Champions league 6 μήνες μετά !

    Ας ξεκινήσουμε με γκρίνια. Περιμένουμε 6 μήνες για να δούμε παιχνίδια Τσάμπιονς Λιγκ, τη βραδιά που ξανά αρχίζει η διοργάνωση γίνονται δύο ματσάρες, στις οποίες κραταιές ομάδες όπως η ΡΕΑΛ και η Γιουβέντους κινδυνεύουν να μείνουν έξω, εκτός συνέχειας. Όπως και έγινε τελικά. Και πάς κυρία ΟΥΕΦΑ και μου βάζεις τα παιχνίδια την ίδια ώρα? Να μην ξέρουμε τι να δούμε? Και δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό, κάθε χρόνο τα ίδια….

  Πάμε παρακάτω, πάμε στα παιχνίδια…

Γιουβέντους – Λιόν = 2-1

    Στο Τορίνο ο Γερμανός διαιτητής, κάποιος Τσβάιερ, ήταν αυτός που καθόρισε το παιχνίδι. Καταρχήν μόλις στο 12΄ καταλόγισε ένα πέναλτι σε βάρος της Γιουβέντους, με το οποίο άνοιξε το σκορ η Λιον,  που τις έκοψε τα πόδια.  Με δεδομένο ότι η Γιουβέντους είχε να ανατρέψει και το 0-1 σε βάρος της από το πρώτο παιχνίδι. Μιλάμε για πέναλτι ανύπαρκτο. Μόνο ο Γερμανός το είδε. Στη συνέχεια και πριν βγει το ημίχρονο έδωσε επίσης ανύπαρκτο πέναλτι υπέρ της Γιουβέντους με το οποίο ισοφάρισε το παιχνίδι. Δεν είναι διαιτητής γι αυτό το επίπεδο αυτός.

                              

   Στο καθαρά αγωνιστικό μέρος του παιχνιδιού η Λιόν, που βρήκε το γκολ νωρίς, έπαιξε πίσω από τη μπάλα και περίμενε τους Ιταλούς. Είχε 5 μήνες χωρίς παιχνίδια, μιας και στη Γαλλία το πρωτάθλημα δε συνεχίστηκε λόγω της πανδημίας. Έδωσε μόνο ένα ματς, τον τελικό κυπέλλου Γαλλίας κόντρα στην Παρί, πριν μια εβδομάδα και εκεί έπαιξε φουλ αμυντικά κρατώντας το -Μηδέν- για 120 λεπτά και έχασε την κούπα στα πέναλτι. Από την άλλη η «Βέκια Σινιόρα» παρουσιάστηκε σε κακή κατάσταση και δεν ήταν απειλητική. Έψαξε το γκολ μόνο μέσα από στημένες φάσεις, από φάουλ και κόρνερ. Σε ροή αγώνα δε μπορούσε να βγάλει συνδυασμούς και να διασπάσει την αντίπαλη άμυνα. Οι περισσότεροι παίκτες της ήταν σε τραγική κατάσταση και μόνο ο Κριστιάνο Ρονάλντο είχε τον ποδοσφαιρικό εγωισμό να κυνηγήσει την πρόκριση.

   Έτσι, παρότι το 2-1, η ανατροπή του σκορ, έγινε σχετικά νωρίς η Γιούβε δεν μπόρεσε να πάρει κάτι παραπάνω και σχετικά άνετα οι Λιονέ κράτησαν το σκορ πρόκρισης. Ο Ρούντι Γκαρσία πολύ έξυπνα έπαιξε με ψηλά την άμυνα, στα 30 μέτρα από τον τερματοφύλακα, για να έχει κοντά τις γραμμές και να μη μπορεί η Γιουβέντους να βάλει παίκτες ανάμεσα τους και να δημιουργήσει ρήγματα.  Δεν είχε να φοβηθεί τίποτα στο χώρο που άφηνε στην πλάτη της άμυνας του. Ήταν αδύνατο να χτυπήσει στην ταχύτητα η Γιουβέντους με τον Ιγκουαϊν. Ο Αργεντινός φορ ήταν να τον λυπάσαι, αν σέβεται το όνομα του πρέπει να σταματήσει το ποδόσφαιρο!

    Σε κάθε περίπτωση η Γιουβέντους παρουσιάστηκε πολύ κακή και στα τελευταία λεπτά, με την πρόκριση στο ένα γκολ, δεν είχε δυνάμεις να απειλήσει ουσιαστικά την αντίπαλο της. Μια αντίπαλο που είχε για μεγάλο πρωταγωνιστή, τον παιχταρά Ανουάρ.  Έτρεχε παντού, έδινε βοήθειες, ντουμπλάριζε, κρατούσε μπάλα, έβγαζε την ομάδα μπροστά, έπαιζε έξυπνα από την πλευρά του Κουαρδάδο, που δεν είναι μπακ και δημιουργούσε ρήγματα, πήρε το πέναλτι που καθόρισε την πρόκριση. Παίχτης τοπ επιπέδου.

    Δηλαδή, είσαι η Ρόμα που σε πήρε νέος ιδιοκτήτης με κοντά 600 εκ ευρώ και θες να ανέβεις επίπεδο, αυτόν πας και παίρνεις. Είσαι η Μίλαν που θες να επανέλθεις στο ένδοξο παρελθόν σου, από έναν τέτοιο παίκτη ξεκινάς να χτίζεις την ομάδα σου ή ακόμα και στην Τότεναμ του Μουρίνιο θα ήταν ιδανικός για τα χαφ της. Παίρνεις αυτόν και τον Καντέ που τον πουλάει η Τσέλσι και καθαρίζεις και δημιουργικά και ανασταλτικά. Ανεβαίνεις κατευθείαν στο τοπ επίπεδο ως ομάδα !  Πολύ καλός και ο Βραζιλιάνος, ο Μπρούνο Γκιμαράες δίπλα του στα χαφ ….

    Από την άλλη πλευρά, η Γιουβέντους είχε μόνο τον CR7. Ουδείς άλλος φάνηκε να πιστεύει στην πρόκριση.  Ο Πιάνιτς μόνο για να εκτελέσει κάνα φάουλ υπήρχε στο γήπεδο. Τι έκανε η Μπαρτσελόνα που τον απέκτησε δε μπορώ να καταλάβω. Ποιος είδε τι και τον φέρνει στο «Κάμπ Νόου» στη θέση του 22χρονου Αρτούρ που έχει όλο το μέλλον μπροστά του.

    Ο Σάρι? Πήρε το πρωτάθλημα, αλλά αυτό δε μετράει για τη Γιούβε μιας και ήταν το 9^ο σερί, είχαν προηγηθεί άλλα 8 πρωταθλήματα. Στο Τσαμπιονς Λιγκ απέτυχε αφού αποκλείστηκε από κατώτερο αντίπαλο. Υπάρχει βέβαια η δικαιολογία της διακοπής. Εγώ βλέπω μια γερασμένη ομάδα, να επιβεβαιώνει το προσωνύμιο της «Βέκια» ήτοι «γηραιά». Οκ ο Κριστιάνο και ο εμβληματικός Μπουφόν, αλλά από εκεί και πέρα θέλει φρέσκο αίμα η ομάδα. Ποιος Πιάνιτς, ποιος Ιγκουαϊν και ποιος Κουαρδάδο τώρα. Ξεπεράστηκαν . Λίγοι και οι Ραμπιο, Ράμσει, Μπερναντέσκι ακόμα και ο Ντε Λιχτ, για αλλαγές όχι για πρωταγωνιστές.  Όποιον και να φέρεις για τον πάγκο δεν κάνεις τίποτα με αυτούς. Δεν είναι θέμα Σάρι λοιπόν, παρά τα δεδομένα λάθη του. Του αξίζει να πάρει χρόνο και να του φέρουν και παίκτες.

Μάντσεστερ Σίτι – ΡΕΑΛ Μαδρίτης = 2-1

    Εδώ φάνηκε να το έχει δουλέψει πολύ στο μυαλό του το ματς ο Πεπ. Μετά τη διακοπή και έχοντας χάσει το πρωτάθλημα από τη Λίβερπουλ που ήταν 20 βαθμούς μπροστά, έριξε όλο το βάρος για την προετοιμασία αυτού του παιχνιδιού. Τη Σίτι άλλωστε την καίει εδώ και χρόνια η διάκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ και γι αυτό έφεραν στο «Έτιχαντ» τον Πεπ. Ε, η χθεσινή βραδιά ήταν μεγάλη και για την ομάδα και για τον Πεπ, δεν είναι μικρό πράγμα να αποκλείεις τη «Βασίλισσα».

   Η ΡΕΑΛ παρουσιάστηκε χωρίς τον ηγέτη της τον Σέρχιο Ράμος κι αυτό της στοίχισε. Ο παρτενέρ του, ο Βαράν ήταν σε τραγική βραδιά και σε αυτόν πέφτει το μεγαλύτερο βάρος για τον αποκλεισμό.  Δωρεά του ήταν τα δύο γκολ της Σίτι.  Το πρώτο νωρίς – νωρίς που έβαλε σε θέση οδηγού τους «Πολίτες» και το 2^ο όταν η ΡΕΑΛ έψαχνε ένα γκολ για να ισοφαρίσει το σκορ του πρώτου αγώνα και για να μπει για τα καλά στο παιχνίδι της πρόκρισης. Συνολικά έκανε 9 λάθη και καταδίκασε την ομάδα του, ήταν διαρκής πηγή κινδύνου. Λάθη όμως δεν έκανε μόνο ο Βαράν, έκανε και ο Κουρτουά που έδωσε πάσα στον Ντε Μπρούινε και ευτυχώς ο Φοντέν σούταρε άουτ στο 42΄. Έκανε και ο Καζιμίρο που δεν πρόσεξε την πάσα του στο 54΄και ευτυχώς δεν πρόλαβε ο Στέρλινγκ τον Κουρτουα.

   Αυτό οφείλεται στην τακτική του Ζιντάν να παίξει με κοντινές πασίτσες και να ξεκινάει το χτίσιμο του παιχνιδιού της ΡΕΑΛ από τον τερματοφύλακα, τον Κουρτουά. Δεν έδιωχναν τη μπάλα μπροστά αλλά άλλαζαν οριζόντιες πάσες ακόμα και μες τη μικρή περιοχή. Ε, η Σίτι με ατελείωτο τρέξιμο, πρέσιγκ παντού, πίεση ψηλά τους οδήγησε σε λάθη και καθάρισε το παιχνίδι. Πρωταγωνιστής ο Γκάμπριελ Ζέσους που και στα δύο γκολ εκμεταλλεύτηκε τα λάθη του Βαράν. Είχε μία ασίστ και ένα γκολ.

   Η ΡΕΑΛ έδειξε ότι δεν είναι τόσο καλή παρότι κατέκτησε το πρωτάθλημα στην Ισπανία. Αυτό οφείλεται περισσότερο στο ότι παρουσιάστηκε πολύ κακή η Μπαρτσελόνα μετά τη διακοπή. Το μόνο ωραίο για τη ΡΕΑΛ στο χθεσινό παιχνίδι,  ήταν η προσπάθεια του Ροντρίγκο στο γκολ της ισοφάρισης, η ντρίμπλα του, η γλυκιά σέντρα του. Ασφαλώς και η μεγάλη προσπάθεια του Μπενζεμά που έβγαλε προσωπικότητα μεγάλου παίκτη στο γήπεδο. Πολύ κακός ο Αζάρ, καμιά σχέση με τον παίκτη που ξέραμε, τον διέλυσε η ΡΕΑΛ.

   Δίκαια η Σίτι θα βρίσκεται στο final-8 της Λισαβόνας. Ψηλώνουν οι «Πολίτες» με αυτή την πρόκριση. Απέναντί τους θα βρουν τη Λιον που αν μη τι άλλο είναι στα μέτρα τους. Γίνονται φαβορί για την 4αδα. Από τη Λιόν ξέρω τι να περιμένω, τι θα δω. Θα παίξει πίσω από τη μπάλα, θα βγάλει τρεξίματα και ο Ανουάρ θα κρατάει μπάλα και θα βγάζει την ομάδα μπροστά με σκοπό να χτυπήσει στην κόντρα με τους ταχύτατους Αφελάι και Τόκο- Εκαμπί. Μόνο μην παίξει με την άμυνα τόσο ψηλά ο Γκαρσία, στα 30 μέτρα από το τέρμα, γιατί η Σίτι θα τον «σκοτώσει». Αυτό που περιμένω να διαπιστώσω είναι αν η Σίτι να σηκώσει το βάρος του φαβορί. Να μπει στο γήπεδο και να κάνει το παιχνίδι της, αυτό που ξέρει. Θέλω να δω αν θα έχουν οι παίκτες της το καθαρό μυαλό  να διαβάσουν το παιχνίδι της Λιον, να βρουν διαδρόμους και να διασπάσουν την άμυνα της ώστε να έχουμε μια δικαίωση γι αυτή την πολύ καλή ομάδα που έχει δημιουργήσει ο Πεπ. Αν γίνουν όλα αυτά, μην απορήσετε αν έχουμε και μεγάλο σκορ !

 Σε κάθε περίπτωση… υπομονή μια εβδομάδα για να μιλήσει το γήπεδο !

                                                                                                  SAM

Οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά

Ο Ολυμπιακός πήγε να παίξει τα ρέστα του στην Αγγλία κόντρα στη Γουλβς με στόχο να γράψει ιστορία. Να κερδίσει τη συμμετοχή του στο πρώτο final-8 της ιστορίας και να μπει για τα καλά στα ευρωπαϊκά σαλόνια, στο κλειστό κλαμπ των μεγάλων. Δεν τα κατάφερε. Ο λόγος? Δεν ήταν έτοιμος να τα καταφέρει, δεν είχε τύχη, δεν είχε εύνοια, δεν είχε αγωνιστικό ρυθμό.

   Καταρχήν όση τύχη είχε κόντρα στην Άρσεναλ του έλειψε κόντρα στη Γουλβς. Στο πρώτο ματς είχε την αποβολή του Σεμέδο πολύ νωρίς, μόλις στο 28^ο λεπτό και έπαιξε 60+ λεπτά ευρωπαϊκού αγώνα με παίκτη λιγότερο. Στη συνέχεια και πριν τον επαναληπτικό τραυματίστηκε ο Σα. Τεράστιο πλήγμα, το γράψαμε και στους «Χρησμούς», φάνηκε και στο παιχνίδι. Τέλος, μες το παιχνίδι είχε τόσες ευκαιρίες και δεν σκόραρε, ενώ με την Άρσεναλ με μια φάση έβρισκε το γκολ που ήθελε.

    Η διαιτησία ίσως να έδωσε τα σπόρια στη γηπεδούχο, αλλά αν ο Ολυμπιακός σκόραρε στις φάσεις που είχε δε θα τον σταματούσε ο διαιτητής. Επίσης, φάνηκε ότι η ομάδα δεν είχε αγωνιστικό ρυθμό και σίγουρα έπαιξε ρόλο στα πρώτα λεπτά που οι ερυθρόλευκοι δεν πατούσαν καλά και εκεί τελικά κρίθηκε το παιχνίδι.

   Οι ερυθρόλευκοι μπήκαν μουδιασμένοι στο ματς, κρύοι, ψαρωμένοι. Έκαναν πολλά αβίαστα λάθη, δεν είχαν σωστή κυκλοφορία της μπάλας και δε μπορούσαν να περάσουν τη σέντρα. Οι μεταβιβάσεις των παικτών του Ολυμπιακού μύριζαν φόβο, έδιναν τη μπάλα για να φύγει από πάνω τους η ευθύνη. Σε ένα τέτοιο γύρισμα του Καμαρά, ο Άλλεν σκέφτηκε τις επιλογές του και χάθηκε χρόνος. Έκανε λάθος, δεν έδιωξε μακριά τη μπάλα, ο Ποντένσε έξυπνα παρεμβλήθηκε, πονηρά έπεσε και πήρε το πέναλτι. Ο Χιμένεθ έκανε ψύχραιμα το 1-0 μόλις στο 8΄ και έβαλε τη Γουλβς στη θέση του οδηγού.  

    Όλοι θα ρίξουν το ανάθεμα στον Άλλεν. Για μένα φταίει η ομάδα. Ήξερε ότι ο νεαρός Γάλλος δεν είχε παιχνίδια και οι συμπαίκτες του έδειξαν να μην τον εμπιστεύονται. Δεν τον στήριξαν στα πρώτα λεπτά, αυτοί, οι έμπειροι πελαγοδρομούσαν περισσότερο. Στη συνέχεια ανέβηκε ο Άλλεν και με σωτήριες επεμβάσεις κράτησε τον Ολυμπιακό στο παιχνίδι ως το τέλος. Οπότε δεν «κάηκε».

   Στον Ολυμπιακό πήρε περισσότερο από 15 λεπτά για να καταλάβει ότι ο απέναντι δεν είναι τίποτα σπουδαίο και επ’ ουδενί δεν είναι καλύτερη ομάδα η Γουλβς. Εκεί στο 19΄, με τη φάση του Τσιμικά, φάνηκε να αναθαρρούν οι ερυθρόλευκοι. Τότε, γύρω στο 20λεπτο ανέβηκε και ο Βαλμπουενά που μέχρι τότε δεν είχε ακουμπήσει μπάλα. Από εκεί και έπειτα πήρε μπάλα, πέρασε μπαλιές και ο Ολυμπιακός δημιούργησε φάσεις. Κορυφαία το γκολ του Καμαρά στο 28΄ που ακυρώθηκε γιατί στην αρχή της φάσης, ο Ελ Αραμπί, ο δημιουργός του γκολ, ήταν μερικά χιλιοστά οφσάιντ ! Από εκεί και πέρα και μέχρι τη λήξη του ημιχρόνου, είδαμε ένα παιχνίδι στο οποίο ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος και πιο απειλητικός, χωρίς όμως τη μεγάλη φάση, αυτό που λέμε κλασσική ευκαιρία.

  Με το ξεκίνημα του 2^ου ημιχρόνου, ο Μάρτινς έριξε στο ματς Φορτούνη και Ραντζέλοβιτς αντί Μπουχαλάκη και Μασούρα, σημαίνοντας την αντεπίθεση για την ισοφάριση. Οι Πειραιώτες πήραν τη μπάλα και μέτρα στο γήπεδο, γύριζαν τη μπάλα έξω από την περιοχή της Γουλβς χωρίς όμως να μπορούν να πατήσουν σε αυτή και να γίνουν ιδιαίτερα απειλητικοί. Αντίθετα οι «Λύκοι» ήταν αυτοί που είχαν δύο φάσεις στο 61΄και στο 63΄με πρωταγωνιστή τον Ποντένσε.

  Έτσι, στο 65΄ο Μάρτινς τα έπαιξε όλα για όλα. Έριξε στο παιχνίδι τον Χασάν αντί του Καμαρά! Έπαιξε με 2^ο χαφ δίπλα στον Γκιγιέρμε, τον Φορτούνη ! Αμέσως, στο 67΄είχαμε τη μεγάλη φάση με την ατομική προσπάθεια του Φορτούνη που μπήκε κάθετα στην περιοχή, γύρισε στον Ελ Αραμπί ο οποίος με σεντρεφορίσιο πάρσιμο της μπάλας και γύρισμα, σούταρε άουτ….

   Από εκεί και έπειτα ο Ολυμπιακός με συνεχείς αλλαγές παιχνιδιού, με μεγάλες παράλληλες μπαλιές από τα σίγουρα πόδια των Βαλμπουενά και Φορτούνη, άλλαζε συνεχώς παιχνίδι, από τον έναν μπακ στον άλλο, με σκοπό να ανοίξει την άμυνα της Γουλβς. Βέβαια η ομάδα έδειχνε να μπερδεύεται με Βαλμπουενά και Φορτούνη δίπλα-δίπλα στο χώρο του κέντρου, μιας και έπεφταν συνεχώς ο ένας πάνω στον άλλο.  

    Μπαίνοντας στο τελευταίο 15λεπτο του παιχνιδιού, μίλησε η κούραση από την υπερπροσπάθεια μες το κατάκαλόκαιρο. Τα τρεξίματα μειώθηκαν και αυξήθηκαν τα λάθη. Από τέσσερις ευκαιρίες δημιούργησαν και έχασαν οι δύο ομάδες. Κορυφαίες, το τετ-α-τετ του Ζότα μετά από λάθος γύρισμα του Μπα στο 79΄, που τον νίκησε ο Άλλεν και κράτησε όρθιο τον Ολυμπιακό και η κεφαλιά του Χασάν μετά από σέντρα του Τσιμικά, που απέκρουσε ο Ρούι Πατρίτσιο !

   Ασφαλώς οι παίκτες της Γουλβς έκαναν πολλές καθυστερήσεις όσο πλησιάζαμε προς το τέλος, όμως και ο Ολυμπιακός ξέμεινε από κουράγια και καθαρό μυαλό και δεν πίεσε στα τελευταία λεπτά.

   Τα στατιστικά καταδεικνύουν την σαφή ερυθρόλευκη επιλογή. 62% κατοχή μπάλας,  525 πάσες οι 450 σωστές, έναντι 283 πάσες της Γουλβς με τις 209 να είναι σωστές, 16 τελικές οι 5 στην εστία, έναντι 12 τελικών της Γουλβς με τις 4 να είναι στην εστία. Με αυτά και με την γενικότερη εικόνα του παιχνιδιού, ο αποκλεισμός είναι σίγουρα άδοξος….. και θα δούμε πως θα τον διαχειριστεί η ομάδα. Ο Ολυμπιακός σίγουρα μπορούσε και δεν είναι χειρότερος από τη Γουλβς. Χθες δεν ήταν η βραδιά του. Ίσως να μην ήρθε και η σειρά του ακόμα….

   Σε μια χρονιά με πολλές ιδιαιτερότητες ο Ολυμπιακός έφτασε να παίζει για 381 μέρες στην Ευρώπη, αντιμετωπίζοντας και αποκλείοντας μεγάλους αντιπάλους. Αν γινόταν την άνοιξη ο επαναληπτικός με τη Γουλβς θα μπορούσε να είχε γραφτεί αλλιώς η ιστορία. Με τα «αν» όμως δε γίνεται δουλειά. Σε κάθε περίπτωση ένα υπέροχο ευρωπαϊκό ταξίδι έφτασε στο τέλος για μια υπέροχη ομάδα και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Μάρτινς, στους παίκτες και στον Καρεμπέ.

Υ.Γ. Διαμαρτυρήθηκε για τη διαιτησία ο Ολυμπιακός αλλά χαλαρά, με τον εκπρόσωπο τύπου τον Γαβαλά και όχι με τους…. συνήθεις ύποπτους. Καμιά σχέση με το χαμό που θα έκανε αν του τύχαινε τέτοια διαιτησία στην Ελλάδα. Εδώ τον παίρνει…..

Υ.Γ.1   Τελικά ήταν σωστό που χάλασαν τον κόσμο και δεν έγινε ο τελικός κυπέλλου? Βγήκε σε καλό στην ομάδα?

                                                                                                                             SAM

Καλοκαίρι με πρωτάθλημα και Champions league…..

    Παράξενο μου φαίνεται που είναι μέσα Ιουλίου και ακόμη παίζουν μπάλα στα περισσότερα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, που ακόμα βλέπουμε ποδόσφαιρο σε συλλογικό επίπεδο. Είχαμε συνηθίσει τόσα χρόνια, τέτοια εποχή να παρακολουθούμε εθνικές ομάδες. Μεγάλες διοργανώσεις, Μουντιάλ, Γιούρο, Κόπα Αμέρικα. Τώρα θα διαβάζαμε για μεταγραφές, οι ομάδες θα ήταν στην αρχή της προετοιμασίας τους κλπ, όλα τα συνηθισμένα. Αντίθετα φέτος περιμένουμε, σε λιγότερο από 20 ημέρες, να ξεκινήσουν και πάλι τα νοκ άουτ του Τσάμπιονς Λιγκ και του Γιουρόπα Λιγκ, όπου συμμετάσχει και ο Ολυμπιακός. Αυτά είναι τα κατάλοιπα του κορονοϊού.
     Αφού, λοιπόν, αυτή είναι η νέα πραγματικότητα πάμε να κάνουμε μια καλοκαιριάτικη βόλτα στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και να δούμε τι παίζει….

Σασουόλο

«Η μικρή Αταλάντα» όπως τη χαρακτήρισε ο Μαουρίτσιο Σάρι πριν το παιχνίδι με τη Γιουβέντους. Παραλίγο να κερδίσει τους πρωταθλητές οι οποίοι προς το τέλος ισοφάρισαν σε 3-3 με τον Αλεξσάντρο. Η Σασουόλο βρίσκεται στην 8^η θέση του φετινού Καμπιονάτο και έχει αμυδρές ελπίδες για έξοδο στην Ευρώπη. Παρόλα αυτά η πορεία της θεωρείται σούπερ επιτυχημένη. Δεν συγκαταλέγεται άλλωστε στα μεγάλα κλαμπ της γείτονος χώρας, ούτε έχει καμιά σπουδαία ιστορία. Στον πάγκο της για 2^η σαιζόν βρίσκεται ο 41χρονος Ιταλός Ρομπέρτο Ντε Ζέρμπι στον οποίο πιστώνεται και η φετινή εξαιρετική πορεία της ομάδας. Παίζει συνήθως 4-3-3 ή 4-2-3-1. Αγωνιστικά, είναι φανερό ότι η άμυνα της ομάδας δε διακρίνεται για τη σταθερότητά της, έχει δεχτεί 57 γκολ και τη σώζουν τα 62 γκολ που έχει παράγει η επίθεση της.

    Σε αρκετά παιχνίδια έπαιξε βασικός (όπως στο τελευταίο ματς κόντρα στη Γιουβέντους)  ως αριστερός μπακ και ο δικός μας, ο Γιώργος Κυριακόπουλος, που κατέγραψε 22 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και ανάγκασε το σύλλογο να ενεργοποιήσει την οψιόν αγοράς του από τον Αστέρα Τρίπολης, ύψους 1,2 εκ ευρώ.

    Από την ομάδα ξεχωρίζουν ο 22χρονος Ιταλός χαφ Μανουέλ Λοκατέλι που κάνει όλη τη δουλειά στη μεσαία γραμμή. Επίσης ο επιθετικός χαφ  από την Ακτή Ελεφαντοστού Χαμέντ Τραορέ στα 20 του. Παίκτης που σύντομα θα φέρει πολλά χρήματα στο ταμείο του συλλόγου. Μεγάλη χρονιά έκανε και ο συμπατριώτης του, 23χρονος αριστερός εξτρέμ  Τζερεμί Μπόγκα με 11 γκολ σε 32 ματς στο πρωτάθλημα. Φυσικά η αδυναμία μου είναι ο δεξιός εξτρεμ Ντομένικο Μπεράρντι στα 25 του πλέον. Παίκτης που αν δεν είχε τραυματισμούς θα ήταν ήδη σε μεγάλη ομάδα. Φέτος έχει 13 γκολ και 7 ασσίστ σε 27 παιχνίδια και είναι η ώρα του για το επόμενο βήμα. Στην επίθεση ηγήθηκε ο 32χρονος φορ Φραντσεσκο Καπούτο με 17 γκολ και 7 ασσίστ σε 31 ματς !

    Βλέπουμε μια ομάδα με μικρή ιστορία να έχει ξεπεταχτεί τα τελευταία χρόνια και να έχει βρει θέση στο Ιταλικό ποδόσφαιρο. Να τερματίζει στο πρώτο μισό της βαθμολογίας και να παράγει παίκτες με τους οποίους τροφοδοτεί τις μεγάλες ομάδες.

100 γκολ στη σαιζόν

Μου έκαναν εντύπωση τα 93 γκολ της Αταλάντα ενώ μένουν 5 αγωνιστικές ακόμα στη Serie A , οπότε λογικά θα ξεπεράσει τα 100 γκολ στη σαιζόν. Έτσι κάθισα και έριξα μια ματιά στα σπουδαιότερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα αναζητώντας ομάδες πολυβόλα. Πέραν της Αταλάντα,  93 γκολ έχει πετύχει και η Σίτι του Πεπ, τα περισσότερα στην Premier league, αλλά δύσκολα θα φτάσει τα 100 με μόλις 2 αγωνιστικές να απομένουν. Βέβαια από μια τέτοια ομάδα και με την ψυχολογία στα ύψη μετά τη δικαίωση της στο CAS ποτέ δεν ξέρεις.

    Από εκεί και πέρα, στα 100 γκολ σταμάτησε η Μπάγερν στη Μπουντεσλίγκα και το κατάφερε την τελευταία αγωνιστική με το 4-0 επί της Βόλφσμπουργκ και τον Τόμας Μίλλερ να πετυχαίνει το 100^ο γκολ της ομάδας του Μονάχου στη φετινή Μπουντεσλίγκα!

    Στην Ισπανία τα περισσότερα γκολ τα έχει η Μπάρτσα με 85 αλλά δε θα φτάσει επ’ ουδενί τα 100. Στα 75 σταμάτησε η Παρί στη Γαλλία με το πρωτάθλημα να διακόπτεται την 27^η αγωνιστική και 11 ματς να απομένουν….

   Τα περισσότερα γκολ  στην Ευρώπη τα έχει φέτος η Σάλτσμπουργκ, στην Αυστρία με 110 !!! Φυσικά στη Σάλτσμπουργκ αγωνιζόταν μέχρι τον Γενάρη το νέο βαρύ πυροβολικό των ευρωπαϊκών γηπέδων Έρικ Χάλαντ, αλλά γενικά πρόκειται για μια πολύ επιθετική και παραγωγική ομάδα. Πρώτος της σκόρερ στη σαιζόν ο 21χρονος φορ Πάτσον Ντάκα από τη Ζάμπια, με απολογισμό 24 γκολ σε 31 παιχνίδια. Διόλου άσχημα !

Σάντι Καθόρλα

     Εδώ ότι και να πούμε είναι λίγο. Η περιπέτεια του με τους τραυματισμούς είναι λίγο πολύ γνωστή. Το καλοκαίρι του ’18 γύρισε στη Βιγιαρεάλ για να ξαναπαίξει ποδόσφαιρο. Και τα κατάφερε. Απλά κανείς δεν περίμενε να επανέλθει έτσι και να κάνει τη σαιζόν που έκανε φέτος. Μοιάζει να το απολαμβάνει πραγματικά. Αν ήταν σε μεγαλύτερη ομάδα θα μιλάγαμε για Πίρλο, Ινιέστα και Τσάβι. Άλλωστε δεν υστερεί σε τεχνική και μπαλαδοσύνη απ’ αυτούς. Έφτασε στο σημείο με τη μπάλα που έπαιξε να τον καλέσουν ξανά στην εθνική Ισπανίας στα 34 του, πέρυσι. Φέτος έχει 11 γκολ και 9 ασσίστ σε 34 ματς πρωταθλήματος και 4 γκολ σε 5 ματς κυπέλλου. Οδηγεί τη Βιγιαρεάλ στην 5^η θέση στην Primera Division και την ευρωπαϊκή έξοδο !

    Το συμβόλαιο του τελειώνει φέτος. Ακούστηκε ότι θα πάει για τα τελευταία ένσημα στη Αλ Σαντ του Τσάβι. Πιστεύω θα μείνει στο αγαπημένο του «κίτρινο υποβρύχιο» . Αν δεν το κάνει, πολύ θα ήθελα να τον δω στα μέρη μας. Θα  ‘ταν απόλαυση !

Κάντιθ

   Ο κόουτς Αλβάρο Θερβέρα τα κατάφερε και ανέβασε ξανά στην Primera την μικρούλα Κάντιθ. Από την περιοχή της Ανδαλουσίας, ζει μόνιμα στη σκιά της Σεβίλλης και της Μπέτις. Κι ας είναι η γενέτειρα του αναμορφωτή της Σεβίλλης, του τεχνικού διευθυντή Μόντσι. Ο Θερβέρα την ανέλαβε το 2016 όταν ήταν στην 3^η κατηγορία του Ισπανικού ποδοσφαίρου και 4 χρόνια μετά και πολύ δουλειά, την επανέφερε στα σαλόνια. Το εντυπωσιακό την περίπτωση της και η είδηση που κάνει το γύρω της Ευρώπης είναι ότι ο πρόεδρος της ομάδας Μανουέλ Βιθκαϊνό αποφάσισε να δώσει δωρεάν εισιτήρια διαρκείας σε πάνω από 10.000 οπαδούς της ομάδας !!! Γιατί? Μα το είχε υποσχεθεί. Ότι σε περίπτωση ανόδου στην Primera όσοι κάτοχοι διαρκείας φέτος, πάνε σε όλα τα εντός έδρας παιχνίδια θα πάρουν δωρεάν την κάρτα για τη νέα σαιζόν στη La Liga! E, γι αυτό το γήπεδο της πόλης, το  “Ραμόν ντε Καράνθα” ήταν σε κάθε ματς γεμάτο !

Τζόναθαν Ντέιβιντ

                                

Η μισή Ευρώπη στα πόδια του. Έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των Άρσεναλ, Έβερτον, Λέστερ, Λειψία, Λιόν, Νάπολι, Λάτσιο, μέχρι και για Μπαρτσελόνα ακούστηκε. Η αξία του ξεπερνά τα 20 εκ ευρώ. Έκανε τρομερή σαιζόν με τη Γάνδη στο Βέλγιο. Είναι μόλις 20 χρονών, γεννημένος το 2000 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ο Καναδικής υπηκοότητας σέντερ φορ. Με 18 γκολ σε 27 αγώνες πρωταθλήματος και 5 γκολ σε 13 παιχνίδια στο Γιουρόπα και επιπλέον 10 ασίστ, δικαιολογεί το θόρυβο που γίνεται γύρω από το όνομα του. Μπορεί να παίξει σε όλες τις θέσεις της επίθεσης. Στη Γάνδη φέτος ερχόταν ως κρυφός φορ από πίσω και σκόραρε κατά βούληση. Ανήκει στο μανατζερικό γραφείο «Axia Sports» των Ελλήνων μάνατζερ Νίκου Μαυρομαρά και Απόστολου Μπακάλη ! Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις βρίσκεις Έλληνα!

Ανέβηκε η Λιντς του Μπιέλσα…

   Απρίλιος 2019. Λιντς- Άστον Βίλα. Στο 72', η Λιντς προηγήθηκε, ενώ οι αντίπαλοι  είχαν σταματήσει να παίζουν επειδή ήταν τραυματίας ένας παίκτης, ο Κοτζία. Για το λόγο αυτό ακολούθησε σύρραξη και αποβλήθηκε o εξτρέμ της Βίλα, Ελ Γκαζί..Κι εκεί ο Μπιέλσα έκανε τη διαφορά! Έδωσε εντολή στους παίκτες του ν' αφήσουν την Άστον Βίλα να ισοφαρίσει 1-1, γεγονός που συνέβη  στο 77'. Σε όσα λεπτά απέμεναν το αποτέλεσμα δεν άλλαξε. Η πράξη του  αποκτά μεγαλύτερη αξία, διότι η Λιντς πάλευε για την άνοδό της στην Premier League και με αυτή την ισοπαλία είχε χάσει οριστικά το τρένο της απευθείας ανόδου.

    Φέτος τα κατάφερε και από του χρόνου στο «Έλαντ Ρόουντ» θα φιλοξενούνται ομάδες της Premier League. Ο El Loko δουλεύει την ομάδα δύο χρόνια και την ξέρει καλά. Πιστεύω ότι με λίγες προσθήκες της δικιάς του επιλογής, θα χτίσει ομάδα που θα σταθεί άνετα στην Premier League και θα παίξει το δικό του επιθετικό ποδόσφαιρο. Με ανυπομονησία περιμένω να δω αυτόν τον δάσκαλο της προπονητικής στην 1^η κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου, απέναντι στον μαθητή του, τον Πεπ, αλλά και κόντρα στον Κλοπ, στον Αντσελότι, στον Μπρένταν Ρότζερς και στον Μουρίνιο. Σίγουρα θα δώσει ένα ξεχωριστό χρώμα στο κορυφαίο πρωτάθλημα.

     Τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα οδεύουν προς το τέλος τους, στην Αγγλία το πήρε επιτέλους η Λίβερουλ, στη Γερμανία ξανά η Μπάγερν, σε Γαλλιά, Βέλγιο και Ολλανδία διακόπηκαν, στην Ισπανία το εξασφάλισε χθες η ΡΕΑΛ και στην Πορτογαλία το καθάρισε προχθές η Πόρτο. Απομένει η Ιταλία με τη Γιοβέντους δύσκολα να το χάνει αφού Ίντερ και Λάτσιο εμφανίστηκαν πολύ πεσμένες μετά την καραντίνα. Αυτά…. Εν αναμονή της επανέναρξης του Champions League και του  Europa  League σε 20 ημέρες. Θα τα πούμε τότε….

                                                                                                                              SAM

Στα γήπεδα του Παραδείσου !

     Ήθελα να του κάνω ένα αφιέρωμα καιρό τώρα αλλά όλο το ανέβαλα. Με πρόλαβε κι «έφυγε». Ας είναι κι έτσι.

      Για τον Νίκο Αλέφαντο, άλλοι θα μπορούν να γράψουν πιο πολλά από μένα μιας και θα έχουν καλύτερη άποψη για το πρόσωπο του. Τον έζησαν καλύτερα και περισσότερο, από πιο κοντά. Εγώ τον παρακολουθούσα από τη δεκαετία του ’80 ως προπονητή, φρόντισα να μάθω την πορεία του στο ποδόσφαιρο και τη διαδρομή του. Τα τελευταία 15 χρόνια τον άκουγα στο ραδιόφωνο και τον έβλεπα στην τηλεόραση.

     Ήταν 81 και φαινόταν γεμάτος ζωή !  Σε έκανε να πιστεύεις ότι έχει άλλα 20 χρόνια ζωής μπροστά του. Τον παρακολουθούσα ανελλιπώς στο Τηλεάστυ και μου ΄μαθε μπάλα όπως και σε πολλούς άλλους κι ας μη το παραδέχονται. Λάτρης των αναλύσεων της τακτικής προσέγγισης κάθε ποδοσφαιρικού αγώνα. Είχε μάτι. Έκοβε. Έβλεπε μπάλα. Σου έλεγε τα προτερήματα και τις αδυναμίες κάθε παίκτη. Σε ξύπναγε, σου άνοιγε τα μάτια ποδοσφαιρικά. Να μην τρως κουτόχορτο και να μην τσιμπάς σε αυτά που γράφουν οι δημοσιογράφοι στα σάιτ και στις εφημερίδες. Όπου ανεβάζουν όποιον θέλουν και χαντακώνουν όποιον δε γουστάρουν.

    Δούλεψε παντού ως προπονητής, πλην του Παναθηναϊκού (και του Άρη). Στον Παναθηναϊκό, μάθαμε τώρα με το θάνατο του, ότι ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής. Από τα τσικό και έπαιξε και σε ένα επίσημο ματς με την πρώτη ομάδα,  την 26 Φεβρουαρίου 1956 στο Ολυμπιακός Χαλκίδας – Παναθηναϊκός = 0-2. Ως παίκτης αγωνιζόταν ως επιθετικός και δεν έκανε τη μεγάλη καριέρα αν και κατάφερε και έφτασε να φορέσει τη φανέλα της μεγάλης του αγάπης, του Ολυμπιακού, έστω και σε ένα επίσημο παιχνίδι.

     Την προπονητική του καριέρα την ξεκίνησε το 1969 από τον Αστέρα Εξαρχείων  (με ήττα) και την «έκλεισε» 35 χρόνια μετά, στις 22 Μαΐου του 2004, στη Ριζούπολη, με νίκη, στο Ολυμπιακός – Αιγάλεω = 3-1. Σε αυτή την 35ετη πορεία στους πάγκους κατέκτησε ένα κύπελλο στην Κύπρο με τον ΑΠΟΕΛ, την 17 Μαΐου του 1997 όταν νίκησε με 2-0 την Ομόνοια στον τελικό.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

     Στον Ολυμπιακό δούλεψε 3 φορές, από μία σε κάθε δεκαετία. Για μικρά χρονικά διαστήματα και πάντα έφευγε με περιπετειώδη τρόπο. Το 1983-84 τον έδιωξε ο Νταϊφάς γιατί σε ματς κόντρα στον ΠΑΟΚ (κέρδισε 2-0), παρά τις παραινέσεις του προέδρου να ξεκινήσει τον Γούναρη δεξί μπακ, αυτός ξεκίνησε τον Πέτρο Ξανθόπουλο. Σε συνέντευξη του μετά την απόλυση χαρακτήρισε τον Νταϊφά «Χιροχίτο» !

    Τη 2^η φορά το 1994 μετά την ήττα στο 1^ο ματς με τη Μαρσέιγ στο Φάληρο δεν τον άφησε ο Κόκκαλης να πάει στη ρεβάνς. Σε συνέντευξή του μετά τον διωγμό αποκάλεσε τον αντιπρόεδρο του Ολυμπιακού, Γιώργο Λούβαρη. «Πιράνχας» !

    Την 3^η το 2004 ήταν η περίπτωση του Δούρου και της αποβολής του Τζιοβάνι. Η περίφημη συνέντευξη στην Έλλη Στάη και το «γιατί δε βγαίνει ο κύριος Δούρος στο τηλέφωνο»….. Αντίο στην προπονητική με πίκρα και δάκρυα για τον Νικόλα.

    Λάτρης του 5-3-2, φανατικός υποστηρικτής αυτής της διάταξης και  τακτικής προσέγγισης σε δύσκολα παιχνίδια, όταν η ομάδα του είναι αουτσάιντερ. Επίσης, λάτρης, των παικτών που διαθέτουν ντρίμπλα και ταχύτητα.

    Η καλύτερη του δουλειά πιστεύω ότι ήταν στον Ηρακλή στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Με Χατζηπαναγή, Παπαϊωάνου,  Καραϊσκο, Κωφίδη και όλους τους άλλους. Μάζευε κόσμο ακόμα και στις προπονήσεις αυτή η ομάδα. Φιλοδώρησε με 3αρες και τους τρεις μεγάλους του ΠΟΚ (Παναθηναϊκό – Ολυμπιακό- ΑΕΚ).

ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟΣ

     Είχε πραγματικό μεράκι για τη δουλειά του και τεράστια θέληση για μάθηση και για να εξελιχθεί. Έκανε 30 χρόνια πριν αυτά που εφαρμόζονται σήμερα. Π.χ. έδινε κασέτα και σημειώσεις στον παίκτη του για τον προσωπικό αντίπαλο που θα αντιμετώπιζε στο επόμενο παιχνίδι. Είχε ποικιλία στη δουλειά του και κάθε μέρα έκανε και διαφορετική προπόνηση. Παρακολουθούσε προπονήσεις του μπάσκετ για να ξεπατικώνει πράγματα και της άρσης βαρών για να δει πως δουλεύουν με βάρη.

    Ήταν ο 1^ος διδάξας της μετάβασης στο εξωτερικό για να παρακολουθήσει τον τρόπο δουλειάς καταξιωμένων τεχνικών. Σήμερα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη χορήγηση διπλώματος προπονητή UEFA PRO. Μεγάλη του αδυναμία ο Ερνστ Χάπελ στον οποίο πήγε για 7 σερί σαιζόν και πήρε, όπως έλεγε, 1500 διαφορετικές προπονήσεις. Παραδεχόταν επίσης τον Μπόμπεκ (που πήρε το αήττητο πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό το ’64) από τον οποίο έμαθε το 4-3-3 και την τακτική του ανάπτυξη.

    Είχε πάει ακόμα στον μεγάλο Βαϊσβάιλερ, όπου έτρωγε με πλαστό πάσο σε φοιτητική λέσχη.  Στον Μενότι στο Μουντιάλ του ’82 στην Ισπανία, όταν τους έπιασε η αστυνομία με τον Τζήμα να βλέπουν την προπόνηση με κιάλια από διπλανή ταράτσα. Τους πήγαν στον Μενότι ο οποίος αφού του εξήγησαν, τους άφησε να βλέπουν τις προπονήσεις μέσα απ’ το γήπεδο. Πως συνεννοήθηκαν, αφού δε μιλούσαν άλλη γλώσσα πλην των Ελληνικών?  Ε, η γλώσσα του ποδοσφαίρου είναι παντού ίδια !

   Γενικά δεν είχε αφήσει μεγάλο προπονητή χωρίς να πάει να τον παρακολουθήσει, έστω για 20 μέρες. Από σύγχρονους είχε πάει στον Τζακερόνι (Μίλαν) και Έκτορ Ραούλ Κούπερ (Ίντερ).

ΤΑ ΕΒΑΛΕ ΜΕ ΟΛΟΥΣ

      Ήταν άνθρωπος με πάθος και ελαττώματα. Αθεράπευτα προληπτικός, καχύποπτος, νευρικός, με ξεσπάσματα. Δεν είχε διπλωματία και ήταν τραχύς στη συμπεριφορά του. Όλα αυτά του στοίχισαν στην καριέρα του. Λόγω χαρακτήρα αδυνατούσε να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του. Δεν καθόταν πολύ στις ομάδες του, ξεσπούσε, τσακωνόταν και έφευγε. Όμως ήταν γνήσιος. Δε χαμπάριαζε τίποτα και κανέναν. Συγκρούστηκε με παίχτες φίρμες όπως ο Μαύρος, ο Γεωργιάδης του Χαραλάμπους, ο Γεωργάτος και άλλοι.

 Με δημοσιογράφους όπως ο Αρβανίτης όταν ήταν στην ΕΡΤ, με Πανούτσο και Καρπετόπουλο (ας πλήρωναν τα κεφτεδάκια στον Πανελλήνιο), με Γιώργο Γεωργίου, με τον οποίο πάντα τα ξανάβρισκε. Με παράγοντες ομάδων όπως προανέφερα στον Ολυμπιακό ή που είχε αποκαλύψει ότι ο Πέτρος Θεοδωρίδης, όταν ήταν στον Ηρακλή, φορούσε περούκα. Με αντίπαλους προπονητές όπως ο Νταν Γεωργιάδης που τον πλάκωσε στο ξύλο και καταδικάστηκε και σε ένα μήνα φυλάκιση. Ακόμα και με τον τότε  Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, που «δεν έβγαινε ούτε στο χωριό του», όταν είπε ότι η Παναχαϊκή του Νικόλα, δεν πάει και τόσο καλά.

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ – ΙΣΤΟΡΙΕΣ

1)      Πάει ο Κωφίδης ως αρχηγός στο λεωφορείο της επιστροφής, μετά από νίκη του Ηρακλή, να του ζητήσει ρεπό για όλη την ομάδα. Σταματάει το λεωφορείο, τον κατεβάζει και τον παρατάει μες την εθνική οδό. Πως έφτασε Θεσσαλονίκη ο Σάββας δεν ξέρω….

2)      Πάει στο Βελιγράδι με τον Λούβαρη να κλείσουν τον Ίλια Ίβιτς. Τον βλέπει να παίζει και λέει «θα πέσουν τα τσιμέντα στο Καραϊσκάκης με αυτόν τον παιχταρά». Συνέπεια οι Σέρβοι ανέβασαν την τιμή του παίκτη. Του λέει ο Λούβαρης μη μιλάς άλλο…..

3)      Έστελνε τον βοηθό του, τον Κολονέλο, να βιντεοσκοπεί κρυφά προπονήσεις των αντιπάλων….

    Είναι αληθινές ή μύθος?  Δεν ξέρω…. πολλές φορές η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία…. ο Νικόλας ήταν ικανός για όλα μπροστά στην αγάπη του για το ποδόσφαιρο!

ΟΙ ΑΤΑΚΕΣ ΤΟΥ

   Ο τρόπος που μιλούσε, το πάθος του, ο αυθορμητισμός του και οι ατάκες του έγραψαν ιστορία. Τον έκαναν γνωστό και αγαπητό σε όλη την Ελλάδα. «Στα εξηγώ ωραία? Μάθε μπαλίτσα από τον Άρχοντα!»…. «τα πάντα όλα»….. «να σου βάζει η μάνα το φαί και μετά να πας να τον μαγκώνεις στο Ζάππειο»…. «Τιτίκα»….. «Γκαζοζέν»….. «καλώς τα παιδιά, καλώς τα 3-0»…..και άλλες πολλές που μπήκαν στο στόμα όλων των ποδοσφαιρόφιλων και μη. Σφράγισε με αυτές, όπως και με την όλη παρουσία του, μια άλλη, ξεχασμένη πια, εποχή του ποδοσφαίρου !

ΤΡΑΓΟΥΔΙ

   

  

   Σε μια άλλη εποχή, λοιπόν, «τα παιδιά από την Πάτρα» χωρίς καν να τον ρωτήσουν για να χρησιμοποιήσουν το επώνυμο του, τον έκαναν τραγούδι. Κάποιοι τότε, του είπαν να το κυνηγήσει και να πάρει λεφτά. Δεν ήταν τέτοιος ο Αλέφαντος. Δεν ήθελε λεφτά, δόξα ήθελε. Είχε πει ότι όταν άκουσε πρώτη φορά το τραγούδι στο ραδιόφωνο, έκλαψε. Θεώρησε ότι τον τιμά !!! Χθες στο άκουσμα του θανάτου του, ο εμπνευστής του τραγουδιού, Βαγγέλης Δεληκούρας, δήλωσε ότι το σκαρφίστηκε λόγω μιας συντονισμένης επίθεσης που δεχόταν ο Νικόλας, το 1983, από ελεγχόμενα από τον Γιώργο Βαρδινογγιάννη ΜΜΕ. Ο λόγος? Επειδή σε φιλικό παιχνίδι, ο ΟΦΗ, όπου ήταν προπονητής, κέρδισε τον Παναθηναϊκό. Του έκανε εντύπωση ο αξιοπρεπής τρόπος που αντιμετώπιζε ο Αλέφαντος αυτή την επίθεση και πως απαντούσε υπερασπιζόμενος τον εαυτό του και το δίκιο του, απέναντι στον ισχυρό αντίπαλο του…..

    Ο Αλέφαντος «έφυγε» όρθιος. Τελευταία εκπομπή «δοκάρι και μέσα» που εμφανίστηκε ήταν στις 12/6 κι ας μη μπορούσε να μιλήσει. Έφυγε σαν παλληκάρι. Με το τραγούδι του θα τον αποχαιρετήσουμε…..

Γεια σου ρε Αλέφαντε…. ήσουν παλληκάρι…..

                                                                                      SAM