Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΕΛΕΜΠΙΑΣ

 

    Το μεγάλο παιχνίδι στα φετινά ημιτελικά του Champions League  είναι το Παρί Σεν Ζερμέν – Μάντσεστερ Σίτι. Μια Αραβική μάχη σε ευρωπαϊκό έδαφος. Οι συνθήκες έχουν ωριμάσει, τα δισεκατομμύρια που επενδύθηκαν δείχνουν να έχουν πιάσει τόπο και οι δύο ομάδες μοιάζουν έτοιμες για την κορυφή της Ευρώπης. Το θέμα είναι πως ο θρόνος χωράει μόνο έναν !

 

 

Τα Εμιράτα

 

      Από τη μια μεριά το Κατάρ με τον Αλ Κελαϊφί και από την άλλη το Αμπου Ντάμπι με τον  σεϊχη Μανσούρ. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Κατάρ έχουν διακοπεί, για γεωπολιτικούς λόγους αλλά και για λόγους ανταγωνισμού σε θέματα ενέργειας (πετρέλαιο - φυσικό αέριο). Τα ημιτελικά του Champions league τους δίνουν την ευκαιρία για μια νέα σύγκρουση, που αφορά το πρεστίζ, το «φαίνεσθε», την επίδειξη του πλούτου, την παρουσία στα ευρωπαϊκά σαλόνια.

    Ο σεϊχης Μανσούρ απέκτησε τη Σίτι τον Μάιο του 2008 δαπανώντας 210 εκ. λίρες και έχει ξοδέψει μέχρι σήμερα 1, 924 δις ευρώ για να δει την ομάδα του στην κορυφή της Ευρώπης. Η μεγάλη του στιγμή έγινε το καλοκαίρι του 2016 οπότε και συμφώνησε με τον Πεπ Γκουαρντιόλα να του παραδώσει τα κλειδιά της ομάδας.

    Ο Νασέρ Ελ Κελαϊφί πήρε στην κατοχή του την Παρί Σεν Ζερμέν τον Ιούνιο του 2011 και μέχρι σήμερα έχει ξοδέψει 1,304 δις ευρώ για παίκτες, προπονητές και εγκαταστάσεις. Αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2017 όταν «έσπασε» τη ρήτρα του Νέιμαρ στη Μπαρτσελόνα ύψους 222 εκ ευρώ και ταυτόχρονα απέκτησε 180 εκ ευρώ τον Εμπαπέ από τη Μονακό, προκαλώντας πανικό σε ολόκληρη την Ευρώπη !

     Η Παρί από το 2011 έχει κατακτήσει 7 πρωταθλήματα Γαλλίας, 5 κύπελλα, 6 λιγκ καπ και 8 σούπερ καπ. Η Σίτι από το 2008 στα σαφώς πιο ανταγωνιστικό Αγγλικό ποδοσφαιρικό περιβάλλον, έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα (5 με το φετινό) 2 κύπελλα, 5 λιγκ καπ και 3 σούπερ καπ. Χόρτασαν εγχώριους τίτλους επιβάλλοντας την εντός συνόρων κυριαρχία τους. Στην Ευρώπη? Αμφότερες έχουν κατακτήσει από ένα κύπελλο Κυπελλούχων στο παρελθόν. Το μακρινό 1970 η Σίτι και προ 25ετιας, το 1996, η Παρί.  Υπό νέα ιδιοκτησία όμως και οι δύο έχουν ένα και μοναδικό στο, το «Άγιο δισκοπότηρο» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, την κούπα με τα «μεγάλα αυτιά», το Champions League .

 

 

Στο Champions League

 

    Στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση δε θα απείχε από την αλήθεια αν λέγαμε ότι έχουν αποτύχει. Η Σίτι έχει φτάσει μια φορά μέχρι τα ημιτελικά, το 2016 με τον Μανουέλ Πελεγκρίνι στον πάγκο της, με τον Πεπ μόνο μέχρι τους «8». Κάτι παθαίνει ο Καταλανός στην τελική ευθεία και κολλάει το μυαλό του, τον έχουμε δει να κάνει αλλοπρόσαλλα πράγματα και να γνωρίζει τραγικούς αποκλεισμούς, αν και ανώτερος θεωρητικά ως ομάδα. Φέτος κατάφερε να μην κολλήσει και απέκλεισε με δύο νίκες την κατά πολύ κατώτερη του Ντόρντμουντ, οπότε θα του έφυγε ένα βάρος. Η Παρί έχει υποστεί remontada από τη Μπάρτσα με εκείνο το 1-6 με πρωταγωνιστή τον Νέιμαρ ως αντίπαλο και έχει αποκλειστεί εντός έδρας από μια ανύπαρκτη Γιουνάιντεντ την επόμενη σαιζόν απλά επειδή τα πόδια των παικτών της έτρεμαν. Πέρυσι όμως έφτασε μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης και φέτος έχει ήδη αφήσει έξω Μπάρτσα και Μπάγερν στα νοκ άουτ.

    Οι μεταξύ τους αναμετρήσεις στο παρελθόν, είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού. Ένα στείρο 0-0 τη σαιζόν 2008-09 για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ματς που ουδείς θυμάται και η μονομαχία τους στους «8» το 2016, με τη Σίτι να παίρνει την πρόκριση. Πρώτο ματς στο Παρίσι, στις 6 Απριλίου 2016 και 2-2 τελικό αποτέλεσμα. Σκόρερ ο Ζλάταν και ο Ραμπιο για την Παρί και ο Ντε Μπρούινε με τον Φερνάντο για τη Σίτι. Τα στατιστικά του ματς, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. 68%-32% κατοχή μπάλας υπέρ των γηπεδούχων, 733 έναντι 352 οι πάσες, 16-11 οι τελικές και 4-4 τα κόρνερ.  Στον επαναληπτικό, μια εβδομάδα αργότερα,  η Σίτι επικράτησε με 1-0 με γκολ του Ντε Μπρούιν και πήρε την πρόκριση. Στατιστικά, 35%-65% η κατοχή υπέρ της Παρί και πάλι, 381 αντί 711 οι πάσες, 9-6 οι τελικές και 6-5 τα κόρνερ. Από τα στατιστικά αντιλαμβάνεται κανείς ότι μιλάμε για μια τελείως διαφορετική Σίτι τότε. Που άφηνε την κατοχή στον αντίπαλο και δεν αντάλλασε πολλές πάσες όπως πλέον υπό τον Πεπ. Από εκείνες τις αναμετρήσεις έχουν απομείνει στις ομάδες οι Ντι Μαρία και Μαρκίνος για την Παρί καθώς και οι Κιμπέπε και Κουρζάβα που ήταν στον πάγκο σε εκείνα τα παιχνίδια, δεν είχαν παίξει, ενώ για τη Σίτι οι Ντε Μπρούιν, σκόρερ και στα 2 παιχνίδια, Φερναντίνιο και Αγκούερο που δύσκολα θα παίξει φέτος.

 

 

Η μάχη των πάγκων

    Οι δύο προπονητές έχουν, ασφαλώς, προϊστορία και επικές μεταξύ τους μονομαχίες. Αρχής γενομένης από τις κόντρες της Μπάρτσα του Πεπ με την Εσπανιόλ του Ποκετίνο και αργότερα στην Πρέμιερ Λιγκ με τις αναμετρήσεις Σίτι με Τότεναμ. Συνολικά έχουν συναντηθεί 18 φορές, με τον Πεπ να μετρά 10 νίκες και τον Ποκετίνο 3. Σαφώς και ο Πεπ ήταν πάντα σε ακριβότερη ομάδα, ενώ τώρα υπάρχει ισορροπία. Μία αναμέτρηση πάντως θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων. Το 2019 η κληρωτίδα του Champions League έφερνε αντιμέτωπους τους δύο προπονητές στα προημιτελικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Η Τότεναμ του Ποκετίνο πήρε το 1ο ματς στο Λονδίνο με 1-0 χάρη σε ένα γκολ του Χέουνγκ Μιν Σον. Όλα τα λεφτά όμως ήταν η ρεβάνς του «Έτιχαντ». Εκεί όπου οι «πολίτες» και τα «σπιρούνια» έδωσαν μία από τις πιο επικές ποδοσφαιρικές παραστάσεις της διοργάνωσης. Ένα παιχνίδι με συνολικά επτά γκολ (4-3), με ανατροπές, αλλαγές συναισθημάτων, γκολ στο 95 ΄ που ακυρώθηκε από το VAR και η πρόκριση να πηγαίνει στην Τότεναμ!

 

Τι έδειξαν μέχρι τώρα

     Με μεγάλο ζόρι η Σίτι έφτασε στα ημιτελικά ξεπερνώντας το χαμηλό εμπόδιο της Ντόρντμουντ. Αλλά αφού ο Πεπ ξεπέρασε την κατάρα των προημιτελικών είναι έτοιμος να φτάσει μέχρι το τέλος. Η Σιτι έδειξε αδυναμίες απέναντι σε έναν κατώτερο αντίπαλο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Πεπ το παθαίνει αυτό. Θολώνει το μυαλό του. Η ομάδα φάνηκε να μην είναι έτοιμη πνευματικά, μπροστά στο φάσμα του τελικού. Εμφανίστηκε αγχωμένη, να μη μπορεί να ανταπεξέλθει στη μεγάλη πρόκληση. Έπαιξε προβλέψιμα, οι αντίπαλοι έχουν μάθει να τη διαβάζουν και να αντιμετωπίζουν τον τρόπο παιχνιδιού της.

    Η Παρί από την άλλη, πέρυσι έφτασε τελικό και έχασε την κούπα από τη Μπάγερν. Φέτος θέλει το βήμα παραπάνω. Για 2η σερί σαιζόν είναι στα ημιτελικά του Champions League. Ωρίμασε! Τα παιχνίδια κόντρα στη Μπάγερν κατέδειξαν ότι η ομάδα είναι έτοιμη για κούπα. Βελτιώθηκε στις λεπτομέρειες, τις έκανε να λειτουργούν υπέρ της και πήρε την πρόκριση. Είχε αυτοπεποίθηση. Αξιοποίησε τα δυνατά της σημεία, γνώριζε τις αδυναμίες του αντιπάλου και φρόντισε να τις καταδείξει, είχε απαντήσεις σε ότι δυσκολίες της έβαζε η Μπάγερν και έκανε σωστή διαχείριση των δύο αγώνων. Κυρίως έδειξε πως έχει δημιουργηθεί χημεία ανάμεσα σε Νέιμαρ και Εμπαπέ.

    Ένα Νέιμαρ που παρουσιάστηκε ήρεμος, πειθαρχημένος και αποφασιστικός. Στο Μόναχο είχε 2 ασίστ και στη ρεβάνς τον σταμάτησαν τα δοκάρια, είχε 3! Δείχνει στην παρούσα φάση πιο ώριμος από ποτέ. Έχει ξαναπάρει κούπα, το 2015 με τη Μπάρτσα, αλλά τότε ζούσε στη σκιά του Μέσι.

    Και το ερώτημα είναι: η Παρί είναι πιο έτοιμη?  Δε νομίζω. Σε έναν τέτοιο ημιτελικό δεν υπάρχουν φαβορί κι ας ακούγεται κλισέ. Μπορεί οι Γάλλοι να είχαν καλύτερη εικόνα απέναντι στην ισχυρότερη Γερμανική ομάδα αλλά και η Σίτι δεν κώλωσε όταν βρέθηκε πίσω στη ρεβάνς στην κοιλάδα του Ρουρ και έκανε την ανατροπή παίρνοντας τη νίκη και την πρόκριση. Η Σίτι παίζει σε πιο δύσκολο πρωτάθλημα, είναι συνηθισμένη στα μεγάλα ματς κάθε βδομάδα. Η Παρί δείχνει να έχει βάλει σε 2η μοίρα φέτος το Γαλλικό πρωτάθλημα, ενώ η Σίτι σχεδόν έχει εξασφαλίσει τον τίτλο στην Πρέμιερ. Οπότε θα πάνε απερίσπαστες στις μεταξύ τους μάχες. Και οι δύο ομάδες δείχνουν μεγάλη προσοχή στην ανασταλτική τους λειτουργία στη φετινή τους βερσιόν. Η Παρί πιέζει τον αντίπαλο για να κλέψει μπάλα και να χτυπήσει στην κόντρα με τον ταχύτατο Εμπαπέ. Απέναντι σε οργανωμένες άμυνες βασίζεται στην υψηλή τεχνική του Νέιμαρ, του Ντι Μαρία, του Βεράτι και των άλλων αστέρων της. Η Σίτι κρατάει πολύ τη μπάλα ώστε καταρχήν να μην την έχει ο αντίπαλος και να της επιτεθεί και εν συνεχεία με την κυκλοφορία στοχεύει στο να μετακινήσει την αντίπαλη άμυνα, να την κάνει να χάσει τη συνοχή της και να χτυπήσει στο κενό που θα δημιουργηθεί με μια αστραπιαία κάθετη πάσα των εξαιρετικών χαφ της. Η ποιότητα των ρόστερ είναι δεδομένη. Συγκαταλέγονται στις 5-6 πιο ποιοτικές ομάδες στον ποδοσφαιρικό πλανήτη.

 

Σε περίπτωση αποκλεισμού

    Ο θρόνος είναι μόνο για έναν, την πρόκριση για τον τελικό της Κωνσταντινούπολης θα την πάρει μόνο ο ένας εκ τν δύο «νεόπλουτων» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Και το ερώτημα είναι τι θα φέρει η επόμενη μέρα.

    Για την Παρί, θεωρώ ότι το καλοκαίρι θα φύγει ένας εκ των Εμπαπέ – Νέιμαρ. Επίσης κάποιοι άλλοι παίκτες για διάφορους λόγους έχουν τελειώσει από την ομάδα, π.χ. Ντι Μαρία, Ντράξλερ. Μοιάζει να είναι η τελευταία ευκαιρία τούτης της ομάδας. Μετά ο Ποκετίνο θα κληθεί να χτίσει τη νέα Παρί.

    Για τη Σίτι, θα είναι μεγάλο πλήγμα για τον Πεπ. Όχι πως τον κουνάει κανένας, αλλά για το πρεστίζ του. Θα ‘ναι μια ακόμα απόδειξη ότι χωρίς τον Μέσι τον ποδόσφαιρό του δεν επαρκεί. Ότι κολλάει στο νοκ άουτ ματς. Ότι είναι καλός για μαραθώνιο και όχι για κούρσα της μιας ανάσας. Και για τη Σίτι κλείνει ένας κύκλος και σίγουρα το καλοκαίρι θα υπάρξουν αλλαγές. Για κάποιους εκ των παικτών είναι η ευκαιρία τους.

 

Οι Κελεμπίες

    Οι ιδιοκτήτες και των δύο ομάδων, αν και λόγω προέλευσης θεωρούνται «άμπαλοι», έδειξαν πρωτόγνωρη υπομονή και μεθοδικότητα στο χτίσιμο των ομάδων τους. Τώρα ήρθε η ώρα να δρέψουν καρπούς. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον περιμένω την επόμενη ημέρα της σύγκρουσης τους. Ιδιαίτερα για τον χαμένο της αναμέτρησης που θεωρείται «η μητέρα των μαχών» .

    Έχουν ρίξει τόσα δις ευρώ και ακόμα κούπα δεν έχουν δει. Στάθηκε αδύνατο ως τώρα να εκπαραθυρώσουν παραδοσιακές ομάδες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και να πάρουν τη θέση τους στα ψηλά της πυραμίδας. Απόδειξη ότι τίποτα δε γίνεται εύκολα στο ποδόσφαιρο. Πρέπει να μελετήσεις την αποτυχία, να μάθεις, για να φτάσεις στην κορυφή.

    Σε κάθε περίπτωση, όποιος από τους δύο κι αν προκριθεί θα έχουμε νέα δεδομένα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Ειδικά αν καταφέρει να σηκώσει κούπα! Ίσως μιλάμε για μια νέα εποχή που ανατέλλει, την εποχή της…. Κελεμπίας !

                                                                                                    SAM

Η Παρί ψήλωσε….

 

     Ωραίο ματς είδαμε χθες, γεμάτο. Σού άφηνε μια αίσθηση πληρότητας με την ολοκλήρωση του. Γεμάτο από φάσεις και με το ανάλογο σασπένς. Την πρόκριση πήρε η Παρί. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο, μόνο ο ένας χαμογελάει στο τέλος !

     Παρακολουθήσαμε δύο καλοδουλεμένες ομάδες, με ομοιογένεια και αυτοματισμούς. Που οι προπονητές τους κατάφεραν να ενσωματώσουν την ποιότητα και το ταλέντο των παικτών στη λειτουργία της ομάδας. Παικτών που όλοι ξέρουν μπάλα, δηλαδή είναι κοντρολαρισμένοι και άψογοι χειριστές της στρογγυλής θεάς, αλλά και που τακτικά γνωρίζουν ποδόσφαιρο, τόσο σε ατομικό επίπεδο για τη θέση τους, όσο και σε ομαδικό, για την επιθετική ανάπτυξη και την ανασταλτική λειτουργία της ομάδος. Επίσης είναι καλογυμνασμένοι, με τρεξίματα, με αντοχές για να μπορούν να βγάλουν συνεχόμενα σπριντ και να δώσουν δυνατές μονομαχίες.  Να ανταμείψουν τον θεατή που κάθεται να δει ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου.

     Ο 1^ος αγώνας είχε λήξει με νίκη των Παριζιάνων με σκορ 3-2 στο Μόναχο. Σε αυτό το επίπεδο όμως και έχοντας απέναντι τη Μπάγερν του Φλικ, μια μηχανή παραγωγής ποδοσφαίρου, δεν τους έδινε τον τίτλο του φαβορί. Πολλές ελλείψεις και για τις δύο ομάδες. Η Μπάγερν δεν είχε παίκτες στον πάγκο για την τελική της αντεπίθεση, ο Φλικ πέρασε στο ματς τον άγουρο ακόμα Μουζιάλα και τον Χάβι Μαρτίνεζ για να παίξει φορ λόγω ύψους. Της έλλειπαν ο Σίλε, ο Ντιέγκο Κόστα, ο Γκορέτσκα, ο Τολισό, ο Γκνάμπρι και φυσικά ο μεγάλος Λεβαντόφσκι. Στο 1^ο ματς δημιούργησε 34 (!!!) τελικές και δεν είχε τον παίκτη να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα. Χθες φάνηκαν και οι ελλείψεις στα εξτρέμ, λίγος ο Κομάν και με κακές – επιπόλαιες επιλογές ο Σανέ.

     Πολλά προβλήματα απουσιών και η Παρί, ειδικά στην άμυνα. Έλειπαν ο Κεχρέρ και ο Φλορέντζι από δεξιά, ο Μπερνάτ και ο Κουρζάβα από αριστερά και ο Μαρκίνιος από τα στόπερ. Παρόλα αυτά κράτησε τη Μπάγερν στο ένα γκολ. Από τα χαφ έλλειπαν ο Βεράτι, ο Σαράμπια και ο Ραφίνια. Τον Ικάρντι δεν τον θεωρώ πλέον απουσία.

     Από τη Μπάγερν μεγάλο ματς έκανε ο Λούκας Ερνάντεζ που με την ταχύτητα του σταμάτησε αρκετές φορές Εμπαπέ και Νέιμαρ, ενώ συγκλονιστικός ήταν και ο παρτενέρ του στο κέντρο της άμυνας Ζερόμ Μπόατενγκ, παρότι ξέρει ότι η Μπάγερν δε θα του ανανεώσει το συμβόλαιο. Σε κακή βραδιά οι εξτρέμ και οι μπακ, Παβάρ και Ντέιβις, ειδικά τον δεύτερο τον έκαναν ....  Που γράφαν διθυράμβους πέρυσι κάποιοι μετά την 8αρα στη Μπάρτσα, τον περνούσε όπως ήθελε χθες ο Ντι Μαρία.

     Η Παρί έβγαλε ανθεκτικότητα και δεν πανικοβλήθηκε παρότι από τις πίσω γραμμές της έλλειπαν προσωπικότητες όπως ο Βεράτι με τον Μαρκίνιος και παρότι η μπάλα δεν την ήθελε. Τρία δοκάρια ο Νέιμαρ στο 1^ο ημίχρονο, μετά τα οποία δέχεται το γκολ και που στις αρχές του 2^ου μέρους, στο 53΄, ο Νέιμαρ και πάλι, για εκατοστά δεν ισοφαρίζει. Είναι μια ομάδα που έχει κάνει σημαντικά βήματα. Δεν είναι πλέον η Παρί που δέχεται την Remontada στο «Νόυ Καμπ», ή τον αποκλεισμό από την «ημιθανή» Γιουνάιντεντ στην έδρα της. Πέρυσι οι Γάλλοι έπαιξαν τελικό Champions league και φέτος έχουν βγάλει εκτός σε νοκ άουτ αγώνες τη Μπαρτσελόνα και τη Μπάγερν !

       Στα του αγώνα, η Μπάγερν πήγε το παιχνίδι όπως ήθελε. Στο πρώτο 25λεπτο πίεσε με 6-7 παίκτες πάνω από τη σέντρα, δεν άφησε τους Γάλλους να πάρουν ανάσα, κυνήγησε τον αιφνιδιασμό. Μετά το ματς άλλαξε και η Παρί έβγαλε φάσεις. Τελικά η Μπάγερν βρήκε ένα γκολ στο 1^ο ημίχρονο, άφησε την Παρί να ξεθυμάνει, ήταν και τυχερή με την αστοχία του Νέιμαρ και μετά το 70΄ ρίσκαρε. Πίεσε και έψαξε το γκολ της πρόκρισης. Πάλεψε ως το τέλος, κινούμενη από το ένστικτο της επιβίωσης. Μένει η αίσθηση ότι με τον Λέβα θα έπαιρνε αυτή την πρόκριση. Με τα «Αν» όμως παίζεις ταινία, όχι ποδόσφαιρο….

      Σε αυτό το σημείο, οι ομάδες είναι και κάπου φυσιολογικό να έχουν τόσες απουσίες σε μια περίεργη σαιζόν λόγω κορονοϊού και ελλιπούς προετοιμασίας.  Μέτρησε το βάθος του ρόστερ της Παρί. Ήταν και ένα ζευγάρι που ταίριαζε λόγω αντίθετης ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας. Από τη μια η Μπάγερν είναι η πιο δουλεμένη ομάδα στον πλανήτη στο να σπάει κλειστές άμυνες και να δημιουργεί πολλές ευκαιρίες, με τον Λεβαντόφσκι να τις τελειώνει. Από την άλλη η Παρί είναι η ιδανική ομάδα για να σπάει την πίεση με τις ντρίμπλες του Νέιμαρ και να βγαίνει στην αντεπίθεση με την ταχύτητα του Εμπαπέ.

     Ο απλός ποδοσφαιρόφιλος αυτά τα παιχνίδια περιμένει κάθε χρόνο για να χορτάσει μπάλα. Μπάγερν και Παρί τον αντάμειψαν για την αναμονή του !

 

Υ.Γ.  Η Μπάγερν αποκλείεται να βρει, αυτή τη στιγμή, καλύτερο προπονητή από τον Χάνσι Φλικ !!!

                                                                                                                     SAM

Δυναμό Ζάγκρεμπ : Έχτισαν μεγάλη ομάδα μέσω ακριβών πωλήσεων

       Έμεινε άφωνη όλη η Ευρώπη με την ανατροπή που επέτυχε η Δυναμό Ζάγκρεμπ επί της Τότεναμ. Έχοντας χάσει το πρώτο ματς στο Λονδίνο με 0-2 όλοι την είχαν τελειωμένη. Κατάφερε στον επαναληπτικό του Ζάγκρεμπ και ισοφάρισε το σκορ του πρώτου αγώνα και στην παράταση επιβλήθηκε κατά κράτος των Άγγλων. Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Ορσιτς που πέτυχε και τα 3 γκολ του θριάμβου. Μια ομάδα αποτελούμενη κυριολεκτικά από παιχταράδες. Τους είδα και ήταν όλοι ένας κι ένας ! Έτσι λειτουργεί άλλωστε η Κροατική ομάδα τα τελευταία χρόνια. Βρίσκει ταλέντα, τα αγοράζει, τα εξελίσσει, της παίζουν και παίρνει τίτλους και στη συνέχεια τα ακριβοπουλάει σε τιμή 5πλάσια από ότι τα αγόρασε.

Πάμε να τα δούμε λεπτομερώς….

    

Ιστορία:

    Η Δυναμό είναι η παραδοσιακή δύναμη του Κροατικού ποδοσφαίρου. Η ομάδα που εκπροσωπεί το ποδόσφαιρο της χώρας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ιδρύθηκε στις 26 Απριλίου του 1945 από τη συνένωση κάποιων ομάδων του Ζάγκρεμπ. Μετρούσε ως ομάδα και στην ενιαία Γιουγκοσλαβία. Είχε κατακτήσει 4 πρωταθλήματα και 7 κύπελλα. Κυρίως όμως είχε κατακτήσει το Κύπελλο Εκθέσεων του 1967, επικρατώντας σε διπλούς αγώνες της Λιντς (2-0 & 0-0) !

    Στην Κροατία είναι κυρίαρχος αφού έχει 21 πρωταθλήματα (από τα 29 που έχουν διεξαχθεί ) και 14 κύπελλα. Είχε μάλιστα σερί 11 συνεχόμενων κατακτήσεων από το 2006 έως το 2016, που το έσπασε η Ριέκα το 2017. Εκ τότε κατέκτησε τα επόμενα τρία και είναι το απόλυτο φαβορί και για το φετινό. Στο κύπελλο δε δείχνει να ασχολείται τα τελευταία χρόνια αφού έχει να το πάρει από το 2016.

 

(Ίβιτσα Χόρβατ : προπονητης Δναμό το 1967)

 

Προπονητές:

    Στο θέμα προπονητή η ομάδα δεν ξέφυγε από την Κροατική αγορά, μόνο ένας Βούλγαρος κόουτς, ούτε στέριωσε κανένας όμως. Την τελευταία 5ετία, το καλοκαίρι του 2016 ξεκίνησε ο Ζλάτκο Κράνιτσαρ ο οποίος έφυγε σε 2 μήνες, το Σεπτέμβριο, τον διαδέχθηκε για ένα μήνα ο Ζέλικο Στόπιτς και τη σαιζόν τελείωσε ο Βούλγαρος Ιβάιλο Πέτεφ, που έχασε και το πρωτάθλημα.  Το 2017 ξεκίνησε τη χρονιά ο Μάριο Τσβιτάνοβιτς και την τελείωσε από το Μάρτιο του 2018 έως το τέλος, ο Νίκολα Γιούρσεβιτς. Τη σαιζόν 2018-19 την έβγαλε εξ ολοκλήρου ο Νέναντ Μπιέλιτσα, ο οποίος έφτασε ως τον Απρίλιο και της επόμενης σαιζόν και είναι ο μακροβιότερος των τελευταίων ετών. . Τον Απρίλιο του 2020 τον διαδέχθηκε ο Ίγκορ Γιοβίσεβιτς, που έφυγε για την Ουκρανική Ντνίπρο. Τη φετινή σαιζόν την ξεκίνησε ο Ζόραν Μάμιτς και έφτασε μέχρι το ματς πριν τον επαναληπτικό με την Τότεναμ. Δεν έφυγε απλά, πήγε φυλακή. Δικάστηκε για υπεξαίρεση και μη καταβολή φόρων σε μεταγραφές. Τον διαδέχθηκε ο βοηθός του Νταμίρ Κρζνάρ που κοουτσάρισε την ομάδα στη μεγάλη ανατροπή – πρόκριση επί της Τότεναμ !  

 

Πωλήσεις:

    Η ομάδα χτίστηκε μέσω των πωλήσεων, όπως προείπαμε, έφτιαχνε παίκτες και τους ακριβοπουλούσε, επένδυσε σωστά τα χρήματα που εισέπραξε, αγοράζει ότι καλύτερο στην Κροατική αγορά, κοιτάζει και στη λοιπή πρώην Γιουγκοσλαβία (εκτός της Σερβίας), στα Βαλκάνια αλλά και σε μικρούς από μεγάλες σχολές του ποδοσφαίρου. Η μεγαλύτερη της επιτυχία στον τομέα αυτό ήταν ο Ντάνι Όλμο ! Τον πήρε το 2014 ως ελεύθερο από τους μικρούς της Μπάρτσα, τη “Μασία” και τον πούλησε το 2019 αντί 22εκ ευρώ στη Λειψία !

    Το καλοκαίρι του 2016 πούλησε τον Μιραλέμ Πιάνιτς με 23 εκ στη Γιουβέντους ! Τον Γιόσιπ Μπρέκαλο με 10 εκ στη Βόλφσμπουργκ, τον Μαρσέλο Μπρόζοβιτς με 5εκ στην Ίντερ (εδώ πιάστηκε κορόιδο νομίζω) και έδωσε δανεικό τον Μάρκο Ρογκ στη Νάπολι, τον οποίο αγόρασαν οι Παρτενοπέι με 13,5 εκ (συν το 1,5 εκ για τον δανεισμό) το επόμενο καλοκαίρι. Το 2018 έδωσαν τον Φίλιπ Μπένκοβιτς με 14,5 εκ στη Λέστερ, τον Μπόρνα Σόσα με 6 εκ στη Στουτγκάρδη, τον Άντε Κόριτς με 6 εκ στη Ρόμα, τον Χιλάλ Σουντανί με 3 εκ στη Νότιγχαμ και τον Ιβαν Φιόλιτς με 2,5 εκ στη Γάνδη ! Το 2019 έγινε η πώληση του Ντάνι Όλμο και επίσης αυτή του Ιβάν Σούνιτς με 8 εκ στη Μπέρμιγχαμ και του Αμίρ Ραχμάνι με 2,1εκ. στη Βερόνα. Το περασμένο καλοκαίρι, του 2020, πουλήθηκε ο Νικόλα Μόρο με 8,5 εκ στη Δυναμό Μόσχας. Πωλήσεις από 2εκ ευρώ και κάτω δεν τις αναφέρουμε καν και ας είναι αρκετές και καθόλου ευκαταφρόνητες.

    Για το προσεχές καλοκαίρι ήδη έχει κλείσει η πώληση του 19χρονου στόπερ Γιόσκο Γκβαντιόλ στη Λειψία αντί 16 εκ. !

    Στις αγορές της έχει ταβάνι τα 3 εκ και μόνο για τον Μάρκο Ρογκ έδωσε 5εκ  RNK Σπλιτ, που σε ένα χρόνο έφυγε για τη Νάπολι με τα τριπλά χρήματα !

 

 

 

Το τωρινό ρόστερ

     Για να φτάσεις 8αδα στο Γιουρόπα, αποκλείοντας Κράσνονταρ και Τότεναμ η ομάδα πρέπει να διαθέτει πλούσιο ταλέντο. Στο τέρμα παίζει ο 26χρονος Ντομινικ Λιβάκοβιτς, με 187 κ ύψος και ήδη κοστολογείται 13 εκ ευρώ στο transfermarkt ! Στην άμυνα εκτός από τον Γκβαντιόλ που κάνει εκπληκτική σαιζόν και τον άρπαξε η Λειψία, παίζουν ο έμπειρος Γάλλος Θέοφιλ-Κατρίν και ο 25χρονος Δανός Ράσμους Λόριντεν. Δεξιά στην άμυνα εναλλάσσονται ο Στογιάνοβιτς και ο Ιρανός Μοχαραμί και αριστερά παίζει ο γνωστός μας Λέοβατς.

    Στα χαφ τη διαφορά την κάνει ο Σκοπιανός Άριαν Αντέμι στα 29 του, ενώ δίπλα του στέκονται οι ανερχόμενοι Κριστιάνο Τζάκιτς στα 23 του και ο Μπαρτόλ Φράνιτς στα 21 του. Αναμένεται αμφότεροι να ξεπεταχτούν την επόμενη διετία. Παιχνίδια παίρνει και ο γνωστός μας Γιόσιπ Μίσιτς. Εντύπωση προκαλεί η παρουσία του 21χρονου, Ουαλού Ρόμπι Μπουρτόν που τον τσίμπησε η Δυναμό από τους μικρούς της Άρσεναλ ! Στους επιτελικούς μέσους είναι όλα τα λεφτά. Ο Λούκα Ιβάνουσεκ στα 22 του με 27 ματς φέτος και 7 γκολ, στα 5,5 εκ η αξία του στο transfermarkt. Ο Λούβρο Μάγερ στα 23 του με 33 ματς και 6 γκολ φέτος, παίκτης με υψηλή τεχνική κατάρτιση και δύο πόδια ! Η αξία του στο transfermarkt στα 10 εκ ευρώ. Καλός παίκτης είναι και ο 24χρονος Μάρκο Τόλιτς στα 24 του, ήρθε από τη Λοκομοτίβα το καλοκαίρι, αλλά φέτος βρίσκεται στη σκιά των άλλων δύο.

     Στα εξτρέμ υπάρχει ο άνθρωπος που καθάρισε με 3 γκολ τον Μουρίνιο, ο Μίσλαβ Όρσιτς, στα 28 του, με 19 γκολ φέτος και αξία στα 7,5 εκ. Υπάρχει ο Χαϊροβιτς εδώ και ο Νιγηριανός Ατιεμουέν στα 25 του. Από πίσω έρχεται ο 22χρονος, Κοσοβάρος  Λιρίμ Καστράτι, στην 1^η του χρονιά στην ομάδα.

    Σέντερ φορ παίζει ο Μάριο Γκαβράνοβιτς, στα 31 του, Κροατικής καταγωγής αλλά διεθνής με την Ελβετία. Έχει βάλει 14 γκολ και με την εμπειρία του αποτελεί εγγύηση για την ομάδα. Ο παιχταράς εδώ είναι ο Μπρούνο Πέτκοβιτς, στα 26 του επέστρεψε το 2019 στην Κροατία από την οποία είχε φύγει σε πολύ μικρή ηλικία το 2013. Παίχτης υψηλής τεχνικής κατάρτισης και με εντυπωσιακή σωματοδομή,  193 εκ ύψος. Η αξία του στο transfermarkt είναι στα 11 εκ ευρώ ! Προβλέπω πώληση του το προσεχές καλοκαίρι.

    Η ομάδα παίζει με 4-3-3 με τους ταλαντούχους μέσους της να εναλλάσσονται είτε στις θέσεις του εσωτερικού χαφ, του 8αριου, είτε να πάνε στην άκρη ως εξτρέμ, αφού λόγω τεχνικής και προσόντων μπορούν να υπηρετήσουν όποιο ρόλο τους ζητηθεί. Είναι αξιοσημείωτο ότι στην παράταση η παίκτες της Τότεναμ τα είχαν φτύσει, από το τρέξιμο και τις φυσικές δυνάμεις των Κροατών. Μια ομάδα συνηθισμένη στο ρυθμό της Premier league λύγισε απέναντι στους παιχταράδες της Δυναμό.

    Αντίπαλος στα προημιτελικά η Βιγιαρεάλ. Φαβορί φυσικά οι Ισπανοί του Ουνάι Έμερι αλλά ουδείς μπορεί να υποτιμήσει τους Κροάτες. Ούτε σε ταλέντο και τεχνική υπολείπονται ούτε σε τρεξίματα και φυσικά προσόντα.

                                                                                          SAM

 

Μήπως έχει δίκιο ο Μανόλο?

 

    Όχι μόνο το τελευταίο χρονικό διάστημα που η ΑΕΚ δεν πάει καλά, αλλά από την ημέρα που επέστρεψε, οι δημοσιογράφοι έχουν φαγωθεί να φύγει ο Χιμένεθ. Ρεπορτάζ του στιλ “ξέρουμε τι να περιμένουμε, οι γνωστές παθογένειες του, ο εκρηκτικός χαρακτήρας του, οι περίεργες αποφάσεις του, κλπ”. Στην αρχή όλα αυτά ήταν διανθισμένα με το ότι δεν έπρεπε να φύγει ο Ίλια Ίβιτς με τον διπλό κόμπο στη γραβάτα. Τώρα αυτό έχει τελειώσει και χτυπάνε αποκλειστικά τον Μανόλο.

     Ας πάμε λιγάκι πίσω, στη χρονιά που ο Μανόλο έκανε προετοιμασία στην ΑΕΚ και πήρε το πρωτάθλημα. Δε θα πούμε για τους παίκτες που είχε τότε η ΑΕΚ και πως διαλύθηκε εκείνη η ομάδα , αλλά θα πάμε στον μεγάλο αντίπαλο, στην ομάδα που εκτόπισε για να καθίσει στο θρόνο.

 

     Εκείνη τη χρονιά, 2017-18, ο Ραμαντάνι είχε φέρει τον Μπέσνικ Χάσι προπονητή στον Ολυμπιακό. Ο κόουτς έφυγε την 5^η αγωνιστική και μετά είχαμε Λεμονή, Χρήστο Κόντη, Όσκαρ Γκαρσία και ξανά Χρήστο Κόντη. Όλοι απέτυχαν. Από παίκτες? Στο τέρμα Καπίνο – Προτό, στην άμυνα, Ένγχελς, Βούκοβιτς, Σισέ, Ομάρ, Μποτία, Ντιόγκο Φιγκέιρας. Στα χαφ? Ρομάο, Ζιλιέ, Ταχτσίδης, Φορτούνης, Σεμπά, Μάριν, Οφόε, Πάρντο, Καρσελά και Αντρέ Μάρτινς. Επίθεση? Ανσαριφάντ, Εμενίκε, Τζούρτζεβιτς, Μπεν και Μιραλάς ! Μιλάμε για παιχταράδες. Που με Μάρτινς δεν το έχαναν το πρωτάθλημα. Κι όμως απέτυχαν και αναγκάστηκε ο Ολυμπιακός να αλλάξει όλη την ομάδα στο τέλος εκείνης της σαιζόν. Η ΑΕΚ του Χιμένεθ τους κέρδιζε όπου τους πετύχαινε.

    Ο άνθρωπος, ο Μπέσνικ Χάσι, δημιούργησε μια ομάδα για ένα μήνα, για να μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Το κατάφερε και μετά η ομάδα τελείωσε, από κουράγια, από δυνάμεις, από τρεξίματα. Θυμάμαι τους περίμενε ο Μανόλο πίσω από τη μπάλα μέχρι με το 60΄και μετά τους διέλυε. Ο Λεμονής είχε πρώτη την ομάδα στο τέλος του 1^ου γύρου αλλά έβλεπαν ότι δεν τραβούσε και το χρέωσαν σε αυτόν. Ο Ισπανός Όσκαρ Γκαρσία ανέδειξε περισσότερο το πρόβλημα δυνάμεων και απέτυχε.

     Μήπως υπάρχουν ομοιότητες με τη φετινή ομάδα του Καρέρα?  Ο Μελισσανίδης έχασε την ευκαιρία να τον σχολάσει μετά τον τελικό κυπέλλου αρχές Σεπτεμβρίου. Η ΑΕΚ κέρδισε σε όλα, ο αγώνας αναβλήθηκε κατ’ επανάληψη, έγινε τελικά στο ΟΑΚΑ, όποτε τη βόλευε και χωρίς τις φετινές μεταγραφές και όμως έχασε με κάτω τα χέρια. Η ομάδα παρουσιάστηκε κάκιστη και την κολακεύει η ήττα με 0-1.

    Από εκεί και μετά ήρθε η πρόκριση με ανατροπή κόντρα στη Βόλφσμπουργκ που έδειξε ότι η ομάδα διαθέτει παίκτες, υλικό για να κοντράρει μια ομάδα υψηλού επιπέδου. Πόσο καλύτερος είναι ο Ολυμπιακός από τη Βόλφσμουργκ δηλαδή? Επίσης λόγω ευνοϊκού προγράμματος πήγε καλά μέχρι τέλη Οκτωβρίου. Εκεί ήρθε η κατάρρευση. Η ομάδα βγήκε εκτός στόχων σε πρωτάθλημα και Ευρώπη τον Νοέμβριο. Ο Ίβιτς επέμενε στον Καρέρα και έφυγε μαζί του μέσα Δεκεμβρίου.

Στην αρχή με τον Χιμένεθ, με τους παλιούς γνώριμους του να τον στηρίζουν, η ομάδα πήγε καλά για 5-6 παιχνίδια, με το που τραυματίστηκαν όμως κάποιοι παίκτες η ομάδα επανήλθε στα ίδια. Στο 25% λέει ότι δουλεύει ο Μανόλο σε σχέση με την ένταση στις προπονήσεις τη χρονιά του τίτλου. Αν ανεβάσει λίγο το ρυθμό τραυματίζονται οι παίκτες. Και οι ελλείψεις κοστίζουν. Επιπλέον….

     Έφυγε ο Λιβάγια που ούτως ή άλλως δεν υπολογιζόταν μέχρι τέλος της σαιζόν. Στην Τούμπα έβαλε αριστερά τον Ολιβέιρα και έπεσαν να τον φάνε. Έπρεπε να παίξει ο Τάνκοβιτς λένε, υπήρχαν και ο Αλμπάνης με τον Μαχαίρα. Για πάμε να δούμε. Ο Αλμπάνης φοβάται και ο Μαχαίρας δεν είναι σωματικά έτοιμος για τέτοια ματς, πολύ αδύνατος ο κορμός του. Ο Τάνκοβιτς λένε έχει τόσα γκολ και τόσες ασίστ φέτος. Αυτό ακριβώς λέει και ο Μανόλο. Ο άνθρωπος παίζει για τα νούμερα του και όχι για την ομάδα. Το ίδιο του είπε και ο Ανσαριφάντ «κοίτα τα γκολ», όταν του ζήτησε να μαρκάρει και να πρεσάρει ψηλά. Οι παίκτες αυτοί παίζουν για τα στατιστικά τους, δεν κάνουν στον προπονητή !

    Το ποδόσφαιρο διεθνώς δεν παίζεται όπως στην Ελλάδα. Εδώ παίζουμε ποδόσφαιρο εθνικών ομάδων, που δεν είναι δουλεμένες και μαζεύονται μια φορά το τρίμηνο. Πίσω από τη μπάλα και να χτυπήσουμε σε καμιά κόντρα. Το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο  πάει στην ένταση, στο πρέσινγκ ψηλά και στην αξιοποίηση της κατοχής με αυτοματοποιημένες κινήσεις. Οι ομάδες είναι δουλεμένες, κάνουν οργανωμένο και ανελέητο πρέσιγκ και ξέρουν τι να κάνουν τη μπάλα όταν την έχουν στην κατοχή τους και δεν τη γυρνάνε άσκοπα και οριζόντια. Αν αύριο φύγουν από την ΑΕΚ Τάνκοβιτς και Ανσαριφάντ ποια ομάδα θα τους πάρει? Που ήταν πριν τους μαζέψει στην ΑΕΚ ο Ίβιτς το καλοκαίρι?

     Ο Χιμένεθ είναι έμπειρος, ξέρει ότι φέτος η χρονιά είναι χαμένη. Θα το παλέψει βέβαια, αλλά ξέρει. Έχει εστιάσει στην επόμενη σαιζόν. Δεν ξέρω τι συμβόλαιο υπέγραψε κι αν θα μείνει, αλλά ξεκάθαρα φωνάζει στον Βρυχηθμό, «πάρε μου παίκτες, με αυτούς δεν πάμε πουθενά».

     Πράγματι. Η ΑΕΚ ξεκάθαρα θέλει τερματοφύλακα με προσωπικότητα. Στα μπακ ο Μπακάκης τα καλύτερα του παιχνίδια τα έκανε με Μανόλο, αλλά ως αριστερός στόπερ. Παίκτης επιπέδου Γκάλο δεν βρέθηκε… Αριστερά ο Μιτάι δε είναι ακόμα για ομάδα πρωταθλητισμού ότι κι αν γράφουν, ο Λόπεζ είναι για 2^ος, ο Ινσούα δεν βγήκε. Στόπερ, πέραν του γερό – Τσιγκρίνσκι, ουδείς είναι για υψηλό επίπεδο. Ο Λάτσι θέλει πολύ δουλειά ακόμα και οι λοιποί καλύτερα να φύγουν. Στα χαφ η ομάδα έχει μια πληρότητα, ίσως ένας πιο μπαλαδόρος παίκτης να χρειάζεται  αντί του Κρστισιτς. Κι αν ο Σιμόες είναι τραυματίας χρειάζεται 6αρι πιτμπουλ. Δεκάρι…. Ο Φορτούνης στον Ολυμπιακό είναι παιχταράς. Τόσα χρόνια όμως η ομάδα φροντίζει και έχει μαζί με αυτόν έναν Τσόρι, έναν Βαλμπουενά. Να τον πιέζουν να γίνει καλύτερος. Ο Μάνταλος πάει μόνος του…. Και επειδή τον απαξιώνουν κάποιοι, τέτοια κάθετη σαν αυτή στον Ολιβέιρα στην Τούμπα, πόσοι παίκτες διαθέτουν την οξυδέρκεια να βγάλουν?

     Εξτρέμ επιπέδου υπάρχει ο εξής ένας. Λιβάι Γκαρσία, ο οποίος χρειάζεται δουλειά τακτικά. Οι λοιποί είναι λίγοι για μεγάλη ομάδα. Ο Τάνκοβιτς πρέπει να προσαρμοστεί τακτικά στο επόμενο επίπεδο, δεν παίζει πλέον στο Σουηδικό πρωτάθλημα, ο Αλμπάνης να γίνει game changer ερχόμενος από τον πάγκο και ο Μαχαίρας να δουλέψει προσεκτικά το σώμα του, χωρίς να χάσει σε ταχύτητα. Σαν ονόματα πάντως δε φοβίζουν τον αντίπαλο. Χρειάζεται περισσότερη ποιότητα και εδώ. Ισπανός μπαλαδόρος, επιλογή Μανόλο. Σέντερ φορ,  αφού φεύγει ο Ολιβέιρα η ΑΕΚ χρειάζεται παιχταρά, έναν Ελ Αραμπί. Ο Ανσαριφάντ ας μείνει ως 2^ος και ένας  ταλαντούχος ως 3^ος….. Βλέπεται πόσα κενά υπάρχουν στο ρόστερ?

      Εδώ που φτάσαμε, ο Μανόλο κρίνεται από τη 2^η θέση και το κύπελλο, εκεί έχει κάνει focus όλος ο οργανισμός ΑΕΚ. Τώρα, έχει την ευκαιρία για 1^η φορά από τη ημέρα που ήρθε να δουλέψει με τους παίκτες στη διακοπή. Του γυρνάνε κι κάποιοι τραυματίες οπότε θα έχει λύσεις. Το πρόβλημα είναι ότι οι ηγέτες αυτής της ομάδας τα τελευταία 5-6 χρόνια παρέδωσαν πνεύμα. Η μάχη του Μανόλο θα δοθεί χωρίς Σιμόες και Τσιγκρίνσκι. Και η  ΑΕΚ θα πρέπει να μάθει σιγά σιγά να παίζει χωρίς αυτούς, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου.

     Αναφέρονται τα ονόματα των Ράσταβατς και Γιαννίκη για τον πάγκο της ΑΕΚ. Μα ο Ράσταβατς είναι αμυντικογεννής κόουτς, όπως ακριβώς και ο Μανόλο που τον κατηγορούν γι αυτό. Δεν παίζει το φαντεζί ποδόσφαιρο που θέλουν δήθεν οι δημοσιογράφοι να βλέπουν από την ΑΕΚ. Ο Γιαννίκης βλέπω ότι δεν διαχειρίζεται σωστά την ομάδα, δεν κάνει ορθή κατανομή δυνάμεων. Πιέζει ψηλά από την αρχή και χωρίς διακοπή και μετά το 60΄ ο ΠΑΣ πέφτει, σκάνε οι παίκτες του. Από εκεί και πέρα, είναι προπονητές αυτοί για πρωταθλητισμό? Θα αντέξουν τις απαιτήσεις του κόσμου? Θα σηκώσουν ανάστημα και θα απαιτήσουν μεταγραφές? Είναι σίγουροι για την ετοιμότητα τους αυτοί που τους προτείνουν? Αυτό έχει ανάγκη η ομάδα? Καλά για Λουτσέσκου δεν γράφω καν….

    Μένει ακόμα ένα ερώτημα. Είναι καλύτεροι οι Ράσταβατς, Γιαννίκης, ακόμα και ο Λουτσέσκου από τον Μανόλο? Για μένα, ξεκάθαρα, όχι ! Ο Χιμένεθ κάνει προπόνηση με ένταση και έδειξε ότι ξέρει να δημιουργεί ομάδα με ταυτότητα. Ξέρει την ΑΕΚ και ξέρει από πρωταθλητισμό. Τον βλέπω να απαιτεί παίκτες κι αυτό είναι το ποιο θετικό απ’ όλα. Παίκτες με ποιότητα και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Να μη συμβιβάζεται. Και πιστεύω ότι αυτή τη φορά θα φύγει αυτός από την ΑΕΚ δε θα τον διώξουν, κι ας φανεί έτσι.

    Αν η ΑΕΚ αποφασίσει να πάει με άλλο προπονητή τη χρονιά που θα μπει στην «Αγιά Σοφια» πρέπει να το πράξει με μεγάλη προσοχή. Οι λύσεις που ακούγονται δεν είναι του επιπέδου της. Προσωπικά θέλω Μανόλο, αλλά δεν αποφασίζω εγώ. Η επιλογή πρέπει να γίνει με υψηλά στάνταρ και συγκεκριμένα κριτήρια. Κόουτς από το πάνω ράφι και αφού εξετασθούν όλες οι παράμετροι και κυρίως τι ποδόσφαιρο θέλουν να παίζει η ομάδα, τι μπάτζετ για μεταγραφές θα του δώσουν και πόσο χρόνο θα έχει για να δημιουργήσει ομάδα τίτλου. Και τον Φλικ να φέρεις από τη Μπάγερν με αυτή την άμυνα 3^ος θα βγει στην Ελλάδα.  Και τον Λεβαντόφσκι να φέρεις δεν είναι εξασφαλισμένες οι νίκες εξ αρχής, θέλει υπομονή για να βρει τα πατήματα της η ομάδα, αρκεί η διοίκηση να παρακολουθεί από κοντά τι δουλειά γίνεται στα Σπάτα.

    Εν κατακλείδι, στην ΑΕΚ επιβάλλεται να πέσουν λεφτά στο αγωνιστικό τμήμα. Για μεγάλο προπονητή εφόσον δε θέλουν Χιμένεθ και για πέντε παίκτες από το πάνω ράφι, μπας και τραβήξουν και τους υπόλοιπους. Και από εκεί και πέρα να μη σταματήσεις αλλά να πάρεις και άλλους παίκτες υψηλού επιπέδου είτε πας καλά είτε όχι. Μόνο έτσι θα χτίσεις ομάδα με ευρωπαϊκή προοπτική, θα πρωταγωνιστήσει, θα πάρει τίτλους και θα σου επιστρέψει την επένδυσή σου….

                                                                                                                             SAM

Ο Ολυμπιακός, η Αϊντχόβεντ και τώρα η Άρσεναλ

 

    Ο Ολυμπιακός του Μάρτινς είναι για 2^η σερί χρονιά στους «16» του Γιουρόπα. Φέτος, καλώς εχόντων των πραγμάτων δε θα υπάρξει διακοπή και τα ματς θα γίνουν στην ώρα τους, οπότε όποιος έχει το μομέντουμ θα προκριθεί. Η ομάδα του Μάρτινς απέκλεισε τη 2^η ομάδα της Ολλανδίας, μια κλασική ομάδα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μια ομάδα που έχει σηκώσει κύπελλο πρωταθλητριών, που τώρα όμως δεν είναι στα καλύτερά της. Την εποχή αυτή είναι μια μέτρια ομάδα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, που στο πρωτάθλημά μας όμως θα ήταν διεκδικήτρια του τίτλου. Οπότε δεν είναι αμελητέο αυτό που κατάφεραν οι ερυθρόλευκοι.

    Αυτή η Αϊντχόβεντ διακρίνεται από μια αφέλεια στο παιχνίδι της. Το να επιτίθεσαι συνεχώς αφήνοντας ακάλυπτα τα νώτα σου δεν ενδείκνυται σε νοκ άουτ ματς στην Ευρώπη, όπου όλες οι ομάδες βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο και ξέρουν να διαβάζουν τις αδυναμίες του αντιπάλου. Ο Γερμανός κόουτς Ρότζερ Σμιντ δεν πρόκειται να σταδιοδρομήσει σε ομάδα πρωταθλητισμού όσο υποστηρίζει αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού. Ειδικά στο 1^ο παιχνίδι η ομάδα του ξεχύθηκε μπροστά και άρπαξε τέσσερα ! Στον επαναληπτικό έπαιξε πιο συμμαζεμένα, προσπάθησε να παγώσει το παιχνίδι, να το σβήσει, να μη δεχτεί γκολ. Έβαλε τον Μποκαλι στα χαφ, που σε φάση άμυνας ερχόταν και γινόταν 3^ος στόπερ, ενώ όταν η ομάδα επιτιθόταν αυτός έμενε πίσω για να κόψει τυχόν κόντρα επιθέσεις. Θα έπρεπε όμως να έχει ξυπνήσει νωρίτερα. Έβλεπε τον Μάρτινς να κάνει αλλαγές, να ψάχνεται, να αναζητά τρόπους για να βρει το γκολ της πρόκρισης κι αυτός…. έβλεπε τα τρένα να περνούν.  

    Στον επαναληπτικό της Ολλανδίας κάποιοι παίκτες του Ολυμπιακού βρέθηκαν σε κακή βραδιά, όπως ο Σα που ευθύνεται για το 1^ο γκολ των Ολλανδών, ο Μπουχαλάκης, ο Βαλμπουενά που είχε αράξει στα πλάγια και άφηνε τεράστιο κενό πίσω από τον φορ, ο Εμβιλά, ακόμα θα έλεγα, που στο 1^ο ημίχρονο δε βοήθησε την ομάδα να κρατήσει μπάλα. Οι δύο μπακ που δεν ανέβαιναν, δε δημιουργούσαν καταστάσεις, δεν είχαν θράσος, δεν απειλούσαν. Ειδικά από αριστερά Ρεαπτσιουκ και Μπρούμα δεν είχαν καλή συνεργασία. Δύσκολα αυτοί οι μπακ θα μπουν στα παπούτσια των Ομάρ και Τσιμικά. Όλα αυτά είναι και λάθη τακτικής. Τα πολλά μέτρα που αναγκαζόταν να καλύψει ο Ελ Αραμπί λόγου του κενού στην πλάτη του, οι αργοί χαφ, τα μη ανεβάσματα των μπακ για να δώσουν πλάτος. Όλα αυτά έφεραν το 0-2 του ημιχρόνου και τον Ολυμπιακό ένα βήμα πριν τον αποκλεισμό.

    Ο Μάρτινς διόρθωσε πολλά πράγματα στο 2^ο ημίχρονο και παρουσιάστηκε ένας άλλος Ολυμπιακός. Με τις αλλαγές των Φορτούνη και Μασούρα έδωσε ώθηση στην ομάδα και διόρθωσε τις ανορθογραφίες που υπήρχαν στο 1^ο μέρος. Ο Ολυμπιακός πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού, την κατοχή της μπάλας και άρχισε να δημιουργεί φάσεις, να έχει τελικές προσπάθειες, μεταξύ των οποίων και δύο δοκάρια με Φορτούνη και Καμαρά. Να απειλεί και τελικά να σκοράρει το χρυσό γκολ της πρόκρισης με τον Χασάν στο 88΄.

    Μεγάλο παιχνίδι έκανε ο Καμαρά, ματς για μεταγραφή. Ήταν παντού έκοβε και έραβε στο χώρο της μεσαίας γραμμής, πήρε μόνος του το κέντρο από τους Ολλανδούς. Επίσης ο Μπα που κέρδισε πολλές μονομαχίες και είχε δύο σωτήρια τάκλιν σε φάσεις που μύριζαν γκολ. Να δώσουμε και κάτι στο Ελ Αραμπί που παρότι έκανε πολλά μέτρα και είχε εξαντληθεί, βρήκε τη δύναμη και σηκώθηκε για την κεφαλιά στο 88΄από την οποία ήρθε το γκολ του Χασάν.

   Και τώρα ή κληρωτίδα έφερε Άρσεναλ. Της αρέσουν τα παιχνίδια φαίνεται. Από τη μια ξυπνάει ευχάριστες αναμνήσεις στον Ολυμπιακό λόγω του περυσινού θριάμβου του. Από την άλλη δίνει την ευκαιρία στους Λονδρέζους για εκδίκηση.

   Η Άρσεναλ συνεχίζει με τον Μιγκέλ Αρτέτα στον πάγκο της παρότι ο Ισπανός κόουτς πέρασε ένα δύσκολο φθινόπωρο. Αυτή τη στιγμή είναι 10^η στην Πρέμιερ Λιγκ, 6 βαθμούς πίσω από την 6^η Λίβερπουλ αλλά η κατάσταση που βρίσκεται και οι δυνατότητες της, δε δείχνουν ότι μπορεί να χτυπήσει τις 7-8 πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος. Επίσης έχει αποκλειστεί από το Κύπελλο και το Λιγκ Καπ. Οπότε ο μόνος στόχος που της έχει απομείνει είναι το Γιουρόπα. Μέσα από αυτό και την κατάκτησή του βλέπει το δρόμο για να βγει και του χρόνου στην Ευρώπη. Αν δεν είχε υπάρξει ο περυσινός αποκλεισμός, ο Ολυμπιακός θα φάνταζε σχετικά χαμηλό εμπόδιο για τους Λονδρέζους. Μετά τα περυσινά όμως τα δεδομένα έχουν αλλάξει, οι ερυθρόλευκοι ξέρουν ότι μπορούν, ότι «την έχουν» την Άρσεναλ.

    Η ομάδα του Αρτέτα διαθέτει στις τάξεις της έναν παίχτη υψηλού επιπέδου, που θα μπορούσε να έχει φανέλα βασικού σε οποιαδήποτε ομάδα του πλανήτη, τον Ομπαμεγιανγκ ! Διαθέτει και άλλους τοπ και ακριβούς παίκτες όπως ο Λακαζέτ, ο Μπεγερίν και ο Πέπε. Παίχτες με εμπειρία που πλέον είναι στη δύση της καριέρας τους όπως ο Νταβίντ Λουϊζ. Στο τέρμα έχει τον σταθερότατο Γερμανό Λένο ! Υπάρχουν αρκετοί νεαροί με πλούσιο ταλέντο. Άλλοι έχουν εμπειρίες όπως ο στόπερ Χόλντινγκ, ο χαφ Θεμπάγιος ή ο Όντεγκρααντ που είναι δανεικός από τη ΡΕΑΛ και άλλοι τώρα ξεκινάνε στο τοπ επίπεδο, όπως ο αριστερός μπακ  Τιέρνι, ο στόπερ Γκάμπριελ Μαγκαλάες, οι εξτρέμ Σάκα και Ρόου – Σμιθ. Είναι μια καλογυμνασμένη ομάδα, που προσπαθεί να παίξει σωστό επιθετικό ποδόσφαιρο και αγωνίζεται στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου.

    Σε κάθε περίπτωση ο Ολυμπιακός υπολείπεται της Άρσεναλ τόσο ως αξία παικτών και περιβάλλον ανταγωνισμού που δραστηριοποιούνται, όσο κι ως φανέλα στην Ευρώπη. Μπορεί στους τελευταίες 10 αγώνες να έχουν από 5 νίκες αλλά μόνο η περυσινή στο Λονδίνο είχε σημασία και για τους δύο αντιπάλους. Φέτος όμως η Άρσεναλ θα είναι ψυλλιασμένη. Και μόνο η δήλωση του Ομπαμεγιανγκ μετά την πρόκριση με ανατροπή επί της Μπενφίκα λέει πολλά…. "Όλοι είναι χαρούμενοι απόψε και σίγουρα σκεφτόμουν την χαμένη ευκαιρία μου κόντρα στον Ολυμπιακό την περασμένη σεζόν. Όμως αυτό μου δίνει δύναμη, να παίρνω τα λάθη του παρελθόντος και να τα μετατρέπω σε δύναμη. Είμαι χαρούμενος που κερδίσαμε το παιχνίδι" .

 

     

  Χρειάζεται σωστή τακτική διαχείριση από τον Μάρτινς και τους παίκτες του, να είναι συγκεντρωμένοι σε όλη τη διάρκεια των δύο αγώνων, κάθε λάθος θα το πληρώνουν. Η Άρσεναλ διαθέτει την ποιότητα για να τιμωρήσει την κάθε ολιγωρία. Υπήρχαν ομάδες όπως η Μόλντε, η Δυναμό Κιέβου, η Δυναμό Ζάγκρεμπ, η Γιουγκ Μπόις, η Γρανάδα που θα ήταν στα μέτρα του Ολυμπιακού. Εγώ θα προτιμούσα ακόμα και την Ρέιντζερς, τη Βιγιαρεάλ ή τον Άγιαξ από την Άραεναλ. Γιατί οι Λονδρέζοι σε αυτά τα παιχνίδια θα τα δώσουν όλα, θέλουν να ξεπληρώσουν τον περυσινό αποκλεισμό τους κι αυτό δεν είναι καλό για τους Πειραιώτες.

   Τα υπόλοιπα στο χορτάρι……

  

                                                                                                         SAM

Φουλ για πρόκριση με 4αρα ο Ολυμπιακός

 

       Έγινε το 1^ο παιχνίδι για τους «32» του Γιορόπα Λιγκ μεταξύ Ολυμπιακού – Αϊντχόβεντ στο «Γ. Καραϊσκάκης» και βγήκαν τα πρώτα συμπεράσματα για τον συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ των δύο αντιπάλων. Από το 1^ο παιχνίδι έγινε φανερό ότι ο Ολυμπιακός διαθέτει καλύτερη ομάδα από τους Ολλανδούς και καλύτερα δουλεμένη τακτικά. Οι Ολλανδοί ποντάρουν στο φουλ επιθετικό παιχνίδι τους, κάνουν τα ματς ροντέο, όσα βάλουμε και όσα φάμε και αν σε βρουν μπόσικο μπορούν να σε διασύρουν. Γι αυτό το λόγο δε μπορείς να τους ξεγράψεις ακόμα.

     Προχθές στο Φάληρο ο Μάρτινς ξεκίνησε με αναμενόμενη σύνθεση και διάταξη. Επέλεξε το 4-3-3, με τους τρεις χαφ, ως συνήθως στα μεγάλα παιχνίδια. Στο τέρμα ο Σα, δεξιά στην άμυνα ο νεοαποκτηθείς Λαλά, αριστερά ο Ρέμπτσιουκ, και κεντρικό αμυντικό δίδυμο οι Σωκράτης – Μπα, μιας και ο Σεμέδο ήταν τιμωρημένος. Οι τρεις χαφ Εμβιλά που πρόλαβε και ξεπέρασε τον τραυματισμό του, Καμαρά και Μπουχαλάκης. Ο Βαλμπουενά πήγε στο δεξί άκρο της επίθεσης και συνέκλινε προς τον άξονα, ο Μπρούμα αριστερά και φορ ο Ελ Αραμπί.

     Από την άλλη πλευρά η Αϊντχόβεντ έπαιξε σχεδόν με την ίδια 11αδα, με μία μόνο αλλαγή, όπως και με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα που επίσης εισέπραξε 4αρα. Στο τέρμα ο Μβογκό, οι Μποσκαλί, που βγήκε μόλις στο 38΄λόγω τραυματισμού και στη θέση του πέρασε ο Μπάουμγκαρτλ και ο Τέζε, που αποσόβησε σίγουρα γκολ,  κεντρικό αμυντικό δίδυμο. Μαξ και Ντάμφις οι δύο πλάγιοι μπακ. Δύο χαφ οι Σανκαρέ και Ροσάριο, δύο παίκτες στα άκρα οι Γκέτσε και ο Αυστραλός Ράιαν Τόμας, που συνέκλιναν συνεχώς και οι δύο και ουσιαστικά έπαιζαν πίσω από τους δύο φορ, αφήνοντας τις πλευρές στους πλάγιους μπακ και φορ οι Μαλέν και ο Ισλαηλινός  Ζάχαβι που έβαλε και τα δύο γκολ. Δηλαδή ο Γερμανός κόουτς, Ρότζερ Σμίντ έπαιζε με δίδυμα στον άξονα σε όλες τις γραμμές του και είχε δύο πλάγιους μπακ να ανεβοκατεβαίνουν τις πλευρές, με τον περισσότερο χρόνο να βρίσκονται από τη μέση και μπροστά. Ε, αναμενόμενο που έφαγε τέσσερα και θα μπορούσε άνετα να δεχτεί 2-3 ακόμα.

    Ο Ολυμπιακός ήταν κατάλληλα προετοιμασμένος πνευματικά και παρότι ισοφαρίστηκε σχεδόν αμέσως τις δύο πρώτες φορές που προηγήθηκε δεν επηρεάστηκε. Συνέχισε να κάνει το παιχνίδι του γνωρίζοντας ότι θα βρει ευκαιρίες και για άλλα γκολ. Στα δύο γκολ που δέχτηκαν οι ερυθρόλευκοι ευθύνες φέρουν ο Σωκράτης και ο Σα, με τον Πορτογάλο κίπερ να μη δείχνει καλά τελευταία. Φταίει και η ζώνη στην άμυνα στα στημένα για το 2^ο γκολ.

     Ο Ολυμπιακός βρήκε το 3^ο γκολ στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου μετά από κλέψιμο και σεντρεφορίσια ενέργεια του Ελ Αραμπί και θα μπορούσε να βρει και 4^ο γκολ δύο λεπτά αργότερα αλλά ο Καμαρά δεν είναι φορ, δεν είναι Ελ Αραμπί.

        Το 2^ο ημίχρονο ξεκίνησε με δοκάρι από εκτέλεση φάουλ για τους Ολλανδούς και από εκεί και μετά ο Ολυμπιακός έσβησε το παιχνίδι. Ο Μάρτινς μάζεψε την ομάδα του στο 2^ο μέρος του παιχνιδιού, έπαιξε σε πιο χαμηλά μέτρα η άμυνα του και οπισθοχώρησαν και οι άλλες γραμμές. Από το 45΄μέχρι το 60΄τα λάθη διαδέχονταν το ένα το άλλο και από τις δύο πλευρές. Η Αϊντχόβεντ είχε την κατοχή της μπάλας αλλά δεν είναι συνηθισμένη να παίζει απέναντι σε κλειστές άμυνες. Έτσι γύρναγε τη μπάλα μακριά από την περιοχή του Ολυμπιακού χωρίς να απειλεί. Εκτός από το δοκάρι στην αρχή δεν είχε άλλη ευκαιρία στο 2^ο ημίχρονο. Χωρίς λάθη ο Σωκράτης σε αυτό το διάστημα που με την εμπειρία του καθάριζε τις φάσεις στα λίγα μέτρα, από την άλλη ο Μπα δεν ήταν συγκεντρωμένος. Οι δύο φορ της Αϊντχόβεντ δε μπορούν απέναντι σε κλειστές άμυνες, δεν διαθέτουν την τεχνική, την ντρίμπλα για να φτιάξουν μόνοι τους φάσεις. Άνετα τους εξουδετέρωσαν οι αμυντικοί του Ολυμπιακού.

    Από το 68΄που έγινε η 1^η αλλαγή με τον Μασούρα να περνάει στη θέση του Βαλμπουενά ο Μάρτινς ετοίμαζε την τελική αντεπίθεση. Λίγα λεπτά μετά πέρασε τον Φορτούνη στη θέση του Ελ Αραμπί ως ψευτο-φορ, κίνηση που αποσυντόνισε του Ολλανδούς. Πίστεψαν ότι ο Ολυμπιακός πάει να κρατήσει το σκορ και ξεχύθηκαν μπροστά. Πέντε λεπτά αργότερα με τριπλή αλλαγή ο Πορτογάλος κόουτς έδωσε το σύνθημα για την τελική αντεπίθεση. Γύρισε τη διάταξη σε 4-2-3-1 και έχοντας στην επίθεση του 4 ξεκούραστους και φρέσκους παίκτες έψαξε το 4^ο γκολ. Δεν άργησε να έρθει, το πέτυχε ο Μασούρας στο 83΄.

   Μέχρι το τέλος του παιχνιδιού ο Ολυμπιακός έφτιαξε άλλες 5-6 φάσεις για γκολ. Οι Ολλανδοί που από την αρχή πίεζαν ψηλά στο τέλος έσκασαν και ήταν έρμαιο στις ορέξεις των παικτών του Μάρτινς. Δεν ήρθε ένα 5^ο γκολ αλλά και με το 4-2 ο Ολυμπιακός έχει σαφές προβάδισμα για την πρόκριση. Είναι αδύνατο να μη σκοράρει και στη ρεβάνς κόντρα σε αυτή την ομάδα.

    Από τους παίκτες, ο Βαλμπουενά ήταν αυτός που σήκωσε την ομάδα στο ξεκίνημα και με το πανέξυπνο χτύπημα φάουλ αιφνιδίασε όλη την αντίπαλη άμυνα και σκόραρε ο Μπουχαλάκης.  Πολλά τρεξίματα και αθόρυβη δουλειά οι Καμαρά – Μπουχαλάκης στα χαφ, ηγέτης ο Εμβιλά, έβγαλε προσωπικότητα στο παιχνίδι του και παρότι προερχόταν από τραυματισμό ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου. Έκανε τους οπαδούς των ερυθρολεύκων να ξεχάσουν τον Γκιγιέρμε ! Μεγάλος φορ και παιχταράς ο Ελ Αραμπί. Οι δύο μπακ ανταπεξήλθαν στα καθήκοντα τους παρότι νέοι στην ομάδα. Ορεξάτος μπήκε ο Φορτούνης. Δεν ξεχώρισε ο Μπρούμα κόντρα στην ομάδα την οποία ανήκει. Ο Μασούρας σκόραρε και πάλι. Όσο βρίσκει γκολ δεν τον κουνάει κανένας από τον Πειραιά. Ίσως θα έπρεπε να τον δοκιμάσει κάποια στιγμή και στην κορυφή της επίθεσης ο Μάρτινς, ειδικά σε κάποια ματς που παίζει με ψευτο-εννιάρι.

    Ο Μάρτινς διάβασε σωστά το παιχνίδι και με τις παρεμβάσεις του στο 2^ο ημίχρονο έκρινε το ματς. Τόσο με την τακτική του, να μαζέψει την ομάδα, όσο και με τις αλλαγές του, που έδωσαν πνοή για την αντεπίθεση. Στο 2^ο ο Ολυμπιακός πήγε με σοβαρότητα και πλάνο και πήρε προβάδισμα πρόκρισης. Ας το κρατήσουμε αυτό για τη ρεβάνς. Την προσεχή Πέμπτη θα παίζει και ο Σεμέδο, που είναι πολύ δυνατός στον αέρα. Είναι κάπου και φυσιολογικό να αντιμετωπίσει προβλήματα στην άμυνα ο Ολυμπιακός αφού σε αυτή έπαιζαν τρία νέα πρόσωπα, όλοι αποκτήματα του Ιανουαρίου. Ε, με τον Σεμέδο θα συμμαζευτεί κάπως η κατάσταση. Οι Ολλανδοί θα επιτεθούν γιατί μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν, θα επιδιώξουν να βάλουν περισσότερα γκολ και να πάρουν την πρόκριση. Χρειάζεται και τύχη για να αντέξει ο Ολυμπιακός. Και ευστοχία στις ευκαιρίες που θα του παρουσιαστούν.

   

 

                                                                                                                          SAM