπερ Επουρεάνου και ο 29χρονος, Βραζιλιάνος , δεξιός μπακ Ζούνιορ Καϊκάρα που αποκτήθηκε το καλοκαίρι του 2017 με 3εκ ευρώ από τη Σάλκε!

   Στα χαφ, υπάρχει ο 38χρονος Εμρέ Μπελόζογλου που παρά τα χρονάκια του έχει καταγράψει 16 συμμετοχές φέτος, ο γνωστός παιχταράς Αρντά Τουράν ως δανεικός από τη Μπαρτσελόνα, ο 34χρονος Ελβετός Ινλέρ με καριέρα στα Ιταλικά γήπεδα. Στα εξτρέμ ο 32χρονος Ολλανδός, Ελία, ενώ τον Ιανουάριο ήρθε από την Σίβασπορ ο Ρομπίνιο, που αν και 35 πλέον, είναι σε θέση να κάνει τη διαφορά στο Τουρκικό πρωτάθλημα και φυσικά ο  Έντνιν Βίσκα, 29 χρονών, Βόσνιος, αριστεροπόδαρος και από το 2011 στην ομάδα, την οποία καθοδηγεί με 10 γκολ σε 24 ματς τη φετινή σαιζόν. Είναι ο παίκτης που κάνει τη διαφορά και αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στην ανάπτυξη του επιθετικού παιχνιδιού της ομαδας. Στην επίθεση ο γνωστός από το πέρασμα του από τον Λεβαδειακό και τον Ατρόμητο, Στέφανο Ναπολεόνι, ο δανεικός από την Ουντινέζε, Βόσνιος Ριγιάντ Μπάγιτς που έπαιζε και πριν στην Τουρκία, παίκτης με τρομερή ευχέρεια στο γκολ. Ακόμα, ο 33χρονος, πλέον, Ντεμπά Μπα που ήρθε τον Γενάρη από την Κίνα και ο κάποτε σπουδαίος Εμανουέλ Αντεμπαγιόρ και αυτός στα 35 του και με τα καλά του παιχνίδια να ανήκουν στο παρελθόν.

                                                     

    Στον πάγκο ο Αμπντουλάχ Μουσίπ Αβτσί, ο 55χρονος, Τούρκος κόουτς που είναι «μια ζωή» στην ομάδα. Διατέλεσε προπονητής της ομάδας από το 2006 έως το 2011 και την καθιέρωσε στη μεγάλη κατηγορία του Τουρκικού ποδοσφαίρου. Στη συνέχεια δούλεψε για δύο χρόνια στην εθνική ομάδα της Τουρκίας και από το 2014 ανέλαβε και πάλι την Μπασακσεχίρ την οποία διατηρεί στις κορυφαίες θέσεις του Τουρκικού πρωταθλήματος. Παίζει συγκροτημένο ποδόσφαιρο και έχει κάνει σωστή κατανομή ρόλων μες την ομάδα. Έχει δημιουργήσει ένα ανταγωνιστικό σύνολο που «χτυπάει» ομάδες με μεγαλύτερο star quality.

    Η ομάδα δεν έχει κατακτήσει κάποιο τίτλο στην ιστορία της αν και έφτασε δύο φορές στον τελικό κυπέλλου. Το 2011 με αντίπαλο τη Μπεσίκτας, με τον κανονικό αγώνα και την παράταση να λήγουν 2-2 και την Μπασάκσεχιρ να χάνει τον τίτλο στα πέναλντι με 3-4 και το 2017 με αντίπαλο την Κόνιασπορ που και πάλι έχασε τον τίτλο στα πέναλντι με 1-4 και τον αγώνα και την παράταση να τελειώνουν στο 0-0. 

   O Αβτσί παρατάσσει την ομάδα με διάταξη 4-2-3-1 και με την προσοχή στην άμυνα, απαιτεί αγωνιστική πειθαρχία και προσήλωση στην τακτική. Ποντάρει στη διαρκή κίνηση και στην πίεση απευθείας στη μπάλα. Επιθετικά βασίζεται στην κόντρα και στην ταχύτητα από τα άκρα, αλλά και στις προσωπικές ενέργειες των παικτών του και γι αυτό έφερε τον Ρομπίνιο τον Ιανουάριο. Γενικά είχε το χρόνο να δουλέψει σε λεπτομέρειες και να εμβαθύνει σε επίπεδο τακτικής, ώστε να δημιουργήσει μια ομάδα που θα πάρει πρωτάθλημα.

  Η ομάδα έχει φτάσει μια ανάσα από την κατάκτηση του πρώτου τίτλου της ιστορίας της και θα πρέπει να αυτοκτονήσει για να χάσει το πρωτάθλημα εδώ που έχει φτάσει.

Γκενκ

   Πρωτοπόρος στο βελγικό πρωτάθλημα η Γκενκ μετά από αρκετά χρόνια. Ως σύλλογος έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα Βελγίου τις σαιζόν 1998-99, 2001-02 και 2010-11 καθώς και τέσσερα κύπελα, ενώ πέρυσι έφτασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου. Μια από τις ομάδες που έχουν ανέβει την τελευταία 20ετία και πρωταγωνιστούν στο βελγικό πρωτάθλημα, τερματίζοντας σχεδόν κάθε χρόνο ψηλά στη βαθμολογία, που όμως κι αυτή βρίσκεται στη σκιά της Άντερλεχτ και της Μπρίζ, των δύο παραδοσιακών δυνάμεων του βελγικού ποδοσφαίρου. Φέτος είναι στην 1^η θέση μετά από 29 αγωνιστικές, με διαφορά 6 βαθμών από τη 2^η Μπριζ και ο τίτλος θα κριθεί στα play off. Έχει πετύχει 18 νίκες, 8 ισοπαλίες και μόλις τρεις ήττες, ενώ έχει σημειώσει 60 (!) γκολ και έχει δεχτεί 28. Βασίζεται δηλαδή στην επιθετική της λειτουργία, ανεβάζει ψηλά τις γραμμές για να πιέσει και αφήνει χώρους στα μετόπισθεν.

   Διαθέτει ένα νεανικό και ταλαντούχο ρόστερ, γεγονός που συνηθίζεται καθώς ο σύλλογος στηρίζεται για την πρόοδο του στην παραγωγή και πώληση ποδοσφαιριστών. Στο τέρμα είναι ο έμπειρος Αυστραλός Ντάνι Βούκοβιτς και η άμυνα απαρτίζεται από τους: Τζόν Λουκουμί, στόπερ, 20 χρονών από την Κολομβία, αριστεροπόδαρος, που φέτος μπαίνει στην ομάδα και έχει 8 συμμετοχές και είναι αν μη τι άλλο ελπιδοφόρος. Ο αριστερός μπακ Τζέρι Ούρονεν, 24 χρονών, Φιλανδός με καλά σωματικά προσόντα, ενώ για την ίδια θέση αποκτήθηκε τον Γενάρη από τη Σιντ Τρούιντεντ ο 22χρονος Κάσπερ Ντε Νόρε που μπήκε κατευθείαν στην ομάδα και ήδη μετράει 5 συμμετοχές. Στυλοβάτης της άμυνας είναι ο 27χρονος Σεμπάστιαν Ντεβέστ, από το 2015 στην ομάδα, με 23 συμ. Και 3 γκολ φέτος  και ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Λιλ. Δίπλα του συνήθως αγωνίζεται ο 23χρονος Γκανέζος Τζόσεφ Άιντο, 2^η σαιζόν στην ομάδα, περυσινό απόκτημα από τη Χάμαρμπι με 1,1 εκ ευρώ. Τέλος, το μεγάλο αστέρι στην άμυνα, ο δεξιός μπακ Χοακίν Μεχλέ στα 21 του χρόνια, Δανός, ήρθε το καλοκαίρι του 2017 ως ελεύθερος από την Άαλμποργκ και λογικά το καλοκαίρι θα πουληθεί αφού το συμβόλαιο του λήγει το καλοκαίρι του 2020 και η αξία του σύμφωνα με το transfermarkt ανέρχεται στα 8 εκ ευρώ.

   Στα χαφ ξεχωρίζουν τρεις παίκτες, ο 21χρονος, Νορβηγός Σαντέρ Μπέργκε με ύψος 193 εκ, με 18 συμ. Φέτος, Τρίτη σαιζόν στην ομάδα, ήρθε το 2016 με 2 εκ ευρώ από τη Βαλερέγκα και η αξία του σήμερα σύμφωνα με το  transfermarkt είναι στα 17 εκ ευρώ. Επίσης ο 22χρονος, προϊόν των ακαδημιών του συλλόγου Μπράιαν Χέινεν με 23 συμ. και 2 γκολ στο πρωτάθλημα και τέλος ο Ουκρανός Ρουσλάν Μαλινόφσκι που είναι ο ηγέτης της ομάδας στο νευραλγικό χώρο του κέντρου και είναι σε ένα περίεργο καθεστώς συνιδιοκτησίας με τη Σαχτάρ Ντόνετσκ. Φέτος έχει  καταγράψει 26 αγώνες και 8 γκολ.

Στα εξτρέμ ξεχωρίζει ο Λεάντρο Τροσάρντ, στα 24 του χρόνια, με 172 εκ ύψος, που παίζει σε όλες τις θέσεις πίσω από τον φορ και αποτελεί προϊόν των ακαδημιών της Γκενκ. Δόθηκε για κάποιες σαιζόν δανεικός σε ομάδες του Βελγικού πρωταθλήματος και φέτος κάνει το ξεπέταγμα του με 10 γκολ σε 22 αγώνες και ουσιαστικά οδηγεί τη Γκενκ στον τίτλο. Η αξία του από το transfermarkt, στα 14 εκ ευρώ. Ακόμη στα εξτρέμ αγωνίζονται ο μικροκαμωμένος, 21χρονος, Γκανέζος Γιοσέφ Πέιντσιλ, με μόλις 167 ύψος και πολύ γρήγορος, που ήρθε το περασμένο καλοκαίρι από τη Φερεντσβάρος αι ο 27χρονος Ντομερσί Ν’ Ντονγκάλα, αλλά αμφότεροι δεν διαθέτουν σωματικά προσόντα και ευχέρεια στο γκολ. 

Σέντερ φορ…. Καταρχήν ο πανύψηλος, 198εκ, 25χρονος Ζίνο Γκάνο που ήρθε από την Οστάνδη το προηγούμενο καλοκαίρι με 1,8 εκ ευρώ και έχει 15 συμ. χωρίς να έχει βρει δίχτυα. Ο 23χρονος Δανός, 187 εκ ύψος Μάρκους Ινγκβαρτσεν που αποκτήθηκε τον Γενάρη του 2018 από τη Νόρτσελαντ αντί 5 εκ ευρώ και ενώ πέρυσι πρόλαβε και έπαιξε 22 ματς και σημείωσε και 5 γκολ, φέτος ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς και έχει μόλις 6 συμ. Χρειάζεται χρόνο… Το βαρύ πυροβολικό αποτελεί ο Μμπβανα Σαμάτα, ο 26χρονος Τανζανός φορ, με 180 εκ ύψος, από το 2015 στην ομάδα και που φέτος πήρε μπροστά και έχει 20 γκολ σε 27 αγώνες στο πρωτάθλημα, όντας ο μεγάλος πρωταγωνιστής της πορείας της Γκενκ προς τον τίτλο.

Η ομάδα αρχές Φεβρουαρίου έχασε τον ηγέτη της, τον Ισπανό επιτελικό μέσο Αλεχάντρο Ποθουέλο, 27 χρονών, που αποτελούσε τον οργανωτή του παιχνιδιού της και είχε 27 αγώνες και 5 γκολ στο πρωτάθλημα φέτος. Η προσωπικότητα του και η αξία του, του επέτρεπαν να έχει ηγετικό ρόλο στην ομάδα. Πουλήθηκε αντί 10 εκ ευρώ στο Τορόντο του MLS. Κάτι η απώλεια του «εγκεφάλου» της ομάδας, κάτι το γεγονός της απειρίας του νεανικού συνόλου που δεν έχει συνηθίσει στην πίεση του πρωταθλητισμού, η ομάδα πριν την ισχνή νίκη με 1-0 επί της Λόκερεν την Κυριακή, είχε 3 ισοπαλίες και δύο ήττες στα προηγούμενα πέντε παιχνίδια της, επιτρέποντας στη Μπριζ να πλησιάσει στους 6 βαθμούς.

Από τον πάγκο καθοδηγεί την ομάδα ο 44χρονος, Βέλγος Φιλίπ Κλεμέντ, ο οποίος αφού μαθήτευσε για πέντε χρόνια ως βοηθός στη Μπριζ (2012 – 2017) στη συνέχεια κάθισε για 6 μήνες στον πάγκο της Ρεντ Σταρ Βάασλαντ και από τον Ιανουάριο του 2018 είναι στον πάγκο της Γκενκ, την οποία φέτος οδηγεί στον τίτλο! Όπως και το νεανικό σύνολο που καθοδηγεί, έτσι κι αυτός είναι άπειρος στην πίεση του πρωταθλητισμού. Τα δείγματα που είχε δώσει πριν τη φετινή σαιζόν έδειχναν έναν προπονητή που προτιμά να παίζει η ομάδα του με 4-3-3 και αναπτυγμένο τακτικά ως σύστημα με αμυντικό προσανατολισμό. Φέτος στα περισσότερα παιχνίδια, η δική του Γκενκ, αγωνίζεται με 4-2-3-1, δείγμα ότι ο κόουτς είναι δεικτικός στις αλλαγές και προσαρμόζεται σύμφωνα με το υλικό του, που στην προκυμμένη περίπτωση ταίριαζε στη συγκεκριμένη διάταξη. Προσαρμόζεται στα δεδομένα και στα δρώμενα του παρόντος και δεν κολλάει σε ένα δόγμα. Μόνο στο ντέρμπι με τη Μπριζ, πρόσφατα, παράταξε την ομάδα με  5-3-2 (!) και δεν του βγήκε αφού γνώρισε την ήττα με 1-3. Γενικά η ομάδα δίνει έμφαση στην κυκλοφορία της μπάλας και στην κίνηση χωρίς αυτή, δεν παρουσιάζει στατική συμπεριφορά στην ανάπτυξη του παιχνιδιού της.

Η νεανική Γκενκ θα τερματίσει 1^η στην κανονική διάρκεια της σαιζόν του Βελγικού πρωταθλήματος των 30 αγωνιστικών. Το στοίχημα είναι να αντέξει να υποστηρίξει όσα κατάφερε ως τώρα και να βγάλει σκληρό μέταλλο στην τελική ευθεία, να καταφέρει να αντέξει και στις 10 αγωνιστικές των play off απέναντι στις κορυφαίες ομάδες του πρωταθλήματος, στην πίεση των συνεχομένων ντέρμπι….

Λιλ

Στο Γαλλικό πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια η Παρί Σεν Ζερμέν είναι εκτός συναγωνισμού, αφού κινείται σε διαφορετικά οικονομικά επίπεδα σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες, οι οποίες ανταγωνίζονται μεταξύ τους για τις θέσεις που οδηγούν στο επόμενο Champions league και σχεδόν όλες δημιουργούν νεανικά σύνολα και παράγουν ποδοσφαιριστές που πωλούνται στις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Η ομάδα που ξεχωρίζει φέτος στο Sampiona είναι η Λιλ. Γεγονός που αποτελεί έκπληξη καθότι η περυσινή της πορεία δεν προμήνυε κάτι τέτοιο. Φαίνεται όμως πως με τον Μαρσέλο Μπιέλσα στον πάγκο της την περυσινή χρονιά, μπήκαν οι βάσεις για τη δημιουργία μιας ιδιαίτερα ταλαντούχας και ανταγωνιστικής ομάδας που του χρόνου θα παίζει στο Champions league, μια και η διαφορά της από τη 3^η Λιον είναι στους 7 βαθμούς και στους 10 βαθμούς από την 4^η Μαρσέιγ, 10 στροφές πριν το τέλος.

Η φετινή Λίλ είναι στη 2^η θέση με 57 βαθμούς, 14 πίσω από την πρωτοπόρο και εκτός συναγωνισμού Παρί, η οποία έχει και 2 ματς λιγότερα. Έχει σημειώσει 17 νίκες, 6 ισοπαλίες και 5 ήττες. Γκόλ, 45 υπέρ και 23 παθητικό. Έχει τη 2^η καλύτερη άμυνα πίσω από την Παρί, τη 2^η καλύτερη διαφορά τερμάτων με +22, είναι 2^η στις νίκες και 3^η καλύτερη επίθεση πίσω από την Παρί και τη Λιον. Αν μη τι άλλο αξιοζήλευτες επιδόσεις ! Είναι μια φρέσκια, νεανική, καλό-προπονημένη ομάδα, με υψηλό επίπεδο συνοχής.

   Το ρόστερ….στο τέρμα είναι ο 23χρονος από τη Γουϊνέα Μάικ Μάιγκαν, με ύψος 191 εκ που αποκτήθηκε το 2015 με 1 εκ από την Παρί. Στην άμυνα ήρθε το καλοκαίρι από την Κίνα ο 35χρονος , Πορτογάλος Ζοσέ Φοντέ για ηγέτης με την εμπειρία του και έχει καταγράψει 25 συμ. στο πρωτάθλημα.  Αριστερά υπάρχει ο 23χρονος από το Μαλί Γιουσούφ Κονέ από τα σπλάχνα του συλλόγου, δεξιά ο Τούρκος Μεχμέτ Τσελίκ στα 22 του, με 180 εκ ύψος, με 24 συμ, καλοκαιρινό απόκτημα με 1 εκ από τη Μπουρσασόρ και ήδη η αξία του στο transfermarkt ανέρχεται στα 6 εκ. Υπάρχουν και δύο νεαροί και ελπιδοφόροι στόπερ, ο 22χρονος, Ιβοριανός Κουάντιο Ντάμπιλα που ήρθε από τους ερασιτέχνες της Μονακό και ο 21χρονος, με ύψος 190 εκ, Βραζιλιάνος Γκάμπριελ που έγραψε 5 συμμετοχές φέτος και το μέλλον του ανήκει.

Στα χαφ … ο 24χρονος Πορτογάλλος Ξέκα απόκτημα του 2017 με 5 εκ από τη Μπράγκα και που από τότε αποτελεί μια σταθερά στη μεσαία γραμμή της ομάδας. Ο Μπουμπακάρ Σουμαρέ στα 20 του και με ύψος 188εκ, με 11συμ και που ήρθε από της ακαδημίες της Παρί και πλέον κοστίζει 5 εκ στο transfermarkt. Ένας ακόμα παίκτης από τους ερασιτέχνες της Παρί, ο Τζόναθαν Ικόνε και αυτός στα 20 του, αριστεροπόδαρος, 175 εκ ύψος, με 27συμ και 2 γκολ φέτος που παίζει πιο προωθημένος σε σχέση με τον Σουμαρέ, είναι 8αρι-10αρι. Ακόμη, ο 21χρονος, Βραζιλιάνος Τιάγκο Μάια που ήρθε το 2017 αντί 14 εκ (!) από τη Σάντος. Βασικότατος αμυντικός χαφ της ομάδας είναι ο 26χρονος Βραζιλιάνος Τιάγκο Μέντεζ που ήρθε κι αυτός το 2017 από τη Σάο Πάολο με 9 εκ και πλέον έχει διπλασιάσει την αξία του αφού σύμφωνα με το transfermarkt κοστίζει 18 εκ ευρώ. Βλέπουμε αρκετές επιλογές του Μπιέλσα από το καλοκαίρι του 2017 να ηγούνται της ομάδας.

Εξτρέμ… ο Λουϊζ Αραούχο, 22 χρονών, Βραζιλιάνος, αριστεροπόδαρος και αυτός απόκτημα του καλοκαιριού του 2017 με 10,5 εκ από τη Σάο Πάολο. Πέρυσι είχε 24 αγώνες και 5 γκολ και φέτος 17 αγώνες και 2 γκολ. Και τα δύο μεγάλα αστέρια…Καταρχήν ο Τζόναθαν Μπάμπα 22 χρονών, που ήρθε ελεύθερος το καλοκαίρι από τη Σεντ Ετιέν και η αξία του στο transfermarkt είναι πλέον 15 εκ (!). Έχει καταγράψει 27 συμ και 9 γκολ στο φετινό πρωτάθλημα. Παίζει συνήθως από τα αριστερά και πέραν από την ταχύτητα του ξεχωρίζει για τα μπασίματα και τις διαδρομές του με τη μπάλα. 

 Και ο Νίκολας Πέπε , ο 23χρονος Ιβοριανός, αριστεροπόδαρος που παίζει με αντίθετο πόδι από τα δεξιά, έχει 27 συμ και 16 γκολ στο πρωτάθλημα. Ένας έξοχος σκόρερ με ταχύτητα και έκρηξη. Ήρθε και αυτός το καλοκαίρι του 2017 με 10 εκ από την Ανζέ , πέρυσι είχε 36 συμ και 13 γκολ στο πρωτάθλημα και πλέον η αξία του στο transfermarkt είναι στα 40 εκ ευρώ(!!!). Έγινε καλή δουλειά στο recruiting το καλοκαίρι του 2017, που μπορεί να μην απέδωσε τους πρώτους έξι μήνες και ο Μπιέλσα να αποπέμφθηκε αλλά τα αποτελέσματα φαίνονται πλέον.

Σέντερ φορ, υπάρχει ο 28χρονος Πορτογάλος Ρούι Φοντέ, δανεικός από τη Φούλαμ, χωρίς γκολ σε 10 συμ, ο 32χρονος Λοϊκ Ρεμί με 3 γκολ σε 17 ματς και ο 19χρονος Πορτογάλος Ράφαελ Λεάο, με 188εκ ύψος, δεξιοπόδαρος που ήρθε το καλοκαίρι ως ελεύθερος από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας και πλέον κοστίζει 6 εκ στο transfermarkt, έχει συμβόλαιο ως το 2023 και έχει πετύχει 7 γκολ σε 17 συμ, στην πρώτη του σαιζόν μακριά από την πατρίδα του και μόλις στα 19 του !

Στον πάγκο καθοδηγητής ο 52χρονος, Γάλλος κόουτς Κρίστοφερ Γκαλτιέ, ο οποίος διαδέχθηκε τον Μπιέλσα τον Δεκέμβριο του 2017 και κατάφερε να κρατήσει την ομάδα στην κατηγορία την περυσινή πολύ άσχημη σαιζόν. Του δόθηκε και για φέτος η ευκαιρία και δικαίωσε τους ανθρώπους του κλαμπ. Πήρε ένα ταλαντούχο ρόστερ, δούλεψε με αυτό και έβαλε τη σφραγίδα του. Έχτισε ένα στέρεο και νικηφόρο πρότζεκτ.     

    Γνωστός στη χώρα μας από το πέρασμα του από τον Άρη τη σαιζόν 2001-02 ως βοηθός προπονητή. Ως βοηθός εργάστηκε σε διάφορες ομάδες έως το 2009 όταν το Δεκέμβριο ανέλαβε ως πρώτος προπονητής τη Σεντ Ετιέν, δημιούργησε καλή ομάδα, την επανάφερε στα ψηλά του Γαλλικού ποδοσφαίρου, κατέκτησε μαζί της ένα κύπελλο τη σαιζόν 2012-13 και παρέμεινε στον πάγκο της έως το τέλος της σαιζόν 2016-17. Τον Δεκέμβριο του 2017 ως προείπαμε ανέλαβε τη Λιλ. Αγαπημένο του σύστημα το 4-2-3-1 και προσπαθεί να έχει ισορροπία μεταξύ επίθεσης και άμυνας, αν και το Γαλλικό πρωτάθλημα παίζεται στην επίθεση. Έχει δημιουργήσει μια αθλητική ομάδα, με πολλούς νεαρούς παίκτες και  τους πλαισίωσε με έναν έμπειρο σε κάθε γραμμή. Η δουλειά του κρίνεται επιτυχημένη και η 2^η θέση επίτευγμα αφού η Παρί είναι αχτύπητη. Του χρόνου θα τον δούμε και στα δύσκολα του Champions league.

       Μιλήσαμε σήμερα για τρεις ομάδες που πρωταγωνιστούν σε τρία πρωταθλήματα ανώτερα από το δικό μας και δεν έχουν τίποτα τρομερά και απλησίαστα μπάτζετ, χωρίς βέβαια να είναι φτηνές ομάδες. Όμως εκείνα που βασικά τις χαρακτηρίζουν είναι το ότι έχουν υπομονή και υπόβαθρο στη δουλειά τους. Διαθέτουν τεχνογνωσία, κατάρτιση, υποδομές, μέθοδο και σοβαρότητα. Έχουν δημιουργήσει το δικό τους μοντέλο και πατώντας πάνω σε αυτό βαδίζουν στην επιτυχία. Χτίζουν σε βαθιά θεμέλια με στόχο να μην αποτελέσουν μια αναλαμπή αλλά να έχουν διάρκεια.

Υ.Γ. Το Β΄ μέρος σε ένα 10ημερο, με άλλες τρεις ομάδες – δουλειές που έχουμε ξεχωρίσει τη φετινή σαιζόν

Υ.Γ.1 Για τα ματς της δεύτερης εβδομάδας των «16» του Champions league ωσονούπω

                                                                                                                     SAM

Μεγάλα ματς στο Champions league

Καθηλωμένο κράτησε το φίλαθλο κοινό το Champions league την περασμένη εβδομάδα, όταν και διεξήχθησαν οι τέσσερις πρώτοι επαναληπτικοί για τη φάση των «16» της διοργάνωσης. Τα παιχνίδια απεδείχθησαν εξαιρετικά ενδιαφέροντα, φάνηκε ότι καμιά πρόκριση δεν πρέπει να θεωρείται εξασφαλισμένη, όποιο πλεονέκτημα κι αν έχει αποκτήσει από το 1^ο ματς ο ένας εκ των δύο μονομάχων. Η Τότεναμ με νίκη 3-0 στο 1^ο παιχνίδι στο Λονδίνο κέρδισε και στη Γερμανία τη Ντόρνμουντ η οποία είχε κλασικές ευκαιρίες στο 1^ο ημίχρονο να μπει στο παιχνίδι της πρόκρισης. Ο Άγιαξ μάγεψε στη Μαδρίτη και αποκαθήλωσε τη ΡΕΑΛ. Η Πόρτο πέρασε στην παράταση τη Ρόμα και η Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ απέδειξε ότι η φανέλα διαδραματίζει έναν ανεξήγητο αλλά κομβικό ρόλο στα νοκ άουτ παιχνίδια, αυτά που δίνουν κούπα, του Champions league.

    Πάμε να δούμε ένα ένα τα παιχνίδια και τις ομάδες.

Δίκαια η Τότεναμ

Η Τότεναμ έπαιξε με στραμμένη την προσοχή της στην άμυνα στον επαναληπτικό της Γερμανίας βασιζόμενη και στο 3-0 του πρώτου αγώνα, ένα σκορ ασφαλείας. Η Ντόρντμουντ μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και έψαξε το γρήγορο γκολ που θα την έβαζε ξανά στη διαδικασία να διεκδικήσει την πρόκριση. Ειδικά στο 20λεπτο 20΄ - 40΄ κυριάρχησε πλήρως στο γήπεδο, έκλεισε την Τότεναμ στα καρέ της και δημιούργησε αρκετές φάσεις, τρεις εκ των οποίων ήταν κλασσικές ευκαιρίες, αλλά δεν κατάφερε να σκοράρει, με τον Γιορίς να κατεβάζει ρολά και να κρατάει όρθια την Τότεναμ. Με την έναρξη του 2^ου ημιχρόνου, μόλις στο 49΄ ο Κέιν σκόραρε και εκεί ουσιαστικά το ματς τελείωσε. Η Ντόρντμουντ πλήρωσε τα λάθη του πρώτου αγώνα που έδωσε το δικαίωμα στην Τότεναμ να εξασφαλίσει ένα σκορ ασφαλείας και να προσαρμόσει την τακτική της για τον επαναληπτικό. Κλείνοντας οφείλουμε να πούμε ότι στο συγκεκριμένο ζευγάρι η Τότεναμ πέτυχε 4 γκολ και η Ντόρντμουντ κανένα, οπότε οι Λονδρέζοι δίκαια προκρίθηκαν για πρώτη φορά στην 8αδα του Champions league, που αποτελεί μια δικαίωση για την ομάδα και τη δουλειά του Μαουρίτσιο Ποκετίνο. Πλέον ελπίζουν σε μια καλή κλήρωση για να κοιτάξουν πιο ψηλά, αν και για κανέναν δε θα αποτελέσουν εύκολο αντίπαλο.

Η αποκαθήλωση της Βασίλισσας

Η ΡΕΑΛ είχε το 2-1 του πρώτου αγώνα στο Άμστερνταμ και παρουσιάστηκε χαλαρή.  Στο τέλος του 1^ου ματς ο Ράμος πήρε εσκεμμένα κίτρινη κάρτα για να μην παίξει στον επαναληπτικό και να «καθαρίσει» με τις κάρτες. Υπήρχε μεγάλη σιγουριά πως η πρόκριση έχει κριθεί, έχει τελειώσει.

Το παιχνίδι τους διέψευσε. Ο Άγιαξ που και στο πρώτο ματς έβγαλε φρεσκάδα, τρεξίματα και είχε φάσεις αλλά δεν ήταν καλός στα τελειώματα για να τις ολοκληρώσει και να τις μετατρέψει σε γκολ. Πετούσε φωτιές όμως και στο 1^ο παιχνίδι και ίσως να άξιζε να κερδίσει. Πήρε αυτό που του αναλογούσε στον επαναληπτικό και…. θριάμβευσε στη Μαδρίτη !

Στο 1^ο ημίχρονο του επαναληπτικού, η ΡΕΑΛ είχε 2 δοκάρια (Βαράν – Μπέιλ) και ο Άγιαξ 2 γκολ (Ζίγιεκ – Νέρες). Η ΡΕΑΛ είχε δύο απώλειες, αναγκαστικές αλλαγές, με τους τραυματισμούς των Λούκας Βάσκεθ και Βινίσιους Τζούνιορ και πήγε στο ημίχρονο να χρειάζεται ένα γκολ για να φέρει την πρόκριση στα ίσα, ισοφαρίζοντας το σκορ του πρώτου αγώνα.

Όμως, εμφάνιση σαν αυτή που πραγματοποίησε ο Τάντιτς στο «Μπερναμπέου» είχα να δω από την παράσταση που είχε δώσει ο Ντέγιαν Σαβίσεβιτς το μακρινό 1994 στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας και το «μαγικό» 4-0 της Μίλαν επί της Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ. Ο Σέρβος ήταν χάρμα στο «Μπερναμπέου», μάγος, γητευτής της μπάλας και με τις κάθετες πάσες του έκοβε σαν βούτυρο την άμυνα της ΡΕΑΛ, έτσι, στο 62΄ με άπιαστο σουτ έγραψε το 0 -3.

Στο 70΄ ο Ασένσιο μείωσε σε 1-3 δίνοντας ελπίδες στη ΡΕΑΛ, αλλά δύο λεπτά μετά, με εκπληκτικό φάουλ, ο Σένε «κρέμασε» τον Κουρτουά και έκανε το τελικό 1-4, με την πρόκριση να κρίνεται οριστικά και το ματς να τελειώνει ουσιαστικά κάπου εκεί, μιας και φάνταζε αδύνατο η ΡΕΑΛ να βρει 3 γκολ, χωρίς να δεχτεί κανένα, για να πάρει αυτή την πρόκριση.

Ο Άγιαξ παρουσίασε μια ομάδα που σφύζει από υγεία και βγάζει πολλά τρεξίματα στο παιχνίδι της. Εδώ και 50 χρόνια δουλεύει πάνω στην ίδια βάση, την οποία εξελίσσει και προσαρμόζει με τα χρόνια και τα νέα δεδομένα που εμφανίζονται στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Αλλά οι βασικές αρχές του τρόπου δουλειάς παραμένουν ίδιες και κυρίως στη διάταξη και στην τακτική του 4-3-3 που πάντα παίζει η ομάδα, σε κάθε περίοδο και όποιοι παίκτες οι προπονητές και αν την απαρτίζουν. Διαθέτει ποδοσφαιρική τεχνογνωσία στις ακαδημίες του και παράγει συνεχώς παίκτες, όπως ο πολύ εγκεφαλικός Ντε Γιονγκ που ήδη έχει πουληθεί στη Μπαρτσελόνα ή ο Ντε Λίχτ για τον οποίο ενδιαφέρεται η μισή Ευρώπη.

Από την άλλη η ΡΕΑΛ «γλυκάθηκε» με τα 4 Champions league τα τελευταία 5 χρόνια και επαναπαύτηκε στο γεγονός ότι κάθε χρόνο θα περιμένει 7 παιχνίδια στα νοκ άουτ του Champions league για να κατακτά το τρόπαιο. Υποτίμησε τον Άγιαξ, ιδίως μετά τη νίκη της στο 1^ο παιχνίδι. Φάνηκε και από την κίτρινη που πήρε ο Ράμος στο τέλος του πρώτου αγώνα, του οποίου η απουσία φάνηκε πάρα πολύ στον επαναληπτικό αφού είναι ο ηγέτης της άμυνας της ΡΕΑΛ. Από εκεί και πέρα ο Μόντριτς έχει σκάσει, ο Ίσκο και ο Μαρσέλο είναι εκτός ομάδας, ο Μπέιλ είναι φευγάτος και ο Κουρτουά, διακαής πόθος του Φλορεντίνο Πέρεθ,  δεν φαίνεται καλύτερος του Κέιλορ Νάβας. Το καλοκαίρι αποχώρησαν οι CR7 και Ζιντάν και τα κενά τους επ’ ουδενί καλύφθηκαν. Ο Σολάρι είναι τελειωμένος και η επόμενη μέρα είναι και πάλι ο Ζιντάν. Απομένει να δούμε τι μπορεί να συμμαζέψει και αν μπορεί να επαναφέρει την ομάδα στην κορυφή. Εμπεριέχει μεγάλο ρίσκο η απόφαση του να επιστρέψει αυτή τη στιγμή και με αυτά τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί.

Σε μια ομάδα που θριάμβευσε με τρεις σερί κούπες Champions league και που τώρα βρίσκεται στο ναδίρ, αφού δέχτηκε για πρώτη φορά 4 γκολ στην έδρα της σε ευρωπαϊκό παιχνίδι. Με την εφημερίδα (που παραδοσιακά υποστηρίζει τη ΡΕΑΛ) Marca να αποτυπώνει την πραγματικότητα στο πρωτοσέλιδο της,  «ΚΑΠΟΤΕ ΕΔΩ ΕΓΡΑΦΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑ».

Η Ρόμα δεν έχει υπομονή

Στο «Ντραγκάο» η Πόρτο μπήκε αποφασισμένη στο ματς και έδειξε ανώτερη από τη Ρόμα. Αφού κατάφερε και μείωσε στο τέλος του 1^ου αγώνα, χρειαζόταν μόνο ένα γκολ για να προκριθεί. Έχει βαρύτερη φανέλα στην Ευρώπη από τη Ρόμα, αφού έχει κατακτήσει δύο Champions league (κύπελλο πρωταθλητριών) και δεν υστερεί σε ταλέντο και ποιότητα στη παρούσα φάση.

Παρότι το γκολ του Τικίνιο ισοφαρίστηκε με πέναλντι του Ντε Ρόσι η Πόρτο δεν πτοήθηκε. Έφερε την πρόκριση στα ίσα με τον Μαρεγκά στο 52΄ και από εκεί και πέρα είχε τον έλεγχο του αγώνα. Μόνο στα τελευταία λεπτά επέδειξε επιπολαιότητα και η Ρόμα βρήκε δύο πολύ καλές ευκαιρίες με τον Ντζέκο ο οποίος αστόχησε από εξαιρετική θέση. Στην παράταση και οι δύο ήταν προσεκτικοί με την Πόρτο, πιο τυχερή,  να παίρνει την πρόκριση με πέναλντι του Τέγιες στο 117΄.

Η Ρόμα έχει μείνει στην περυσινή πρόκριση επί της Μπαρτσελόνα. Έκανε πολλές μεταγραφές και αλλαγές στο ρόστερ το περασμένο καλοκαίρι, όταν και αποχώρησαν κομβικοί παίκτες όπως ο Ναϊγκολάν και ο Στρούτμαν. Ανανέωσε την ομάδα της, αλλά όλο αυτό το εγχείρημα χρειάζεται χρόνο για να αποδώσει στο χορτάρι. Χρόνος δεν δόθηκε και έτσι μετά τον αποκλεισμό από την Πόρτο τελείωσαν τόσο ο κόουτς Ντι Φραντζέσκο, όσο και ο Ισπανός τεχνικός Διευθυντής Μόντσι. Το μέλλον παραδόθηκε στα χέρια του κόουτς Κλαούντιο Ρανιέρι…..

Για την Πόρτο του Σέρτζιο Κονσεϊσάο είναι τεράστια υπόθεση η παρουσία της ομάδας στους «8» του Champions league. Από μόνο του το γεγονός αυτό κάνει τη σαιζόν επιτυχημένη!

Η αύρα του sir Alex στην εξέδρα

Η Παρί είχε καθαρίσει άνετα και ωραία με 0-2 στο «Ολντ Τράφορντ» και η Γιουνάιντεντ πήγαινε με πολλές απουσίες στο Παρίσι. Απουσίαζαν για διάφορους λόγους οι Πογκμπα, Μάτα, Ερέρα,           Μάτιτς, Λίγκααρντ, Αλέξις Σάντσεζ, Βαλένσια, Νταρμιάν, Φιλ Τζόουνς και Μαρσιάλ. Δέκα παίκτες, σχεδόν όλοι βασικοί. Μετά από όλα αυτά η Παρί φάνταζε αδιαφιλονίκητο φαβορί για την πρόκριση. Όμως, η μπάλα είναι πόρνη. Η Γιουνάιντεντ βρήκε δύο φάσεις στο 1^ο ημίχρονο, η μία μόλις στο 2^ο λεπτό και η άλλη στο 30΄ μετά από λάθος του Μπουφόν και πήγε μπροστά στο ημίχρονο, προηγούμενη με 1-2, αφού είχε ισοφαρίσει ο Μπερνάτ στο 12΄. Ήθελε δηλαδή ένα γκολ για τη μεγάλη ανατροπή. Αυτό άγχωσε την Παρί. Παρόλα αυτά είχε τον έλεγχο του αγώνα και τη συντριπτική κατοχή της μπάλας. Ίσως έπρεπε να επιτεθεί πιο απαιτητικά και να κυνηγήσει κι άλλο γκολ και όχι να ρισκάρει να προκριθεί χωρίς να κάνει τίποτα. Κυριάρχησε μεν, αλλά δεν είχε την ψυχολογία μεγάλης ομάδας με βαριά φανέλα. Να παίξει απαιτητικά, για τη νίκη.  Έλλειπαν και οι Καβάνι – Νέιμαρ. Φάνηκε να υποτίμησε κάπως τη Γιουνάιντεντ και έπαιζε σαν υπνωτισμένη. Την ώρα που η Γιουνάιντεντ περίμενε τη μισή ευκαιρία για να κλέψει την πρόκριση. Ήταν και άτυχη η Παρί ειδικά στη φάση του 84΄, με τον Εμπαπέ να έχει περάσει και τον τερματοφύλακα και να γλιστράει πριν πλασάρει για να σκοράρει. Η Γιουνάιντεντ απλά αμυνόταν και δε δημιούργησε φάση, παρά μόνο το «σκοτωμένο» σουτ του Νταλότ στο τέλος που απέφερε το πέναλντι που εκτέλεσε εύστοχα ο Ράσφορντ και έφερε την πρόκριση.

   Δεν συμφωνώ με τους διθυράμβους που γράφονται για την ομαδάρα που τάχα έχει δημιουργήσει ο Σόλσκιερ. Πιστεύω με παρόμοια εμφάνιση απέναντι σε σοβαρό και έμπειρο αντίπαλο δεν έχει ελπίδα. Παρόλα αυτά της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια γιατί έπαιξε με τον κατάλληλο τρόπο δεν λύγισε από τις απουσίες της, από το ότι μες το παιχνίδι έχασε και τον Μπαγί μόλις στο 36΄, και στο τέλος αναγκάστηκε να παίζει με τους νεαρούς και άγνωστους Γκρίνγουντ και Τσογκ και διεκδίκησε τις όποιες πιθανότητές της και τα κατάφερε. Αυτή η επική πρόκριση φέρνει άλλον αέρα στα αποδυτήρια και πίστη του κλαμπ και των παικτών στο πρόσωπο του Σόλσκιερ.

    Η Παρί για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια πέφτει θύμα μιας ακόμα απίστευτης, επικής ανατροπής, όπως αυτή με το 1-6 από τη Μπάρτσα. Τέτοιες ήττες σημαδεύουν την ομάδα και επηρεάζουν αρνητικά και ανεξίτηλα το dna του κλαμπ. Πέρα από αυτά βλέπω πολλά λάθη από τον Οργανισμό. Καταρχήν ο Νειμάρ δεν είναι σοβαρός, δεν ανταποκρίνεται στο ρόλο του πιο ακριβοπληρωμένου παίκτη του κόσμου. Δεν είναι ηγέτης. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή που κρίνονται τα πάντα είναι τραυματίας και κάνει βόλτες στο καρναβάλι στη Βραζιλία. Πολύ soft και αυτός και ο Καβάνι που μπήκε στις καθυστερήσεις στο ματς με τη Γιουνάιντεντ. Κάνουν πλάκα με τις ανοιχτές άμυνες στη Γαλλία αλλά με δύσκολους αντιπάλους στα νοκ άουτ του Champions league δεν έχουν την προσωπικότητα να σηκώσουν την ομάδα. Από εκεί και πέρα δεν επιτρέπεται να έχεις διαθέσει τόσα χρήματα ως ομάδα και να παίζεις με τον 42χρονο Μπουφόν στο τέρμα και τον 37χρονο Ντάνι Άλβεζ εξτρεμ. Απεδείχθη ότι δεν προσδίδουν προσωπικότητα στην ομάδα, αλλά γηρατειά. Λίγοι επίσης και οι αμυντικοί Κεχρέρ και Κιμπέπε. Λίγος ο Ντράξλερ και έγκλημα να παίζει χαφ ο Μαρκίνιος. Τόσο ακριβή ομάδα που θέλει να κατακτήσει το Champions league δεν πάει με τέτοιους παίκτες. Αυτοί είναι για τη Σάλκε. Πάγκος? Καρζάβα, Παρέδες, Τσούπο-Μοτινγκ…. Της πλάκας. Κοροϊδεύουν τον Κελαϊφί ο Αντέρο Ενρίκε και ο Τούχελ. Θέλει άλλους παίκτες και άλλον προπονητή η ομάδα για να ανέβει επίπεδο, να αποκτήσει ειδικό βάρος και να χτυπήσει κούπα στο Champions league. Μέγα λάθος που δεν πήρε CR7 το καλοκαίρι.

    Αυτή τη βδομάδα έχουμε επίσης μεγάλα ματς και όπως είδαμε όλα είναι ανοιχτά. Μπάρτσα – Λιον, με το πρώτο ματς 0-0, Μάντσεστερ Σίτι – Σάλκε με το πρώτο ματς στο 3-2 για τους Άγγλους, Γιουβέντους – Ατλέτικο  Μαδρίτης με το πρώτο ματς στο 2-0 για την ομάδα του Τσόλο και Μπάγερν Μονάχου – Λίβερπουλ με 0-0 το πρώτο παιχνίδι. Σφαγή ! Μεγάλο ενδιαφέρον για μεγάλο ποδόσφαιρο, για μεγάλη μπάλα.

Καλό παιχνίδι….

                                                                                                   SAM

Ο Χιμένεθ έχει πολύ δουλειά…

     Ήττα με κάτω τα χέρια για την ΑΕΚ στο «Κλ. Βικελίδης» αφού ουσιαστικά δεν παρουσιάστηκε στο γήπεδο και ο Άρης κυριάρχησε με άνεση. Πάλι καλά που το σκορ έμεινε στο 0-2 αφού ο Άρης είχε δύο δοκάρια και αρκετές ακόμα ευκαιρίες για μια πιο ευρεία νίκη.

     Έτσι, μετά το 2^ο ημίχρονο στο «Γ. Καραϊσκάκης»  η Ένωση ήταν τραγική και στο ματς με τον Άρη όπου, για 90 λεπτά αυτή τη φορά, δεν παρουσίασε το παραμικρό ως ομάδα.

     Είναι ξεκάθαρο ότι η ομάδα αντιμετωπίζει πρόβλημα έλλειψης δυνάμεων και δεν μπορεί να παίξει υποφερτά για δεύτερο διαδοχικό παιχνίδι, αφού μετά την καλή εμφάνιση και τη νίκη επί του Ατρόμητου στο κύπελλο, στο «Κλ. Βικελίδης» σερνόταν.

      Πλέον, η ΑΕΚ που έχτισε ο Χιμένεθ και κατέκτησε το πρωτάθλημα την περασμένη σαιζόν δεν υπάρχει και δεν μπορεί η τωρινή ομάδα να υποστηρίξει το παιχνίδι που θέλει ο Ανδαλουσιανός κόουτς.  Η ομάδα δούλεψε από το καλοκαίρι με άλλον προπονητή και έχει πάρει στοιχεία του στο παιχνίδι της που δεν ταιριάζουν με τα «θέλω» του Χιμένεθ και που φαίνεται πως αυτή η ομάδα δεν μπορεί να τα υπηρετήσει. Ένα από αυτά είναι το ποδόσφαιρο κατοχής, με τις κοντινές πασούλες και την ανούσια κυκλοφορία της μπάλας. Χαρακτηριστικά αποτυπώνεται όλο αυτό στα στατιστικά του 1^ου ημιχρόνου του παιχνιδιού με τον Άρη. Η ομάδα είχε 69% κατοχή μπάλας και ΜΗΔΕΝ τελικές, ΜΗΔΕΝ ευκαιρίες για γκολ !

Έχει πολύ δουλειά ο Μανόλο…

      Καταρχήν στη φυσική κατάσταση, παρότι οι δημοσιογράφοι προσπαθούν να «βγάλουν λάδι» τον Ουζουνίδη, βασιζόμενοι στο γεγονός ότι οι μετρήσεις δείχνουν πως οι παίκτες κάνουν αντίστοιχα χιλιόμετρα με πέρυσι. Όμως, η διαφορά είναι στην ένταση που βγάζουν στα τρεξίματά τους και στις μονομαχίες που χάνουν αφού πάνε 2^οι στη μπάλα και αυτό είναι κάτι που φαίνεται με γυμνό μάτι, δε χρειάζονται μετρήσεις.

    Εν συνεχεία στον ψυχολογικό τομέα όπου η ομάδα δείχνει να έχει γονατίσει μπροστά στις απαιτήσεις που υπάρχουν από την πρωταθλήτρια και από τα παιχνίδια του Champions league, αλλά και από τα αποτελέσματα που δεν ήρθαν παρά την υπερπροσπάθεια σε κάποια ματς, όπως αυτό με την Μπενφίκα στο ΟΑΚΑ  και από το γεγονός ότι ξέμεινε από στόχους αφού στο Champions league δεν διεκδίκησε τίποτα και τερμάτισε χωρίς βαθμό, ενώ στο πρωτάθλημα έμεινε από νωρίς πολύ πίσω, από τον Νοέμβριο.  Η ομάδα έδειξε ότι δεν διέθετε τους παίκτες με την εμπειρία να την κουβαλήσουν για να μπορέσει να διαχειριστεί ως σύνολο το βάρος των απαιτήσεων του πρωταθλήματος που κατέκτησε και έκανε λάθος που το καλοκαίρι δεν απέκτησε τέτοιους, έμπειρους, παίκτες.

    Επίσης από την ομάδα λείπουν από την αρχή της σαιζόν συγκεκριμένα πράγματα. Χαρακτηριστικότερο όλων οι εξτρεμ, οι κλασικοί εξτρεμ που να διαθέτουν την ποιότητα να δημιουργήσουν καταστάσεις και να κεφαλαιοποιήσουν την κατοχή που έπαιζε ο Ουζουνίδης. Την απουσία αυτών κάλυπταν ο Μπακασέτας και ο Μάνταλος που είναι χαφ, 10αρια και συνεχώς συνέκλιναν προς τον άξονα, όπου διαθέτουν το σουτ και την κάθετη πάσα και ανέβαιναν οι μπακ. Εδώ υπήρχε το εξής πρόβλημα, πρώτον οι ΑΕΚ δεν διαθέτει τόσο ποιοτικούς επιθετικά μπακ, με εξαίρεση το παιχνίδι που έκανε ο Χουλτ κόντρα στην Μπενφίκα και δεύτερον, με το ταυτόχρονο ανέβασμα των δύο μπακ, πίσω έμεναν μόνο οι δύο σέντερ μπακ και στην κόντρα τους χτυπούσαν στην ταχύτητα. Από εκεί και πέρα της λείπουν ποιοτικοί παίκτες στα χαφ και αυτό φάνηκε περισσότερο μετά την περιθωριοποίηση του Σιμόες τον Νοέμβριο και τον τραυματισμό του Γαλανόπουλου τον Δεκέμβριο. Ο Άλεφ δεν κάνει τη διαφορά και ο Κρστισιτς ήρθε αργά και με πρόβλημα φυσικής κατάστασης. Όχι μόνο έπρεπε να καλυφθεί το κενό του Κονέ αλλά να αποκτηθεί συν ένας χαφ από το καλοκαίρι, αφού η ομάδα έπρεπε να υπερασπιστεί τον τίτλο της και να ανταπεξέλθει στα δύσκολα παιχνίδια του Champions league.

      Στην άμυνα μετά την περιθωριοποίηση του Λαμπρόπουου τα κουκιά δεν βγαίνουν, αφού ο ποιοτικός Τσιγκρίνσκι είναι επιρρεπής στους τραυματισμούς και ο Οικονόμου παίζει συνέχεια και έχει γονατίσει.

      Η ομάδα υστερεί στο σκάουτινγκ και εδώ πρέπει να βοηθήσει ο Μανόλο που πρέπει να προτείνει ποιοτικούς και προσιτούς παίκτες από την Ισπανική αγορά εκμεταλλευόμενος τις γνωριμίες του.

Οι παίκτες

     Παρατηρούμε στα τελευταία παιχνίδια ότι όλοι σχεδόν οι παίκτες της ΑΕΚ είναι σε κακή αγωνιστική κατάσταση, δεν παρουσιάζουν στο γήπεδο αυτό που μας είχαν δείξει την περυσινή σαιζόν.

    Ο Μπάρκας κάνει αρκετά λάθη και δέχεται γκολ χωρίς να αντιδρά. Δείχνει να τον έχει επηρεάσει η μεταγραφολογία. Χαρακτηριστικό το παιχνίδι στο «Γ. Καραϊσκάκης» όπου δέχθηκε συνολικά εννιά σουτ. Τα πέντε πέρασαν άουτ και τα τέσσερα ήταν γκολ…. Ότι πήγαινε μέσα έγραφε. Δεν είναι στο επίπεδο απόδοσης που πρέπει αλλά παρόλα αυτά παίζει συνέχεια, με τον Τσιντώτα να έχει εξαφανιστεί από την περίοδο Ουζουνίδη.

     Ο Τσόσιτς σκέτη απογοήτευση. Φέρει ευθύνη στο 3 από τα 4 γκολ στο «Γ. Καραϊσκάκης», ειδικά σε εκείνο που πέφτει με φόρα πάνω στον Μπακάκη χωρίς να ξέρει που είναι η πάλα, είναι τραγικός. Είναι εμφανή η αδυναμία του στο ένας με έναν και μόνο ως λίμπερο αποδίδει αφού διαθέτει τεχνική. Φανερή η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσής του και τα νεύρα που βγάζει χωρίς λόγω στο παιχνίδι.

    Πολύ πεσμένος και ο Οικονόμου και επιρρεπής σε λάθη. Μοιάζει να έχει κουραστεί. Δεν ταιριάζουν αγωνιστικά ως δίδυμο οι Οικονόμου – Τσόσιτς. ‘Έμοιαζαν με κώνους στο «Κλ. Βικελίδης». 

     Οι Σιμόες και Μπακασέτας έχουν τη δικαιολογία της 3μηνης αποχής τους από τις επίσημες υποχρεώσεις της ομάδας, ενώ  Γαλανόπουλος κλάταρε και έβγαλε τραυματισμό, απουσίαζε από τα μέσα Δεκεμβρίου και τώρα επανέρχεται στην αγωνιστική δράση.

     Ο Μάνταλος από τότε που γύρισε από τον 2^ο χιαστό δείχνει να έχει χάσει σε μυϊκή μάζα, είναι τόσο αδύνατος που μοιάζει με «φτερό στον άνεμο». Δεν μπορεί να βοηθήσει αμυντικά, να μαρκάρει παίκτη, να κερδίσει μονομαχίες, να κουβαλήσει μπάλα με αντίπαλο πάνω του και να αντέξει στο μαρκάρισμα, να μείνει όρθιος και να μπει κάθετα με τη μπάλα στην περιοχή, πολύ αδύναμο και το σουτ του.

    Ο Λιβάγια, ήταν άφαντος στο «Γ. Καραϊσκάκης». Δείχνει πολύ αργός, δεν έχει προωθητική ντρίμπλα, δεν είναι τόσο επικίνδυνος μες την περιοχή, στο γκολ. Γενικά δείχνει να μην έχει γυμναστεί όπως πέρυσι. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της δουλειάς που δεν έγινε φέτος.

   Γενικά οι περισσότεροι παίκτες δεν είναι στα περυσινά αγωνιστικά δεδομένα τους.

    Μόνο ο Πόνσε, έστω και για 60 λεπτά στα μεγάλα ματς, βγάζει τρεξίματα στο γήπεδο και πρεσάρει συνεχώς ψηλά. Είναι σύγχρονος επιθετικός, έστω και διαφορετικού τύπου φορ από τον προκάτοχο του τον Αραούχο, έχει σταθερή απόδοση από τότε που προσαρμόστηκε, είναι γυμνασμένος, δυνατός, αθλητικός, έχει αγωνιστική πειθαρχία, είναι σωστός στην τακτική, πρεσάρει και το κυριότερο, έχει το γκολ !  Πρέπει να μείνει στην ομάδα, να γυμναστεί σωστά και ο Λιβάγια και να επανέλθει στα περυσινά του στάνταρ και σε αυτό το δίδυμο να επενδύσει η ΑΕΚ στην επίθεση της !

   Η μοναδική μεταγραφή του Ιανουαρίου ο Κρστισιτς είναι πίσω σε φυσική κατάσταση και μέχρι τώρα δεν έχει αγωνιστεί πολύ.

   Επίσης, υπάρχουν και παίκτες που απλά είναι στο ρόστερ, δεν έπαιζαν ποτέ, όπως π.χ. ο Σβάρνας, που τώρα με τον Χιμένεθ πήρε ευκαιρίες. Πιστεύω ότι παίκτες όπως ο Σβάρνας, ο Γιαννιώτας, ο Αλμπάνης, ο Μοράν που έφυγε, ο Τσιντώτας, θα μπορούσαν να πάρουν περισσότερα παιχνίδια, ειδικά το φθινόπωρο που η ομάδα είχε και το Champions league. Θα μπορούσαν να βοηθήσουν σε εντός έδρας παιχνίδια με μικρούς αντιπάλους του πρωταθλήματος και να δώσουν ανάσες στους βασικούς. Όχι να παίξουν όλοι μαζί σε ένα παιχνίδι αλλά ένας, δυο από αυτούς ώστε να μη διαταραχτεί η συνοχή της ομάδας. Ο Ουζουνίδης πήγαινε με τους ίδιους για να δείξει ότι δεν του έκαναν μεταγραφές…..

Ο κόουτς

 Ο Μανόλο Χιμένεθ στην επιστροφή του παρέλαβε μια ομάδα με πρόβλημα στη φυσική κατάσταση, κακή ψυχολογία, εκτός διεκδίκησης του πρωταθλήματος και SOFT. Με το Χιμένεθ στον πάγκο της η ΑΕΚ έχει δώσει μέχρι τώρα 6 παιχνίδια. Δύο στο κύπελλο με τον Ατρόμητο, όπου κατέκτησε δύο νίκες, η μία στο ντεπούτο του Ισπανού και η άλλη, με 3-0 στο ΟΑΚΑ,  που σφράγισε την πρόκριση και ήταν η καλύτερη εμφάνιση της ομάδας από την επιστροφή του Χιμένεθ. Και τέσσερις αγώνες στο πρωτάθλημα, με 2 νίκες και 2 ήττες. Δύο ισχνές νίκες, με ένα γκολ διαφορά σε εντός έδρας παιχνίδια με υποδεεστέρους αντιπάλους, τον Όφη και τον Απόλλων Αθηνών, τα δύο φαβορί για υποβιβασμό και δύο ήττες, η μία διασυρμός σε ένα ημίχρονο από τον Ολυμπιακό και η άλλη με κάτω τα χέρια στη Θεσσαλονίκη από τον Άρη.

     Ο Χιμένεθ έστω και αναγκαστικά λόγω τραυματισμών που προέκυψαν ή που ήδη υπήρχαν, άνοιξε το ροτέσιον, αφού ξεκίνησε στην 11αδα δεκαοχτώ -18- διαφορετικούς ποδοσφαιριστές σε αυτά τα έξι παιχνίδια, ενώ ευκαιρίες και χρόνο συμμετοχής πήραν και οι Σβάρνας, Αλμπάνης, Γιαννιώτας, περνώντας το μήνυμα ότι όλοι υπολογίζονται και όλοι αξιολογούνται για το μέλλον.

     Ο κόουτς έχει κάνει και λάθη, με χαρακτηριστικότερο το ότι πήγε και έπαιξε «στα κόκκινα» στο 1^ο ημίχρονο στο «Γ. Καραϊσκάκης», πιέζοντας πολύ ψηλά και ενώ γνώριζε το πρόβλημα φυσικής κατάστασης και τον κίνδυνο να «σκάσει» η ομάδα στην επανάληψη, όπως και έγινε.

   

      Αξιολογώντας τις πιθανότητες της ομάδας στην τελική ευθεία της φετινής σαιζόν, θα έλεγα ότι ο κόουτς μοιάζει μπερδεμένος και δείχνει να μη μπορεί να προσαρμοστεί στα δεδομένα που βρήκε στην ομάδα. Δυσκολεύεται να περάσει και πάλι τον δικό του τρόπο παιχνιδιού και αφήνει την ομάδα να παίζει με την ανούσια κατοχή του Ουζουνίδη, χωρίς να φτιάχνει φάσεις, χωρίς να παίζει στοχευμένα και με ουσία. Είπαμε, 69% κατοχή, ΜΗΔΕΝ τελικές !

    Γνωρίζει ότι δεν μπορεί τώρα, στο τέλος της σαιζόν, να κάνει πολλά πράγματα στο θέμα της φυσικής κατάστασης παρά μόνο συντήρηση και διαχείριση. Φαίνεται να θέλει να χρησιμοποιήσει τα παιχνίδια πρωταθλήματος για πειραματισμούς ώστε αφενός μεν η ομάδα να παρουσιαστεί έτοιμη στα παιχνίδια του κυπέλλου που είναι ο στόχος που απέμεινε για να μην πάει χαμένη η χρονιά, αφετέρου δε να περάσει ξανά τον δικό του τρόπο παιχνιδιού στους παίκτες, τη δική του τακτική προσέγγιση και ακόμη, να αξιολογήσει το ρόστερ, τον κάθε παίκτη αυτού, να τους φρεσκάρει, να τους αποφορτίσει  και να φτιάξει το κλίμα στα αποδυτήρια.

     Με τη σαιζόν να πλησιάζει στο τέλος της, τα πράγματα δεν είναι ιδανικά στρωμένα για την ΑΕΚ.  Ο ΠΑΟΚ είναι σε φοβερή κατάσταση και κάνει τη διεκδίκηση του κυπέλλου τρομερά δύσκολη, με την ομάδα να είναι κοντά στο να κλείσει τη σαιζόν χωρίς τίτλο. Πολλά θα εξαρτηθούν από τον αντίπαλο στην κλήρωση των ημιτελικών του κυπέλλου.

     Από εκεί και πέρα, με τη διαδικασία του χτισίματος του νέου γηπέδου, η ομάδα δεν μπορεί να μπει στη λογική των ακριβών μεταγραφών, των ακριβών συμβολαίων. Ποντάρει στο σκάουτινγκ για τον εντοπισμό παικτών ταλαντούχων και προσιτών, τα λεγόμενα «λαβράκια» και στη δουλειά του προπονητικού σταφ ώστε οι παίκτες να βελτιωθούν, να ανεβάσουν τις μετοχές τους στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο και να κάνουν την αγωνιστική τους υπέρβαση με την ομάδα, φέρνοντας τίτλους, όπως συνέβη με την κατάκτηση του περυσινού πρωταθλήματος.

    Όλα αυτά δείχνουν προς το πρόσωπο του κόουτς. Αυτός πρέπει να εντοπίσει και να προτείνει προσιτούς και ταλαντούχους παίκτες που ταιριάζουν στο αγωνιστικό του στιλ και αυτός πρέπει να δουλέψει με όλους τους παίκτες, να τους βελτιώσει, να τους εκτοξεύσει, να φέρει τίτλους !

   Συμπέρασμα : ο Χιμένεθ έχει πολύ δουλειά μπροστά του.

                                                                                                                                 SAM